FLOGVIT
.bible

JobKapittel 21

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Då tok Job til orde og sa:
וַיַּ֥עַן אִיּ֗וֹב וַיֹּאמַֽר׃ ‬
Høyr vel på orda mine, lat det vera trøysta de gjev meg.
שִׁמְע֣וּ שָׁ֭מוֹעַ מִלָּתִ֑י וּתְהִי־זֹ֝֗את תַּנְח֥וּמֹֽתֵיכֶֽם׃ ‬
Ha tolmod med meg så eg får tala, og når eg har tala, kan de spotta.
שָׂ֭אוּנִי וְאָנֹכִ֣י אֲדַבֵּ֑ר וְאַחַ֖ר דַּבְּרִ֣י תַלְעִֽיג׃ ‬
Er det eit menneske eg klagar til? Skulle ikkje ånda mi då vera utolmodig?
הֶ֭אָנֹכִי לְאָדָ֣ם שִׂיחִ֑י וְאִם־מַ֝דּ֗וּעַ לֹא־תִקְצַ֥ר רוּחִֽי׃ ‬
Vend dykk mot meg og ver forundra, legg handa for munnen!
פְּנוּ־אֵלַ֥י וְהָשַׁ֑מּוּ וְשִׂ֖ימוּ יָ֣ד עַל־פֶּֽה׃ ‬
Når eg tenkjer på det, blir eg skrekkslagen, kroppen min skjelv.
וְאִם־זָכַ֥רְתִּי וְנִבְהָ֑לְתִּי וְאָחַ֥ז בְּ֝שָׂרִ֗י פַּלָּצֽוּת׃ ‬
Kvifor får dei ugudelege leva, bli gamle og auka i makt?
מַדּ֣וּעַ רְשָׁעִ֣ים יִחְי֑וּ עָ֝תְק֗וּ גַּם־גָּ֥בְרוּ חָֽיִל׃ ‬
Avkomet deira står fast framfor dei, etterkomarane er for augo deira.
זַרְעָ֤ם נָכ֣וֹן לִפְנֵיהֶ֣ם עִמָּ֑ם וְ֝צֶאֱצָאֵיהֶ֗ם לְעֵינֵיהֶֽם׃ ‬
Husa deira har fred, utan frykt, og Guds ris rammar dei ikkje.
בָּתֵּיהֶ֣ם שָׁל֣וֹם מִפָּ֑חַד וְלֹ֤א שֵׁ֖בֶט אֱל֣וֹהַּ עֲלֵיהֶֽם׃ ‬
Oksen deira parrar utan å missa, kua kalvar utan å kasta.
שׁוֹר֣וֹ עִ֭בַּר וְלֹ֣א יַגְעִ֑ל תְּפַלֵּ֥ט פָּ֝רָת֗וֹ וְלֹ֣א תְשַׁכֵּֽל׃ ‬
Dei sender borna sine ut som ein saueflokk, og ungane deira hoppar og dansar.
יְשַׁלְּח֣וּ כַ֭צֹּאן עֲוִילֵיהֶ֑ם וְ֝יַלְדֵיהֶ֗ם יְרַקֵּדֽוּן׃ ‬
Dei syng til tamburin og lyra og frydar seg til tonar frå fløyta.
יִ֭שְׂאוּ כְּתֹ֣ף וְכִנּ֑וֹר וְ֝יִשְׂמְח֗וּ לְק֣וֹל עוּגָֽב׃ ‬
Dei lever dagane sine i velstand og fer stilt ned til dødsriket.
*יבלו **יְכַלּ֣וּ בַטּ֣וֹב יְמֵיהֶ֑ם וּ֝בְרֶ֗גַע שְׁא֣וֹל יֵחָֽתּוּ׃ ‬
Dei seier til Gud: 'Hald deg borte frå oss! Vi vil ikkje vita av dine vegar.'
וַיֹּאמְר֣וּ לָ֭אֵל ס֣וּר מִמֶּ֑נּוּ וְדַ֥עַת דְּ֝רָכֶ֗יךָ לֹ֣א חָפָֽצְנוּ׃ ‬
'Kva er Den allmektige at vi skulle tena han? Kva gagn har vi av å be til han?'
מַה־שַׁדַּ֥י כִּֽי־נַֽעַבְדֶ֑נּוּ וּמַה־נּ֝וֹעִ֗יל כִּ֣י נִפְגַּע־בּֽוֹ׃ ‬
Men lukka deira ligg ikkje i deira eiga hand. Dei ugudelege sine råd er langt frå meg.
הֵ֤ן לֹ֣א בְיָדָ֣ם טוּבָ֑ם עֲצַ֥ת רְ֝שָׁעִ֗ים רָ֣חֲקָה מֶֽנִּי׃ ‬
Kor ofte blir lampa til dei ugudelege sløkt? Kor ofte kjem ulukka over dei? Deler han ut smerter i sin vreide?
כַּמָּ֤ה ׀ נֵר־רְשָׁ֘עִ֤ים יִדְעָ֗ךְ וְיָבֹ֣א עָלֵ֣ימוֹ אֵידָ֑ם חֲ֝בָלִ֗ים יְחַלֵּ֥ק בְּאַפּֽוֹ׃ ‬
Blir dei som halm for vinden, som agner stormen fører bort?
יִהְי֗וּ כְּתֶ֥בֶן לִפְנֵי־ר֑וּחַ וּ֝כְמֹ֗ץ גְּנָבַ֥תּוּ סוּפָֽה׃ ‬
'Gud sparer straffa hans til borna hans,' seier de. Lat han løna mannen sjølv så han merkar det!
אֱל֗וֹהַּ יִצְפֹּן־לְבָנָ֥יו אוֹנ֑וֹ יְשַׁלֵּ֖ם אֵלָ֣יו וְיֵדָֽע׃ ‬
Lat hans eigne auge sjå undergangen, lat han drikka av Den allmektige sin vreide!
יִרְא֣וּ *עינו **עֵינָ֣יו כִּיד֑וֹ וּמֵחֲמַ֖ת שַׁדַּ֣י יִשְׁתֶּֽה׃ ‬
For kva bryr han seg om huset sitt etter seg, når talet på månadene hans er avskore?
כִּ֤י מַה־חֶפְצ֣וֹ בְּבֵית֣וֹ אַחֲרָ֑יו וּמִסְפַּ֖ר חֳדָשָׁ֣יו חֻצָּֽצוּ׃ ‬
Kan nokon læra Gud kunnskap, han som dømer dei høge?
הַלְאֵ֥ל יְלַמֶּד־דָּ֑עַת וְ֝ה֗וּא רָמִ֥ים יִשְׁפּֽוֹט׃ ‬
Ein døyr midt i si fulle kraft, trygg og i fred.
זֶ֗ה יָ֭מוּת בְּעֶ֣צֶם תֻּמּ֑וֹ כֻּ֝לּ֗וֹ שַׁלְאֲנַ֥ן וְשָׁלֵֽיו׃ ‬
Sidene hans er fulle av feitt, og mergen i beina er saftig.
עֲ֭טִינָיו מָלְא֣וּ חָלָ֑ב וּמֹ֖חַ עַצְמוֹתָ֣יו יְשֻׁקֶּֽה׃ ‬
Ein annan døyr med bitter sjel, utan å ha smaka det gode.
וְזֶ֗ה יָ֭מוּת בְּנֶ֣פֶשׁ מָרָ֑ה וְלֹֽא־אָ֝כַ֗ל בַּטּוֹבָֽה׃ ‬
Saman ligg dei i molda, og makken dekkjer dei begge.
יַ֭חַד עַל־עָפָ֣ר יִשְׁכָּ֑בוּ וְ֝רִמָּ֗ה תְּכַסֶּ֥ה עֲלֵיהֶֽם׃ ‬
Sjå, eg kjenner tankane dykkar og dei vonde planar de har mot meg.
הֵ֣ן יָ֭דַעְתִּי מַחְשְׁבֽוֹתֵיכֶ֑ם וּ֝מְזִמּ֗וֹת עָלַ֥י תַּחְמֹֽסוּ׃ ‬
For de seier: 'Kvar er huset til stormannen? Kvar er teltet der dei ugudelege budde?'
כִּ֤י תֹֽאמְר֗וּ אַיֵּ֥ה בֵית־נָדִ֑יב וְ֝אַיֵּ֗ה אֹ֤הֶל ׀ מִשְׁכְּנ֬וֹת רְשָׁעִֽים׃ ‬
Har de ikkje spurt dei vegfarande? Kjenner de ikkje att teikna deira?
הֲלֹ֣א שְׁ֭אֶלְתֶּם ע֣וֹבְרֵי דָ֑רֶךְ וְ֝אֹתֹתָ֗ם לֹ֣א תְנַכֵּֽרוּ׃ ‬
At den vonde blir spart på ulukkedagen, berga unna når vreiden kjem?
כִּ֤י לְי֣וֹם אֵ֭יד יֵחָ֣שֶׂךְ רָ֑ע לְי֖וֹם עֲבָר֣וֹת יוּבָֽלוּ׃ ‬
Kven seier han i andletet kva vegen hans er? Og det han har gjort, kven løner han for det?
מִֽי־יַגִּ֣יד עַל־פָּנָ֣יו דַּרְכּ֑וֹ וְהֽוּא־עָ֝שָׂ֗ה מִ֣י יְשַׁלֶּם־לֽוֹ׃ ‬
Han blir ført til grava, og det blir halde vakt over gravhaugen hans.
וְ֭הוּא לִקְבָר֣וֹת יוּבָ֑ל וְֽעַל־גָּדִ֥ישׁ יִשְׁקֽוֹד׃ ‬
Jordklumpane i dalen er søte for han. Alle menneske følgjer etter han, og uteljelege har gått føre.
מָֽתְקוּ־ל֗וֹ רִגְבֵ֫י נָ֥חַל וְ֭אַחֲרָיו כָּל־אָדָ֣ם יִמְשׁ֑וֹךְ וּ֝לְפָנָ֗יו אֵ֣ין מִסְפָּֽר׃ ‬
Korleis kan de då trøysta meg med tom tale? Svara dykkar er berre svik!
וְ֭אֵיךְ תְּנַחֲמ֣וּנִי הָ֑בֶל וּ֝תְשֽׁוּבֹתֵיכֶ֗ם נִשְׁאַר־מָֽעַל׃ ס ‬
←→