FLOGVIT
.bible

1. KorinterneKapittel 8

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Når det gjeld mat ofra til avgudane, veit vi at vi alle har kunnskap. Kunnskapen gjer hovmodig, men kjærleiken byggjer opp.
Om nokon meiner at han har lært noko, har han enno ikkje forstått det slik han burde.
Men den som elskar Gud, er kjend av han.
Når det gjeld det å eta av mat ofra til avgudane, veit vi at ingen avgud i verda er noko, og at det ikkje finst nokon annan Gud enn éin.
For sjølv om det finst såkalla gudar, anten i himmelen eller på jorda – og det er jo mange gudar og mange herrar –
så har vi berre éin Gud, Faderen, som alle ting er frå, og vi er til for han. Og vi har éin Herre, Jesus Kristus, som alle ting er til ved, og vi lever ved han.
Men ikkje alle har denne kunnskapen. Somme er enno så vane med avgudane frå før at når dei et slik mat, et dei han som verkeleg ofra til ein avgud, og samvitet deira, som er svakt, blir ureint.
Mat stiller oss ikkje fram for Gud. Vi blir ikkje rikare om vi et, og ikkje fattigare om vi let vera.
Men sjå til at denne fridomen dykkar ikkje blir til fall for dei svake.
For om nokon ser deg som har kunnskap, liggja til bords i eit avgudstempel, vil ikkje då samvitet hans, som er svakt, bli oppmuntra til å eta av det som er ofra til avgudane?
For den svake går til grunne på grunn av din kunnskap, denne syskenet som Kristus døydde for.
Når de syndar mot syskena dykkar på denne måten og skadar det svake samvitet deira, syndar de mot Kristus.
Difor, om mat fører bror min til fall, vil eg aldri i æva eta kjøt, så eg ikkje skal føra bror min til fall.
←→