FLOGVIT
.bible

ForkynnerenKapittel 8

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Kven er som den vise? Og kven kjenner tydinga av ein ting? Visdomen til eit menneske lyser opp andletet hans, og det strenge i andletet hans blir mildt.
Eg seier: Hald bodet til kongen, og det på grunn av eiden ved Gud.
Forhast deg ikkje med å gå bort frå han. Bli ikkje ståande i ei vond sak, for han gjer alt det han vil.
For ordet til kongen har makt, og kven kan seia til han: «Kva gjer du?»
Den som held bodet, skal ikkje oppleva noko vondt. Hjartet til den vise kjenner rett tid og rett dom.
For til kvart førehav finst det ei tid og ein dom, for vondskapen til mennesket ligg tungt over det.
For ingen veit kva som skal henda. Kven kan fortelja korleis det vil gå?
Ikkje noko menneske har makt over livsanden, så det kan halda livsanden tilbake. Ingen har makt over dødens dag. Det finst ikkje fritak i krigen, og vondskap frelser ikkje den som gjer det vonde.
Alt dette har eg sett, og eg la meg på hjartet kvar gjerning som blir gjord under sola, i ei tid då menneske har makt over menneske og gjer det vondt.
Og så såg eg ugudelege som vart gravlagde og førde til kvile, medan dei som hadde handla rett, måtte gå bort frå den heilage staden og vart gløymde i byen. Også dette er forgjeves.
Fordi dommen over ei vond gjerning ikkje blir fullbyrda raskt, difor er hjartet til menneska fylt av lyst til å gjera det vonde.
Sjølv om ein syndar gjer det vonde hundre gonger og likevel lever lenge, så veit eg at det skal gå godt for dei som fryktar Gud, dei som fryktar han.
Men det skal ikkje gå godt for den ugudelege, og han skal ikkje leva lenge – han er som ein skugge – for han fryktar ikkje Gud.
Det er noko forgjeves som hender på jorda: Det finst rettferdige som det går med som om dei hadde gjort det dei ugudelege gjer, og det finst ugudelege som det går med som om dei hadde gjort det dei rettferdige gjer. Eg sa at også dette er forgjeves.
Difor prisa eg gleda, for det finst ikkje noko betre for mennesket under sola enn å eta og drikka og vera glad. Det er dette som skal følgja mennesket gjennom strevet alle dei dagane Gud har gjeve det under sola.
Då eg la meg på hjartet å læra visdom og sjå på alt strevet som blir gjort på jorda – for korkje dag eller natt ser auga hans søvn –
då såg eg heile Guds verk: Mennesket kan ikkje finna ut av det som går føre seg under sola. Kor mykje mennesket enn strevar med å leita, finn det ikkje ut av det. Sjølv om den vise seier at han forstår, kan han ikkje finna det ut.
←→