FLOGVIT
.bible

1. KorinterneKapittel 7

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Når det gjeld det de skreiv om: Det er godt for eit menneske ikkje å røra ei kvinne.
Når det gjelder det dere skrev om: Det er godt for en mann ikke å røre en kvinne.
Men for å unngå seksuell umoral, bør kvar mann ha si eiga kone, og kvar kvinne ha sin eigen mann.
Men på grunn av all utukt skal hver mann ha sin egen kone, og hver kvinne skal ha sin egen mann.
Mannen skal gje kona det han skuldar henne, og på same vis skal kona gje mannen det ho skuldar han.
Mannen skal gi konen det han skylder henne, og likedan skal konen gjøre mot mannen.
Kona rår ikkje over sin eigen kropp, men mannen gjer det. På same vis rår heller ikkje mannen over sin eigen kropp, men kona gjer det.
Konen råder ikke over sin egen kropp, men mannen gjør det. På samme måte råder heller ikke mannen over sin egen kropp, men konen gjør det.
Hald dykk ikkje frå kvarandre, utan at de er samde om det for ei tid, så de kan gje dykk over til bøn. Kom så saman att, så ikkje Satan skal freista dykk fordi de manglar sjølvkontroll.
Hold dere ikke borte fra hverandre, hvis dere da ikke er blitt enige om det for en tid, så dere kan vie dere til bønn. Kom så sammen igjen, så ikke Satan skal friste dere fordi dere mangler selvkontroll.
Dette seier eg som ei innrømming, ikkje som eit påbod.
Dette sier jeg som en innrømmelse, ikke som en befaling.
Eg skulle ønskja at alle menneske var som eg. Men kvar og ein har si eiga nådegåve frå Gud, ein på ein måte, ein annan på ein annan måte.
Jeg skulle ønske at alle mennesker var som jeg. Men hver har sin egen nådegave fra Gud, én på én måte, en annen på en annen måte.
Til dei ugifte og enkjene seier eg: Det er godt for dei om dei blir verande som eg.
Til de ugifte og enkene sier jeg: Det er godt for dem om de forblir som jeg.
Men dersom dei ikkje kan halda seg, så lat dei gifta seg. For det er betre å gifta seg enn å brenna av lyst.
Men hvis de ikke kan beherske seg, la dem gifte seg. For det er bedre å gifte seg enn å brenne av begjær.
Til dei gifte har eg eit påbod, ikkje frå meg, men frå Herren: Ei kone skal ikkje skilja seg frå mannen sin.
Til de gifte har jeg denne befalingen – ikke fra meg, men fra Herren: En kone skal ikke skille seg fra sin mann.
Men om ho likevel skil seg, skal ho vera ugift eller forsona seg med mannen sin. Og ein mann skal ikkje senda frå seg kona si.
Men hvis hun likevel skiller seg, skal hun forbli ugift eller forsone seg med mannen sin. Og en mann skal ikke skille seg fra sin kone.
Til dei andre seier eg, ikkje Herren: Om ein bror har ei kone som ikkje trur, og ho gjerne vil bu saman med han, skal han ikkje senda henne frå seg.
Til de andre sier jeg – dette er fra meg, ikke fra Herren: Hvis en bror har en kone som ikke tror, og hun er villig til å bo sammen med ham, skal han ikke skille seg fra henne.
Og om ei kvinne har ein mann som ikkje trur, og han gjerne vil bu saman med henne, skal ho ikkje senda mannen frå seg.
Og hvis en kvinne har en mann som ikke tror, og han er villig til å bo sammen med henne, skal hun ikke skille seg fra mannen.
For den vantruande mannen er helga ved kona, og den vantruande kona er helga ved mannen. Elles ville borna dykkar vera ureine, men no er dei heilage.
For den vantro mannen er helliget ved sin kone, og den vantro konen er helliget ved sin troende mann. Ellers ville barna deres være urene, men nå er de hellige.
Men om den vantruande vil skilja seg, så lat det skje. Ein bror eller ei syster er ikkje bundne i slike tilfelle. Gud har kalla oss til fred.
Men hvis den vantro vil skilles, la det skje. En bror eller søster er ikke bundet i slike tilfeller. Gud har kalt oss til fred.
For korleis kan du vita, kone, om du vil frelsa mannen din? Eller korleis kan du vita, mann, om du vil frelsa kona di?
For hva vet du, kvinne, om du kan frelse din mann? Eller hva vet du, mann, om du kan frelse din kone?
Lat berre kvar og ein leva slik som Herren har gjeve han, slik som Gud har kalla han. Dette er det eg påbyd i alle forsamlingane.
For øvrig skal enhver vandre slik Herren har tildelt ham, slik Gud har kalt ham. Dette er det jeg pålegger i alle menighetene.
Var nokon omskoren då han vart kalla? Lat han ikkje prøva å fjerna omskjeringa. Var nokon uomskoren då han vart kalla? Lat han ikkje la seg omskjera.
Ble noen kalt som omskåret? La ham ikke prøve å skjule det. Ble noen kalt som uomskåret? La ham ikke bli omskåret.
Omskjering er ingenting, og mangel på omskjering er ingenting. Det som betyr noko, er å halda Guds bod.
Omskjærelse betyr ingenting, og forhud betyr ingenting. Det som betyr noe, er å holde Guds bud.
Lat kvar og ein bli verande i det kallet han var i då han vart kalla.
Hver skal forbli i den stilling han ble kalt i.
Var du slave då du vart kalla? Lat ikkje det plaga deg. Men kan du bli fri, så nytt høvet.
Ble du kalt som slave? La ikke det bekymre deg. Men hvis du også kan bli fri, så benytt heller det.
For den som var slave då han vart kalla i Herren, er ein frigjord som høyrer Herren til. På same vis er den som var fri då han vart kalla, ein slave som høyrer Kristus til.
For den som ble kalt i Herren som slave, er Herrens frigitte. På samme måte er den som ble kalt som fri, Kristi slave.
De er kjøpte dyrt. Bli ikkje slavar av menneske.
Dere er kjøpt for en høy pris. Bli ikke slaver av mennesker.
Sysken, lat kvar og ein bli verande hos Gud i det han var då han vart kalla.
Brødre, enhver skal forbli hos Gud i den stilling han ble kalt i.
Når det gjeld dei ugifte, har eg ikkje noko påbod frå Herren, men eg gjev mitt råd som ein som har fått nåde av Herren til å vera truverdig.
Når det gjelder jomfruene, har jeg ingen befaling fra Herren, men jeg gir mitt råd som en som ved Herrens barmhjertighet er trofast.
Eg meiner altså at på grunn av den noverande naud er det godt for eit menneske å vera som det er.
Jeg mener altså at på grunn av den nåværende nød er det godt for et menneske å forbli som det er.
Er du bunden til ei kvinne? Søk ikkje å bli løyst. Er du løyst frå ei kvinne? Søk ikkje ei kvinne.
Er du bundet til en kone? Søk ikke å bli løst. Er du løst fra en kone? Søk ikke en kone.
Men om du giftar deg, syndar du ikkje. Og om ei jomfru giftar seg, syndar ho ikkje. Men dei som gjer det, vil få trengsel i livet, og eg vil skåna dykk.
Men hvis du gifter deg, synder du ikke. Og hvis en jomfru gifter seg, synder hun ikke. Men slike vil få trengsler i kjødet, og jeg vil spare dere for det.
Men dette seier eg, sysken: Tida er kort. Heretter skal dei som har koner, vera som om dei ikkje hadde,
Men dette sier jeg, brødre: Tiden er knapp. Heretter skal de som har koner, leve som om de ikke hadde noen.
dei som gret, som om dei ikkje gret, dei som gler seg, som om dei ikkje gledde seg, dei som kjøper, som om dei ikkje eigde noko,
De som gråter, skal være som om de ikke gråter. De som gleder seg, som om de ikke gleder seg. De som kjøper, som om de ikke eier noe.
og dei som brukar verda, som om dei ikkje nytta henne fullt ut. For denne verda i si noverande form går mot slutten.
Og de som bruker verden, som om de ikke bruker den fullt ut. For denne verdens skikkelse forgår.
Eg vil at de skal vera utan uro. Den ugifte er oppteken av det som høyrer Herren til, korleis han kan vera til hugnad for Herren.
Jeg vil at dere skal være uten bekymringer. Den ugifte er opptatt av det som hører Herren til, hvordan han kan behage Herren.
Men den gifte er oppteken av det som høyrer verda til, korleis han kan vera til hugnad for kona si,
Men den gifte er opptatt av det som hører verden til, hvordan han kan behage sin kone,
og han er delt. Den ugifte kvinna og jomfrua er opptekne av det som høyrer Herren til, så dei kan vera heilage både på kropp og ånd. Men den gifte kvinna er oppteken av det som høyrer verda til, korleis ho kan vera til hugnad for mannen sin.
og han er delt. Den ugifte kvinnen og jomfruen er opptatt av det som hører Herren til, så hun kan være hellig både på kropp og ånd. Men den gifte kvinnen er opptatt av det som hører verden til, hvordan hun kan behage sin mann.
Dette seier eg til dykkar eige beste, ikkje for å leggja band på dykk, men for at de skal leva sømeleg og halda dykk til Herren utan å bli dregne hit og dit.
Dette sier jeg til deres eget beste, ikke for å legge bånd på dere, men for at dere skal leve sømmelig og hengitt til Herren uten distraksjoner.
Men om nokon meiner han handlar usømeleg mot jomfrua si, dersom ho er komen over den rette alderen og det bør gå slik, så lat han gjera som han vil. Han syndar ikkje. Lat dei gifta seg.
Hvis noen mener han handler upassende overfor sin ugifte datter når hun er blitt moden, og det bør skje slik, la ham gjøre som han vil. Han synder ikke. La dem gifte seg.
Men den som står fast i hjartet sitt og ikkje er under tvang, men har makt over sin eigen vilje og har avgjort i sitt eige hjarte å halda jomfrua si ugift, han gjer vel.
Men den som står fast i sitt hjerte uten å være tvunget, og har makt over sin egen vilje, og har bestemt i sitt hjerte å bevare sin datter ugift, han gjør vel.
Så gjer den som giftar bort jomfrua si, vel, og den som ikkje giftar henne bort, gjer endå betre.
Så den som gir sin datter til ekteskapet, gjør vel. Og den som ikke gir henne bort, gjør enda bedre.
Ei kone er bunden så lenge mannen hennar lever. Men om mannen døyr, er ho fri til å gifta seg med kven ho vil, berre det skjer i Herren.
En kone er bundet så lenge mannen hennes lever. Men hvis mannen hennes dør, er hun fri til å gifte seg med hvem hun vil, bare det skjer i Herren.
Men ho er lukkeleg om ho blir som ho er, etter mi meining. Og eg trur at eg òg har Guds Ande.
Men etter min mening er hun lykkeligere om hun forblir som hun er. Og jeg mener at også jeg har Guds Ånd.
←→