FLOGVIT
.bible

JobKapittel 6

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Då svara Job og sa:
וַיַּ֥עַן אִיּ֗וֹב וַיֹּאמַֽר׃ ‬
Å, om mi sorg kunne vegast, og ulukka mi leggjast på ei vekt saman med henne!
ל֗וּ שָׁק֣וֹל יִשָּׁקֵ֣ל כַּעְשִׂ֑י *והיתי **וְ֝הַוָּתִ֗י בְּֽמֹאזְנַ֥יִם יִשְׂאוּ־יָֽחַד׃ ‬
For no ville ho vega meir enn sanden i havet. Difor har orda mine vore tankelause.
כִּֽי־עַתָּ֗ה מֵח֣וֹל יַמִּ֣ים יִכְבָּ֑ד עַל־כֵּ֝֗ן דְּבָרַ֥י לָֽעוּ׃ ‬
For pilene frå Den allmektige sit i meg, og ånda mi drikk gifta deira. Guds redsler står fylka mot meg.
כִּ֤י חִצֵּ֪י שַׁדַּ֡י עִמָּדִ֗י אֲשֶׁ֣ר חֲ֭מָתָם שֹׁתָ֣ה רוּחִ֑י בִּעוּתֵ֖י אֱל֣וֹהַּ יַֽעַרְכֽוּנִי׃ ‬
Skrik villasenet når det har gras? Rautar oksen over fôret sitt?
הֲיִֽנְהַק־פֶּ֥רֶא עֲלֵי־דֶ֑שֶׁא אִ֥ם יִגְעֶה־שּׁ֝֗וֹר עַל־בְּלִילֽוֹ׃ ‬
Kan ein eta smakslaus mat utan salt? Er det nokon smak i slimet frå katostplanta?
הֲיֵאָכֵ֣ל תָּ֭פֵל מִבְּלִי־מֶ֑לַח אִם־יֶשׁ־טַ֝֗עַם בְּרִ֣יר חַלָּמֽוּת׃ ‬
Sjela mi nektar å røra ved det. Det er som sjukdom i maten min.
מֵאֲנָ֣ה לִנְגּ֣וֹעַ נַפְשִׁ֑י הֵ֝֗מָּה כִּדְוֵ֥י לַחְמִֽי׃ ‬
Å, om eg fekk det eg bed om, og Gud ville gje meg det eg vonar på!
מִֽי־יִ֭תֵּן תָּב֣וֹא שֶֽׁאֱלָתִ֑י וְ֝תִקְוָתִ֗י יִתֵּ֥ן אֱלֽוֹהַּ׃ ‬
Om berre Gud ville knusa meg, løysa handa si og gjera ende på meg!
וְיֹאֵ֣ל אֱ֭לוֹהַּ וִֽידַכְּאֵ֑נִי יַתֵּ֥ר יָ֝ד֗וֹ וִֽיבַצְּעֵֽנִי׃ ‬
Då hadde eg enno ei trøyst: at eg i nådelaus smerte kunne gleda meg over at eg ikkje har fornekta orda frå Den heilage.
וּ֥תְהִי ע֨וֹד ׀ נֶ֘חָ֤מָתִ֗י וַאֲסַלְּדָ֣ה בְ֭חִילָה לֹ֣א יַחְמ֑וֹל כִּי־לֹ֥א כִ֝חַ֗דְתִּי אִמְרֵ֥י קָדֽוֹשׁ׃ ‬
Kva kraft har eg til å venta? Og kva er enden min, at eg skulle halda ut?
מַה־כֹּחִ֥י כִֽי־אֲיַחֵ֑ל וּמַה־קִּ֝צִּ֗י כִּֽי־אַאֲרִ֥יךְ נַפְשִֽׁי׃ ‬
Er krafta mi som stein? Er kroppen min av bronse?
אִם־כֹּ֣חַ אֲבָנִ֣ים כֹּחִ֑י אִֽם־בְּשָׂרִ֥י נָחֽוּשׁ׃ ‬
Finst det inga hjelp i meg? Er all visdom driven bort frå meg?
הַאִ֬ם אֵ֣ין עֶזְרָתִ֣י בִ֑י וְ֝תֻשִׁיָּ֗ה נִדְּחָ֥ה מִמֶּֽנִּי׃ ‬
Den som held miskunn attende frå venen sin, han forlet frykta for Den allmektige.
לַמָּ֣ס מֵרֵעֵ֣הוּ חָ֑סֶד וְיִרְאַ֖ת שַׁדַּ֣י יַעֲזֽוֹב׃ ‬
Brørne mine har svike meg som ein bekk, som bekkefar som renn over,
אַ֭חַי בָּגְד֣וּ כְמוֹ־נָ֑חַל כַּאֲפִ֖יק נְחָלִ֣ים יַעֲבֹֽרוּ׃ ‬
som er grumsa av is, der snøen løyner seg i dei.
הַקֹּדְרִ֥ים מִנִּי־קָ֑רַח עָ֝לֵ֗ימוֹ יִתְעַלֶּם־שָֽׁלֶג׃ ‬
Når det blir varmt, forsvinn dei; når det blir heitt, tørkar dei bort frå staden sin.
בְּ֭עֵת יְזֹרְב֣וּ נִצְמָ֑תוּ בְּ֝חֻמּ֗וֹ נִדְעֲכ֥וּ מִמְּקוֹמָֽם׃ ‬
Karavanane bøyer av frå vegen sin, dei dreg ut i øydemarka og går til grunne.
יִ֭לָּ֣פְתוּ אָרְח֣וֹת דַּרְכָּ֑ם יַעֲל֖וּ בַתֹּ֣הוּ וְיֹאבֵֽדוּ׃ ‬
Karavanane frå Tema speida, reisefølgja frå Saba vona på dei.
הִ֭בִּיטוּ אָרְח֣וֹת תֵּמָ֑א הֲלִיכֹ֥ת שְׁ֝בָ֗א קִוּוּ־לָֽמוֹ׃ ‬
Dei vart skuffa fordi dei hadde vore så trygge; dei kom dit og vart gjort til skamme.
בֹּ֥שׁוּ כִּֽי־בָטָ֑ח בָּ֥אוּ עָ֝דֶ֗יהָ וַיֶּחְפָּֽרוּ׃ ‬
For no er de vorte til inkje for meg: De ser redsla og blir sjølve redde.
כִּֽי־עַ֭תָּה הֱיִ֣יתֶם *לא **ל֑וֹ תִּֽרְא֥וּ חֲ֝תַ֗ת וַתִּירָֽאוּ׃ ‬
Har eg sagt: 'Gjev meg noko,' eller: 'Betal ein bestikkelse for meg av rikdomen dykkar'?
הֲ‍ֽכִי־אָ֭מַרְתִּי הָ֣בוּ לִ֑י וּ֝מִכֹּחֲכֶ֗ם שִׁחֲד֥וּ בַעֲדִֽי׃ ‬
Eller: 'Fri meg frå fienden si hand, og løys meg ut frå valdsmenn'?
וּמַלְּט֥וּנִי מִיַּד־צָ֑ר וּמִיַּ֖ד עָרִיצִ֣ים תִּפְדּֽוּנִי׃ ‬
Lær meg, så skal eg teia. Vis meg kva eg har gjort gale.
ה֭וֹרוּנִי וַאֲנִ֣י אַחֲרִ֑ישׁ וּמַה־שָּׁ֝גִ֗יתִי הָבִ֥ינוּ לִֽי׃ ‬
Kor sterke er ikkje ærlege ord! Men kva provar kritikken dykkar?
מַה־נִּמְרְצ֥וּ אִמְרֵי־יֹ֑שֶׁר וּמַה־יּוֹכִ֖יחַ הוֹכֵ֣חַ מִכֶּֽם׃ ‬
Tenkjer de å refsa ord? Orda til ein fortvila mann er berre vind.
הַלְהוֹכַ֣ח מִלִּ֣ים תַּחְשֹׁ֑בוּ וּ֝לְר֗וּחַ אִמְרֵ֥י נֹאָֽשׁ׃ ‬
De ville til og med kasta dykk over den farlause og greva ei grav for venen dykkar.
אַף־עַל־יָת֥וֹם תַּפִּ֑ילוּ וְ֝תִכְר֗וּ עַל־רֵֽיעֲכֶֽם׃ ‬
Men ver så snille og sjå på meg! Skulle eg lyga rett opp i andletet på dykk?
וְ֭עַתָּה הוֹאִ֣ילוּ פְנוּ־בִ֑י וְעַל־פְּ֝נֵיכֶ֗ם אִם־אֲכַזֵּֽב׃ ‬
Vend om, lat det ikkje skje urett! Ja, vend om! Mi rettferd står enno fast i dette.
שֻֽׁבוּ־נָ֭א אַל־תְּהִ֣י עַוְלָ֑ה *ושבי **וְשׁ֥וּבוּ ע֝וֹד צִדְקִי־בָֽהּ׃ ‬
Er det urett på tunga mi? Kan ikkje ganen min kjenna att ulukke?
הֲיֵשׁ־בִּלְשׁוֹנִ֥י עַוְלָ֑ה אִם־חִ֝כִּ֗י לֹא־יָבִ֥ין הַוּֽוֹת׃ ‬
←→