FLOGVIT
.bible

2. KorinterneKapittel 8

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Vi vil fortelja dykk, sysken, om den nåden Gud har gjeve forsamlingane i Makedonia.
Γνωρίζομεν δὲ ὑμῖν, ἀδελφοί, τὴν χάριν τοῦ θεοῦ τὴν δεδομένην ἐν ταῖς ἐκκλησίαις τῆς Μακεδονίας,
Trass i at dei har vore hardt prøvde med trengsler, har den overstrøymande gleda deira og den djupe fattigdomen deira strøymt over i ein rikdom av gavmilde.
ὅτι ἐν πολλῇ δοκιμῇ θλίψεως ἡ περισσεία τῆς χαρᾶς αὐτῶν καὶ ἡ κατὰ βάθους πτωχεία αὐτῶν ἐπερίσσευσεν εἰς ⸂τὸ πλοῦτος⸃ τῆς ἁπλότητος αὐτῶν·
For eg kan vitna om at dei gav etter evne, ja, over evne, av fri vilje.
ὅτι κατὰ δύναμιν, μαρτυρῶ, καὶ ⸀παρὰ δύναμιν, αὐθαίρετοι
Med mange bøner bad dei oss inntrengjande om å få vera med på nåden og fellesskapet i tenesta for dei heilage.
μετὰ πολλῆς παρακλήσεως δεόμενοι ἡμῶν, τὴν χάριν καὶ τὴν κοινωνίαν τῆς διακονίας τῆς εἰς τοὺς ἁγίους—
Og dei gav ikkje berre slik vi hadde vona, men først gav dei seg sjølve til Herren og til oss, slik Gud ville.
καὶ οὐ καθὼς ἠλπίσαμεν ἀλλʼ ἑαυτοὺς ἔδωκαν πρῶτον τῷ κυρίῳ καὶ ἡμῖν διὰ θελήματος θεοῦ,
Difor bad vi Titus om at han, som hadde byrja dette verket, også skulle fullføra denne nådegåva hjå dykk.
εἰς τὸ παρακαλέσαι ἡμᾶς Τίτον ἵνα καθὼς προενήρξατο οὕτως καὶ ἐπιτελέσῃ εἰς ὑμᾶς καὶ τὴν χάριν ταύτην·
Men liksom de er rike på alt – på tru, tale, kunnskap, all iver og den kjærleiken vi har vekt i dykk – så ver også rike på denne nådegåva.
ἀλλʼ ὥσπερ ἐν παντὶ περισσεύετε, πίστει καὶ λόγῳ καὶ γνώσει καὶ πάσῃ σπουδῇ καὶ τῇ ἐξ ⸂ἡμῶν ἐν ὑμῖν⸃ ἀγάπῃ, ἵνα καὶ ἐν ταύτῃ τῇ χάριτι περισσεύητε.
Eg seier ikkje dette som ein befaling, men eg vil prøva kor ekte kjærleiken dykkar er, ved å visa til iveren hjå andre.
Οὐ κατʼ ἐπιταγὴν λέγω ἀλλὰ διὰ τῆς ἑτέρων σπουδῆς καὶ τὸ τῆς ὑμετέρας ἀγάπης γνήσιον δοκιμάζων·
For de kjenner nåden frå vår Herre Jesus Kristus: Endå han var rik, vart han fattig for dykkar skuld, så de ved hans fattigdom skulle bli rike.
γινώσκετε γὰρ τὴν χάριν τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅτι διʼ ὑμᾶς ἐπτώχευσεν πλούσιος ὤν, ἵνα ὑμεῖς τῇ ἐκείνου πτωχείᾳ πλουτήσητε.
Og eg gjev dykk eit råd i denne saka: Det er til gagn for dykk, de som alt i fjor var dei første til ikkje berre å vilja, men også å gjera.
καὶ γνώμην ἐν τούτῳ δίδωμι· τοῦτο γὰρ ὑμῖν συμφέρει, οἵτινες οὐ μόνον τὸ ποιῆσαι ἀλλὰ καὶ τὸ θέλειν προενήρξασθε ἀπὸ πέρυσι·
Fullfør no verket, så viljen til å gjera det vert følgd av at de fullfører det etter evne.
νυνὶ δὲ καὶ τὸ ποιῆσαι ἐπιτελέσατε, ὅπως καθάπερ ἡ προθυμία τοῦ θέλειν οὕτως καὶ τὸ ἐπιτελέσαι ἐκ τοῦ ἔχειν.
For når viljen er til stades, er gåva velkomen etter det ein har, ikkje etter det ein ikkje har.
εἰ γὰρ ἡ προθυμία πρόκειται, καθὸ ἐὰν ⸀ἔχῃ εὐπρόσδεκτος, οὐ καθὸ οὐκ ἔχει.
Det er ikkje meininga at andre skal ha det lett medan de har det tungt. Nei, det skal vera likskap.
οὐ γὰρ ἵνα ἄλλοις ἄνεσις, ⸀ὑμῖν θλῖψις· ἀλλʼ ἐξ ἰσότητος
No skal dykkar overflod hjelpa dei som lid mangel, så deira overflod sidan kan hjelpa dykk når de lid mangel. Slik vert det likskap.
ἐν τῷ νῦν καιρῷ τὸ ὑμῶν περίσσευμα εἰς τὸ ἐκείνων ὑστέρημα, ἵνα καὶ τὸ ἐκείνων περίσσευμα γένηται εἰς τὸ ὑμῶν ὑστέρημα, ὅπως γένηται ἰσότης·
Som det står skrive: «Den som hadde mykje, fekk ikkje for mykje, og den som hadde lite, fekk ikkje for lite.»
καθὼς γέγραπται· Ὁ τὸ πολὺ οὐκ ἐπλεόνασεν, καὶ ὁ τὸ ὀλίγον οὐκ ἠλαττόνησεν.
Men Gud vere takk, som har lagt den same iveren for dykk ned i hjarta til Titus.
Χάρις δὲ τῷ θεῷ τῷ ⸀διδόντι τὴν αὐτὴν σπουδὴν ὑπὲρ ὑμῶν ἐν τῇ καρδίᾳ Τίτου,
For han tok imot oppmodinga vår, og i sin store iver drog han av fri vilje av stad til dykk.
ὅτι τὴν μὲν παράκλησιν ἐδέξατο, σπουδαιότερος δὲ ὑπάρχων αὐθαίρετος ἐξῆλθεν πρὸς ὑμᾶς.
Saman med han sender vi den bror som vert rosa i alle forsamlingane for arbeidet sitt med evangeliet.
συνεπέμψαμεν δὲ μετʼ αὐτοῦ τὸν ἀδελφὸν οὗ ὁ ἔπαινος ἐν τῷ εὐαγγελίῳ διὰ πασῶν τῶν ἐκκλησιῶν—
Og ikkje berre det, men han er også vald av forsamlingane til å vera reisefølgje med oss i denne nådegåva som vi tek hand om til ære for Herren sjølv og som prov på vår gode vilje.
οὐ μόνον δὲ ἀλλὰ καὶ χειροτονηθεὶς ὑπὸ τῶν ἐκκλησιῶν συνέκδημος ἡμῶν ⸀σὺν τῇ χάριτι ταύτῃ τῇ διακονουμένῃ ὑφʼ ἡμῶν πρὸς τὴν ⸀αὐτοῦ τοῦ κυρίου δόξαν καὶ προθυμίαν ἡμῶν—
Vi vil unngå at nokon skal kunna klandra oss for måten vi handterer denne store gåva som er oss betrudd.
στελλόμενοι τοῦτο μή τις ἡμᾶς μωμήσηται ἐν τῇ ἁδρότητι ταύτῃ τῇ διακονουμένῃ ὑφʼ ἡμῶν,
For vi legg vinn på å gjera det som er rett, ikkje berre for Herren, men også for menneske.
⸂προνοοῦμεν γὰρ⸃ καλὰ οὐ μόνον ἐνώπιον κυρίου ἀλλὰ καὶ ἐνώπιον ἀνθρώπων.
Med dei sender vi også bror vår, som vi mange gonger og på mange måtar har prøvd og funne ivrig. No er han endå meir ivrig på grunn av den store tilliten han har til dykk.
συνεπέμψαμεν δὲ αὐτοῖς τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν ὃν ἐδοκιμάσαμεν ἐν πολλοῖς πολλάκις σπουδαῖον ὄντα, νυνὶ δὲ πολὺ σπουδαιότερον πεποιθήσει πολλῇ τῇ εἰς ὑμᾶς.
Når det gjeld Titus, så er han min kompanjong og medarbeidar mellom dykk. Og når det gjeld brørne våre, så er dei utsendingar frå forsamlingane, til ære for Kristus.
εἴτε ὑπὲρ Τίτου, κοινωνὸς ἐμὸς καὶ εἰς ὑμᾶς συνεργός· εἴτε ἀδελφοὶ ἡμῶν, ἀπόστολοι ἐκκλησιῶν, δόξα Χριστοῦ.
Så vis dei kjærleiken dykkar og stadfest det vi rosar dykk for, så forsamlingane kan sjå det.
τὴν οὖν ἔνδειξιν τῆς ἀγάπης ὑμῶν καὶ ἡμῶν καυχήσεως ὑπὲρ ὑμῶν εἰς αὐτοὺς ⸀ἐνδεικνύμενοι εἰς πρόσωπον τῶν ἐκκλησιῶν.
←→