FLOGVIT
.bible

DanielKapittel 4

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Eg, Nebukadnesar, levde i ro i huset mitt og trivdest vel i palasset mitt.
Jeg, Nebukadnesar, levde i fred i mitt hus og trivdes i mitt palass.
Eg hadde ein draum som skremde meg. Tankane eg fekk medan eg låg i senga, og syna eg såg, gjorde meg redd.
Jeg hadde en drøm som skremte meg. Tankene på mitt leie og synene i mitt hode forferdet meg.
Så gav eg påbod om at alle dei vise i Babylon skulle førast fram for meg, så dei kunne fortelja meg kva draumen tyda.
Så ga jeg befaling om at alle Babylons vismenn skulle føres fram for meg, for at de skulle fortelle meg drømmens tydning.
Då kom draumetydarane, magikarane, stjernetydarane og spåmennene inn. Eg fortalde dei draumen, men dei kunne ikkje fortelja meg kva han tyda.
Da kom drømmetyderne, åndemanerne, kaldeerne og stjernetyderne inn. Jeg fortalte dem drømmen, men de kunne ikke gi meg tydningen.
Til slutt kom Daniel fram for meg, han som blir kalla Beltsasar etter namnet på guden min. I han bur den heilage Guds ande. Eg fortalde han draumen:
Til sist kom Daniel fram for meg, han som kalles Beltsasar etter navnet på min gud, og som har de hellige guders ånd i seg. Jeg fortalte ham drømmen:
Beltsasar, du som er øvste av draumetydarane, eg veit at dei heilage gudane sin ande bur i deg, og at inga løyndom er for vanskeleg for deg. Fortel meg syna eg såg i draumen min, og kva dei tyder.
«Beltsasar, du øverste av drømmetyderne! Jeg vet at de hellige guders ånd er i deg, og at ingen hemmelighet er skjult for deg. Hør hva jeg så i drømmen, og fortell meg tydningen.
Dette var syna eg såg medan eg låg i senga mi: Eg såg eit tre midt på jorda, og det var svært høgt.
Dette var synene jeg hadde i mitt hode mens jeg lå på mitt leie: Jeg så et tre midt på jorden, og det var svært høyt.
Treet voks og vart mektig. Toppen nådde opp til himmelen, og det kunne sjåast frå heile jorda.
Treet vokste og ble mektig. Det nådde opp til himmelen og kunne sees til hele jordens ende.
Lauvet var vakkert og det bar mykje frukt, nok mat til alle. Under det fann dyra på marka skugge, og i greinene budde fuglane under himmelen. Alt levande fekk føda frå det.
Løvet var fagert og frukten rikelig, og det ga føde til alle. Markens dyr søkte ly under det, himmelens fugler bodde i grenene, og alt levende fikk næring fra det.
Medan eg låg i senga og såg desse syna, såg eg ein heilag vaktengel stiga ned frå himmelen.
Jeg så i synene i mitt hode mens jeg lå på mitt leie, og se – en hellig vokter steg ned fra himmelen.
Han ropa med høg røyst: Hogg ned treet og skjer av greinene! Riv av lauvet og spre frukta! Lat dyra flykta bort frå det, og fuglane frå greinene.
Han ropte med høy røst: Hogg ned treet og kutt av grenene! Riv av løvet og spre frukten! La dyrene flykte fra dets skygge og fuglene fra dets grener.
Men lat stubben med røtene bli ståande i jorda, bunden med jarn og bronse i det grøne graset på marka. Lat han bli vætt av dogga frå himmelen, og lat han dela kår med dyra i graset på jorda.
Men la stubben med røttene bli igjen i jorden, bundet med lenker av jern og bronse, i markens grønne gress. Han skal vætes av himmelens dugg, og hans lodd skal være blant dyrene i markens gress.
Hjartet hans skal forandrast frå eit menneskehjarte til eit dyrehjarte. Sju tider skal gå over han.
Hans hjerte skal forvandles fra et menneskes hjerte, og et dyrehjerte skal gis ham. Sju tider skal gå over ham.
Denne dommen er avgjord av vaktenglar, dei heilage har kunngjort dette. Slik skal alle som lever, få vita at Den Høgste rår over menneska sine rike. Han gjev dei til kven han vil, og han kan setja den ringaste blant menneske til å styra over dei.
Ved vokterens beslutning er dette ordet, ved de helliges befaling er dette vedtaket – for at alle som lever, skal erkjenne at Den høyeste råder over menneskenes rike. Han gir det til hvem han vil, og kan sette den ringeste av mennesker over det.
Dette var draumen eg, kong Nebukadnesar, hadde. No skal du, Beltsasar, fortelja meg kva han tyder, for ingen av dei vise i riket mitt kunne forklara meg tydinga. Men du kan, for dei heilage gudane sin ande bur i deg.
Denne drømmen hadde jeg, kong Nebukadnesar. Og du, Beltsasar, fortell meg tydningen! Ingen av vismennene i mitt rike kan fortelle meg tydningen, men du kan det, for de hellige guders ånd er i deg.»
Då vart Daniel, som blir kalla Beltsasar, rådvill ei stund, og tankane hans skremde han. Kongen sa: Beltsasar, lat ikkje draumen og tydinga skremma deg. Beltsasar svara: Herre, måtte draumen gjelda dei som hatar deg, og tydinga gjelda fiendane dine!
Da ble Daniel, som kalles Beltsasar, forferdet en stund, og tankene hans skremte ham. Kongen sa: «Beltsasar, la ikke drømmen og tydningen skremme deg.» Beltsasar svarte: «Min herre, måtte drømmen gjelde dem som hater deg, og tydningen dine fiender!
Treet du såg, som voks og vart mektig, der toppen nådde himmelen og kunne sjåast over heile jorda –
Treet du så, som vokste og ble mektig, som nådde opp til himmelen og kunne sees over hele jorden,
med vakkert lauv og rikeleg frukt, med mat nok til alle, der dyra på marka fann ly og fuglane under himmelen budde i greinene –
som hadde fagert løv og rikelig frukt og ga føde til alle, under hvilket markens dyr holdt til, og i hvis grener himmelens fugler bodde –
det er du, konge! Du har vorte stor og mektig. Storleiken din har vakse og når til himmelen, og herredømet ditt strekkjer seg til endane av jorda.
det er du selv, konge! Du har vokst og blitt mektig. Din storhet har vokst og når til himmelen, og ditt herredømme strekker seg til jordens ender.
Kongen såg ein heilag vaktengel stiga ned frå himmelen og seia: Hogg ned treet og øydelegg det! Men lat stubben med røtene bli ståande i jorda, bunden med jarn og bronse i graset på marka. Lat han bli vætt av dogga frå himmelen og dela kår med dyra på marka til sju tider har gått over han.
Og at kongen så en hellig vokter stige ned fra himmelen og si: 'Hogg ned treet og ødelegg det, men la stubben med røttene bli igjen i jorden, bundet med lenker av jern og bronse, i markens grønne gress. Han skal vætes av himmelens dugg, og hans lodd skal være blant markens dyr til sju tider har gått over ham' –
Dette er tydinga, konge, og det er Den Høgste sin dom som har råka min herre kongen:
dette er tydningen, konge, og dette er Den høyestes dom som rammer min herre kongen:
Du skal drivast bort frå menneska og bu mellom dyra på marka. Du skal eta gras som oksane og bli vætt av dogga frå himmelen. Sju tider skal gå over deg, til du erkjenner at Den Høgste rår over menneska sine rike og gjev dei til kven han vil.
Du skal bli drevet bort fra mennesker og bo blant markens dyr. Du skal ete gress som okser og vætes av himmelens dugg. Sju tider skal gå over deg, til du erkjenner at Den høyeste råder over menneskenes rike og gir det til hvem han vil.
Påbodet om å la stubben med røtene stå att, tyder at riket ditt skal bli ståande når du erkjenner at Himmelen rår.
Og at det ble sagt at stubben med treets røtter skulle bli stående, betyr at riket ditt skal bestå når du erkjenner at himmelen råder.
Difor, konge, tak imot rådet mitt: Bryt med syndene dine ved å gjera det som er rett, og med misgjerningane dine ved å visa miskunn mot dei fattige. Kanskje vil då velstanden din vara ved.
Derfor, konge, ta imot mitt råd: Bryt med syndene dine ved å gjøre det som er rett, og med misgjerningene dine ved å vise barmhjertighet mot de fattige. Kanskje din lykke da kan vare.»
Alt dette hende med kong Nebukadnesar.
Alt dette rammet kong Nebukadnesar.
Tolv månader seinare gjekk han omkring på det kongelege palasset i Babylon.
Tolv måneder senere vandret han omkring på kongepalasset i Babylon.
Kongen sa: Er ikkje dette det store Babylon som eg har bygd til kongeleg bustad med mi mektige kraft og til ære for min herlegdom?
Kongen tok til orde og sa: «Er ikke dette det store Babylon, som jeg har bygget til kongelig residens med min veldige makt, til ære for min majestet?»
Medan orda enno var i munnen på kongen, kom det ei røyst frå himmelen: Til deg, kong Nebukadnesar, blir det sagt: Kongedømet er teke frå deg!
Mens ordet ennå var i kongens munn, lød en røst fra himmelen: «Til deg, kong Nebukadnesar, er dette ordet: Riket er tatt fra deg!
Du skal drivast bort frå menneska og bu mellom dyra på marka. Du skal eta gras som oksane, og sju tider skal gå over deg, til du erkjenner at Den Høgste rår over menneska sine rike og gjev dei til kven han vil.
Du skal bli drevet bort fra mennesker og bo blant markens dyr. Du skal ete gress som okser, og sju tider skal gå over deg, til du erkjenner at Den høyeste råder over menneskenes rike og gir det til hvem han vil.»
I same stunda gjekk ordet i oppfylling over Nebukadnesar. Han vart driven bort frå menneska og åt gras som oksane. Kroppen hans vart vætt av dogga frå himmelen til håret hans hadde vakse som ørnefjør og neglene som fugleklør.
I samme stund gikk ordet i oppfyllelse på Nebukadnesar. Han ble drevet bort fra mennesker og åt gress som okser. Kroppen hans ble vætet av himmelens dugg, til håret hans vokste og ble som ørnefjær og neglene hans som fugleklør.
Då tida var omme, lyfte eg, Nebukadnesar, auga mine mot himmelen, og forstanden min kom attende til meg. Eg lova Den Høgste og prisa og æra han som lever evig. For herredømet hans er eit evig herredøme, og riket hans varer frå slekt til slekt.
Da tiden var omme, løftet jeg, Nebukadnesar, blikket mot himmelen, og forstanden vendte tilbake til meg. Jeg velsignet Den høyeste, jeg priste og æret ham som lever evig. For hans herredømme er et evig herredømme, og hans rike varer fra slekt til slekt.
Alle som bur på jorda, er som ingenting å rekna. Han gjer som han vil med himmelen sin hær og med dei som bur på jorda. Ingen kan halda handa hans attende eller seia til han: Kva er det du gjer?
Alle som bor på jorden, er å regne for intet. Han gjør som han vil med himmelens hær og med dem som bor på jorden. Ingen kan holde hans hånd tilbake eller si til ham: «Hva gjør du?»
I same stunda fekk eg forstanden min attende, og til ære for kongedømet mitt fekk eg herlegdomen og glansen min tilbake. Rådgjevarane og stormennene mine søkte meg opp, og eg vart innsett att i riket mitt og fekk endå større makt enn før.
I samme stund vendte forstanden tilbake til meg, og min kongelige herlighet, min glans og min prakt ble gitt meg tilbake. Mine rådgivere og stormenn søkte meg opp. Jeg ble innsatt i mitt rike igjen, og enda større makt ble lagt til.
No lovar, opphøgjar og ærar eg, Nebukadnesar, Kongen i himmelen. For alle hans gjerningar er sanne og hans vegar rette. Den som ferdast i hovmod, har han makt til å audmjuka.
Nå priser, opphøyer og ærer jeg, Nebukadnesar, himmelens Konge. For alle hans gjerninger er sannhet, og hans veier er rettferdige. De som ferdes i hovmod, kan han ydmyke.
←→