Job 34 — FLOGVIT.bible

Elihu tok til orde og sa:

וַיַּ֥עַן אֱלִיה֗וּא וַיֹּאמַֽר׃ ‬

Høyr orda mine, de vise, og de som har kunnskap, lyd på meg!

שִׁמְע֣וּ חֲכָמִ֣ים מִלָּ֑י וְ֝יֹדְעִ֗ים הַאֲזִ֥ינוּ לִֽי׃ ‬

For øyret prøver ord, slik ganen smakar mat.

כִּי־אֹ֭זֶן מִלִּ֣ין תִּבְחָ֑ן וְ֝חֵ֗ךְ יִטְעַ֥ם לֶאֱכֹֽל׃ ‬

Lat oss velja det som er rett, lat oss saman finna ut kva som er godt.

מִשְׁפָּ֥ט נִבְחֲרָה־לָּ֑נוּ נֵדְעָ֖ה בֵינֵ֣ינוּ מַה־טּֽוֹב׃ ‬

For Job har sagt: 'Eg er rettferdig, men Gud har nekta meg min rett.

כִּֽי־אָ֭מַר אִיּ֣וֹב צָדַ֑קְתִּי וְ֝אֵ֗ל הֵסִ֥יר מִשְׁפָּטִֽי׃ ‬

Trass i mi rettssak vert eg halden for løgnar; pila mi er ulækjeleg, endå eg er utan brot.'

עַל־מִשְׁפָּטִ֥י אֲכַזֵּ֑ב אָנ֖וּשׁ חִצִּ֣י בְלִי־פָֽשַׁע׃ ‬

Kvar finst ein mann som Job, som drikk spott som vatn?

מִי־גֶ֥בֶר כְּאִיּ֑וֹב יִֽשְׁתֶּה־לַּ֥עַג כַּמָּֽיִם׃ ‬

Han held lag med dei som gjer urett og ferdast saman med ugudlege menn.

וְאָרַ֣ח לְ֭חֶבְרָה עִם־פֹּ֣עֲלֵי אָ֑וֶן וְ֝לָלֶ֗כֶת עִם־אַנְשֵׁי־רֶֽשַׁע׃ ‬

For han har sagt: 'Det gagnar ikkje eit menneske å halda venskap med Gud.'

כִּֽי־אָ֭מַר לֹ֣א יִסְכָּן־גָּ֑בֶר בִּ֝רְצֹת֗וֹ עִם־אֱלֹהִֽים׃ ‬

Difor, høyr på meg, de forstandige menn! Langt ifrå Gud er det å gjera vondt, og langt ifrå Den Allmektige å gjera urett.

לָכֵ֤ן ׀ אַ֥נֲשֵׁ֥י לֵבָ֗ב שִׁמְע֫וּ לִ֥י חָלִ֖לָה לָאֵ֥ל מֵרֶ֗שַׁע וְשַׁדַּ֥י מֵעָֽוֶל׃ ‬

For han løner mennesket etter det det gjer, og lèt kvar mann hausta etter si ferd.

כִּ֤י פֹ֣עַל אָ֭דָם יְשַׁלֶּם־ל֑וֹ וּֽכְאֹ֥רַח אִ֝֗ישׁ יַמְצִאֶֽנּוּ׃ ‬

Sanneleg, Gud gjer ikkje urett, og Den Allmektige forvrengar ikkje retten.

אַף־אָמְנָ֗ם אֵ֥ל לֹֽא־יַרְשִׁ֑יעַ וְ֝שַׁדַּ֗י לֹֽא־יְעַוֵּ֥ת מִשְׁפָּֽט׃ ‬

Kven har gjeve han ansvar for jorda? Kven har sett han over heile verda?

מִֽי־פָקַ֣ד עָלָ֣יו אָ֑רְצָה וּמִ֥י שָׂ֝֗ם תֵּבֵ֥ל כֻּלָּֽהּ׃ ‬

Om han vende hugen sin mot seg sjølv og tok attende sin ande og livsande til seg,

אִם־יָשִׂ֣ים אֵלָ֣יו לִבּ֑וֹ רוּח֥וֹ וְ֝נִשְׁמָת֗וֹ אֵלָ֥יו יֶאֱסֹֽף׃ ‬

då ville alt kjøt døy saman, og mennesket venda attende til støv.

יִגְוַ֣ע כָּל־בָּשָׂ֣ר יָ֑חַד וְ֝אָדָ֗ם עַל־עָפָ֥ר יָשֽׁוּב׃ ‬

Om du har vit, så høyr dette, lyd på det eg seier!

וְאִם־בִּ֥ינָה שִׁמְעָה־זֹּ֑את הַ֝אֲזִ֗ינָה לְק֣וֹל מִלָּֽי׃ ‬

Kan ein som hatar rett, styra? Vil du døma den Rettferdige og Mektige skuldig?

הַאַ֬ף שׂוֹנֵ֣א מִשְׁפָּ֣ט יַחֲב֑וֹשׁ וְאִם־צַדִּ֖יק כַּבִּ֣יר תַּרְשִֽׁיעַ׃ ‬

Kan ein seia til ein konge: 'Du nidning!' eller til stormenn: 'De ugudlege!'?

הַאֲמֹ֣ר לְמֶ֣לֶךְ בְּלִיָּ֑עַל רָ֝שָׁ֗ע אֶל־נְדִיבִֽים׃ ‬

Han som ikkje gjer skilnad på fyrstar og ikkje held ein rik mann høgare enn ein fattig, for dei er alle hans henders verk.

אֲשֶׁ֤ר לֹֽא־נָשָׂ֨א ׀ פְּנֵ֥י שָׂרִ֗ים וְלֹ֣א נִכַּר־שׁ֭וֹעַ לִפְנֵי־דָ֑ל כִּֽי־מַעֲשֵׂ֖ה יָדָ֣יו כֻּלָּֽם׃ ‬

På eit augeblink døyr dei, midt på natta skjelv folket og går bort; dei mektige vert fjerna utan menneskehand.

רֶ֤גַע ׀ יָמֻתוּ֮ וַחֲצ֢וֹת לָ֥יְלָה יְגֹעֲשׁ֣וּ עָ֣ם וְיַעֲבֹ֑רוּ וְיָסִ֥ירוּ אַ֝בִּ֗יר לֹ֣א בְיָֽד׃ ‬

For hans auge er over menneskets vegar, og han ser alle stega deira.

כִּי־עֵ֭ינָיו עַל־דַּרְכֵי־אִ֑ישׁ וְֽכָל־צְעָדָ֥יו יִרְאֶֽה׃ ‬

Det finst ikkje mørker eller djup skugge der dei som gjer urett kan gøyma seg.

אֵֽין־חֹ֭שֶׁךְ וְאֵ֣ין צַלְמָ֑וֶת לְהִסָּ֥תֶר שָׁ֝֗ם פֹּ֣עֲלֵי אָֽוֶן׃ ‬

For han treng ikkje setja ein frist for eit menneske til å møta Gud til dom.

כִּ֤י לֹ֣א עַל־אִ֭ישׁ יָשִׂ֣ים ע֑וֹד לַהֲלֹ֥ךְ אֶל־אֵ֝֗ל בַּמִּשְׁפָּֽט׃ ‬

Han knuser dei mektige utan gransking og set andre i deira stad.

יָרֹ֣עַ כַּבִּירִ֣ים לֹא־חֵ֑קֶר וַיַּעֲמֵ֖ד אֲחֵרִ֣ים תַּחְתָּֽם׃ ‬

Difor kjenner han gjerningane deira; han velter dei om natta, og dei vert knuste.

לָכֵ֗ן יַ֭כִּיר מַעְבָּֽדֵיהֶ֑ם וְהָ֥פַךְ לַ֝֗יְלָה וְיִדַּכָּֽאוּ׃ ‬

Han slår dei ned for deira ugudelegskap, på ein stad der alle ser det,

תַּֽחַת־רְשָׁעִ֥ים סְפָקָ֗ם בִּמְק֥וֹם רֹאִֽים׃ ‬

fordi dei vende seg bort frå han og ikkje akta på nokon av hans vegar.

אֲשֶׁ֣ר עַל־כֵּ֭ן סָ֣רוּ מֵֽאַחֲרָ֑יו וְכָל־דְּ֝רָכָ֗יו לֹ֣א הִשְׂכִּֽילוּ׃ ‬

Slik at ropet frå den fattige kjem opp for han, og han høyrer ropet frå dei hjelpelause.

לְהָבִ֣יא עָ֭לָיו צַֽעֲקַת־דָּ֑ל וְצַעֲקַ֖ת עֲנִיִּ֣ים יִשְׁמָֽע׃ ‬

Når han held seg stille, kven kan då døma han skuldig? Når han gøymer sitt andlet, kven kan då sjå han? Men han vaker over folk og menneske på same vis,

וְה֤וּא יַשְׁקִ֨ט ׀ וּמִ֥י יַרְשִׁ֗עַ וְיַסְתֵּ֣ר פָּ֭נִים וּמִ֣י יְשׁוּרֶ֑נּוּ וְעַל־גּ֖וֹי וְעַל־אָדָ֣ם יָֽחַד׃ ‬

for at ein gudlaus mann ikkje skal styra, og ikkje vera ei snare for folket.

מִ֭מְּלֹךְ אָדָ֥ם חָנֵ֗ף מִמֹּ֥קְשֵׁי עָֽם׃ ‬

For ein burde seia til Gud: 'Eg har bore mi straff, eg vil ikkje gjera vondt meir;

כִּֽי־אֶל־אֵ֭ל הֶאָמַ֥ר נָשָׂ֗אתִי לֹ֣א אֶחְבֹּֽל׃ ‬

lær meg det eg ikkje ser; har eg gjort urett, skal eg ikkje gjera det att'?

בִּלְעֲדֵ֣י אֶ֭חֱזֶה אַתָּ֣ה הֹרֵ֑נִי אִֽם־עָ֥וֶל פָּ֝עַ֗לְתִּי לֹ֣א אֹסִֽיף׃ ‬

Skal han løna etter ditt ynskje, fordi du vrakar hans dom? Det er du som må velja, ikkje eg. Sei fram det du veit!

הַֽמֵעִמְּךָ֬ יְשַׁלְמֶ֨נָּה כִּֽי־מָאַ֗סְתָּ כִּי־אַתָּ֣ה תִבְחַ֣ר וְלֹא־אָ֑נִי וּֽמַה־יָדַ֥עְתָּ דַבֵּֽר׃ ‬

Forstandige menn vil seia til meg, og kvar vis mann som høyrer meg:

אַנְשֵׁ֣י לֵ֭בָב יֹ֣אמְרוּ לִ֑י וְגֶ֥בֶר חָ֝כָ֗ם שֹׁמֵ֥עַֽ לִֽי׃ ‬

'Job talar utan kunnskap, og orda hans er utan innsikt.'

אִ֭יּוֹב לֹא־בְדַ֣עַת יְדַבֵּ֑ר וּ֝דְבָרָ֗יו לֹ֣א בְהַשְׂכֵּֽיל׃ ‬

Å, måtte Job verta prøvd til det ytste, fordi han svarar som ugudlege menn!

אָבִ֗י יִבָּחֵ֣ן אִיּ֣וֹב עַד־נֶ֑צַח עַל־תְּ֝שֻׁבֹ֗ת בְּאַנְשֵׁי־אָֽוֶן׃ ‬

For han legg opprør til si synd, han klappar i hendene mellom oss og aukar sine ord mot Gud.

כִּ֥י יֹ֘סִ֤יף עַֽל־חַטָּאת֣וֹ פֶ֭שַׁע בֵּינֵ֣ינוּ יִסְפּ֑וֹק וְיֶ֖רֶב אֲמָרָ֣יו לָאֵֽל׃ ס ‬

JobKapittel 34

Kapittel 34

Historisk kontekst

Nøkkelbegreper

Hendelser og skikker

Job

Det gamle testamente

Det nye testamente

Hjelpemidler