FLOGVIT
.bible

1. KorinterneKapittel 11

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Ver mine etterfølgjarar, slik eg følgjer etter Kristus.
Vær mine etterlignere, slik jeg også etterligner Kristus.
Eg rosar dykk for at de hugsar meg i alt og held fast på overleveringane slik eg gav dei vidare til dykk.
Jeg roser dere fordi dere husker meg i alt og holder fast ved de overleveringene jeg ga dere.
Men eg vil at de skal vita at Kristus er hovudet for kvar mann, og mannen er hovudet for kvinna, og Gud er hovudet for Kristus.
Men jeg vil at dere skal vite at Kristus er enhver manns hode, og mannen er kvinnens hode, og Gud er Kristi hode.
Kvar mann som bed eller profeterer med noko på hovudet, vanærar hovudet sitt.
Enhver mann som ber eller profeterer med noe på hodet, vanærer sitt hode.
Men kvar kvinne som bed eller profeterer med utildekt hovud, vanærar hovudet sitt. Det er det same som om ho var raka.
Men enhver kvinne som ber eller profeterer med utildekket hode, vanærer sitt hode. For det er ett og det samme som å være raket.
For dersom ei kvinne ikkje dekkjer til hovudet, kan ho like godt klippa håret kort. Men er det ei skam for ei kvinne å klippa eller barbera av seg håret, så la henne dekkja til hovudet.
For hvis en kvinne ikke dekker seg til, kan hun like gjerne klippe håret kort. Men hvis det er en skam for en kvinne å klippe eller rake av seg håret, så la henne dekke seg til.
Ein mann bør ikkje dekkja til hovudet, for han er Guds bilete og ære. Men kvinna er mannens ære.
En mann bør ikke dekke til hodet, siden han er Guds bilde og ære. Men kvinnen er mannens ære.
For mannen kjem ikkje frå kvinna, men kvinna frå mannen.
For mannen kom ikke fra kvinnen, men kvinnen fra mannen.
Og mannen vart ikkje skapt for kvinna si skuld, men kvinna for mannen.
Og mannen ble ikke skapt for kvinnens skyld, men kvinnen for mannens skyld.
Difor bør kvinna ha eit teikn på mynde på hovudet, for englane si skuld.
Derfor bør kvinnen ha et tegn på myndighet på hodet, for englenes skyld.
Likevel, i Herren er ikkje kvinna uavhengig av mannen, og mannen er ikkje uavhengig av kvinna.
Likevel er verken kvinnen uavhengig av mannen eller mannen uavhengig av kvinnen i Herren.
For liksom kvinna kom frå mannen, så kjem òg mannen til gjennom kvinna. Men alt kjem frå Gud.
For likesom kvinnen kom fra mannen, så blir også mannen født ved kvinnen. Men alt er fra Gud.
Døm sjølve: Passar det seg at ei kvinne bed til Gud utan å dekkja til hovudet?
Døm selv: Er det sømmelig at en kvinne ber til Gud med utildekket hode?
Lærer ikkje sjølve naturen dykk at om ein mann har langt hår, er det ei vanære for han?
Lærer ikke selve naturen dere at det er en vanære for en mann å ha langt hår,
Men om ei kvinne har langt hår, er det ei ære for henne. For håret er gjeve henne som eit slør.
men at det er en ære for en kvinne å ha langt hår? For håret er gitt henne som et slør.
Men om nokon vil vera stridlynt, så har ikkje vi nokon slik skikk, og heller ikkje Guds kyrkjelydar.
Men hvis noen vil være stridslystne, så har vi ingen slik skikk, og heller ikke Guds menigheter.
Når eg no gjev dykk påbod, rosar eg dykk ikkje, for de kjem ikkje saman til det betre, men til det verre.
Men idet jeg gir disse påbudene, roser jeg dere ikke, for dere kommer ikke sammen til det bedre, men til det verre.
For det fyrste høyrer eg at når de kjem saman i kyrkjelyden, er det splitting mellom dykk. Og delvis trur eg det.
For det første hører jeg at det er splittelser blant dere når dere kommer sammen i menigheten, og delvis tror jeg det.
For det må òg vera partidanningar mellom dykk, så det kan visa seg kven av dykk som held mål.
For det må også være grupperinger blant dere, slik at de som holder mål, kan bli åpenbare blant dere.
Når de då kjem saman, er det ikkje Herrens måltid de et.
Når dere da kommer sammen på ett sted, er det ikke Herrens måltid dere spiser.
For når de et, tek kvar og ein sitt eige måltid først. Éin svelt, medan ein annan drikk seg full.
For når dere spiser, skynder hver seg å ta sitt eget måltid, og den ene er sulten mens den andre er beruset.
Har de ikkje heimar der de kan eta og drikka? Eller foraktar de Guds kyrkjelyd og vanærar dei som ikkje har noko? Kva skal eg seia til dykk? Skal eg rosa dykk? I dette rosar eg dykk ikkje.
Har dere ikke hjem hvor dere kan spise og drikke? Eller forakter dere Guds menighet og ydmyker dem som ikke har noe? Hva skal jeg si til dere? Skal jeg rose dere? I dette roser jeg dere ikke.
For eg har teke imot frå Herren det som eg òg har gjeve vidare til dykk: At Herren Jesus, i den natta han vart sviken, tok eit brød,
For jeg mottok fra Herren det jeg også overleverte til dere: At Herren Jesus, den natten han ble forrådt, tok et brød,
takka, braut det og sa: «Dette er kroppen min, som er for dykk. Gjer dette til minne om meg.»
takket, brøt det og sa: «Dette er mitt legeme, som er for dere. Gjør dette til minne om meg.»
Like eins tok han begeret etter måltidet og sa: «Dette begeret er den nye pakta i blodet mitt. Gjer dette, kvar gong de drikk av det, til minne om meg.»
På samme måte tok han også begeret etter måltidet og sa: «Dette begeret er den nye pakt i mitt blod. Gjør dette, så ofte som dere drikker det, til minne om meg.»
For kvar gong de et dette brødet og drikk av begeret, forkynner de Herrens død til han kjem.
For så ofte som dere spiser dette brødet og drikker dette begeret, forkynner dere Herrens død inntil han kommer.
Den som difor et brødet eller drikk Herrens beger på uverdig vis, gjer seg skuldig i Herrens kropp og blod.
Den som derfor spiser brødet eller drikker Herrens beger på uverdig vis, gjør seg skyldig i Herrens legeme og blod.
Lat kvart menneske prøva seg sjølv, og så eta av brødet og drikka av begeret.
La hvert menneske prøve seg selv, og så spise av brødet og drikke av begeret.
For den som et og drikk utan å akta på kroppen, et og drikk dom over seg sjølv.
For den som spiser og drikker uten å skjelne legemet, spiser og drikker seg selv til doms.
Difor er det mange veike og sjuke mellom dykk, og ein god del sovnar inn.
Derfor er det mange svake og syke blant dere, og en del er sovnet inn.
Men om vi dømde oss sjølve, ville vi ikkje bli dømde.
Men hvis vi dømte oss selv, ville vi ikke bli dømt.
Men når vi blir dømde av Herren, blir vi tukta, så vi ikkje skal bli fordømde saman med verda.
Men når vi blir dømt av Herren, blir vi tuktet, for at vi ikke skal bli fordømt sammen med verden.
Difor, syskena mine, når de kjem saman for å eta, så vent på kvarandre.
Derfor, mine brødre, når dere kommer sammen for å spise, så vent på hverandre.
Om nokon er svolten, lat han eta heime, så de ikkje kjem saman til dom. Det andre skal eg ordna når eg kjem.
Hvis noen er sulten, la ham spise hjemme, så dere ikke kommer sammen til dom. De andre sakene skal jeg ordne når jeg kommer.
←→