FLOGVIT
.bible

SalmeneKapittel 49

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Til kormeisteren. Ein salme av Korah-sønene.
Til kordirigenten. En salme av Korahs sønner.
Høyr dette, alle folk! Lytt, alle som bur i verda!
Hør dette, alle folk! Lytt, alle som bor i verden!
Både høg og låg, rik og fattig, alle saman.
Både lave og høye, rike og fattige, alle sammen.
Munnen min skal tala visdom, og det hjartet mitt tenkjer på, er fullt av forstand.
Min munn skal tale visdom, og mitt hjertes tanker skal være fulle av innsikt.
Eg vil bøya øyret mitt til ein likning, eg vil opna gåta mi med harpe.
Jeg vil lytte til et ordspråk, og med harpen vil jeg åpenbare min gåte.
Kvifor skal eg vera redd i vonde dagar, når synda frå dei som forfølgjer meg, omgjev meg?
Hvorfor skulle jeg frykte i onde dager, når synden fra mine forfølgere omgir meg?
Dei lit på rikdomen sin og skryt av den store velstanden sin.
De stoler på sin rikdom og skryter av sin store velstand.
Ingen kan på nokon måte kjøpa ein bror fri, eller gje Gud løysepengar for han.
Ingen kan løskjøpe en annen, ingen kan gi Gud løsepenger for ham.
For løysinga av livet deira er for kostbar, det må ein gje opp for alltid.
For løsepengen for deres sjel er for kostbar – den kan aldri betales.
Skulle han leva evig og ikkje sjå grava?
Slik at han kunne leve for evig og ikke se graven.
For ein ser at dei vise døyr, dåren og den uvitande går til grunne saman, og dei lèt rikdomen sin etter seg til andre.
For han ser at vise mennesker dør, at dåren og den uforstandige går til grunne sammen, og etterlater sin rikdom til andre.
I sitt indre tenkjer dei at husa deira skal vara evig, bustadene deira frå slekt til slekt, sjølv om dei kalla landområde opp etter sine eigne namn.
I sitt indre tenker de at deres hus skal vare evig, deres boliger fra slekt til slekt. De gir landområder navn etter seg selv.
Men mennesket i sin prakt varer ikkje ved, det er likt dyra som går til grunne.
Men mennesket i sin prakt varer ikke. Det er som dyrene som går til grunne.
Dette er vegen til dei som stolar på seg sjølve, og dei som kjem etter, godtek det dei seier. Sela.
Dette er skjebnen til de selvtilfredse, og til dem som følger etter og bifaller deres ord. Sela
Som sauer er dei sette til dødsriket, døden gjeter dei. Dei rettferdige skal råda over dei om morgonen, og skapnaden deira skal tærast bort i dødsriket, langt frå bustaden sin.
Som sauer drives de ned i dødsriket, døden skal vokte dem. Om morgenen skal de oppriktige herske over dem, og deres kropp skal tæres bort i dødsriket, uten noen bolig.
Men Gud skal løysa sjela mi frå dødsriket si hand, for han skal ta meg til seg. Sela.
Men Gud skal løskjøpe min sjel fra dødsrikets grep, for han skal ta meg til seg. Sela
Ver ikkje redd når nokon blir rik, når herlegdomen i huset hans aukar.
Vær ikke redd når noen blir rik, når hans hus får større prakt.
For når han døyr, tek han ikkje noko med seg, herlegdomen hans følgjer han ikkje ned.
For når han dør, kan han ikke ta med seg noe. Hans herlighet følger ham ikke ned.
Sjølv om han velsignar seg sjølv medan han lever – og folk prisar deg når du gjer det godt for deg sjølv –
Selv om han velsigner sin sjel mens han lever, og folk priser deg når du gjør det godt for deg selv,
skal han gå til fedrane si ætt, dei skal aldri meir sjå lyset.
skal han gå til sine fedres slekt. De skal aldri mer se lyset.
Mennesket i sin prakt, men utan forstand, er likt dyra som går til grunne.
Et menneske i prakt, men uten forstand, er som dyrene som går til grunne.
←→