FLOGVIT
.bible

JobKapittel 6

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Då svara Job og sa:
Da svarte Job og sa:
Å, om mi sorg kunne vegast, og ulukka mi leggjast på ei vekt saman med henne!
Om bare min smerte kunne veies, og all min ulykke legges på vektskålen!
For no ville ho vega meir enn sanden i havet. Difor har orda mine vore tankelause.
Da ville den være tyngre enn havets sand. Derfor har mine ord vært overilet.
For pilene frå Den allmektige sit i meg, og ånda mi drikk gifta deira. Guds redsler står fylka mot meg.
For Den Allmektiges piler har truffet meg, og min ånd drikker deres gift. Guds redsler stiller seg opp mot meg.
Skrik villasenet når det har gras? Rautar oksen over fôret sitt?
Skryter villeselet når det har gress å beite? Rauter oksen over fôret sitt?
Kan ein eta smakslaus mat utan salt? Er det nokon smak i slimet frå katostplanta?
Kan smakløs mat spises uten salt? Er det noen smak i slim fra en plante?
Sjela mi nektar å røra ved det. Det er som sjukdom i maten min.
Min sjel nekter å røre ved det. Det er som sykdom i min mat.
Å, om eg fekk det eg bed om, og Gud ville gje meg det eg vonar på!
Om bare min bønn ble hørt, og Gud ville gi meg det jeg håper på!
Om berre Gud ville knusa meg, løysa handa si og gjera ende på meg!
Om bare Gud ville knuse meg, løfte sin hånd og gjøre ende på meg!
Då hadde eg enno ei trøyst: at eg i nådelaus smerte kunne gleda meg over at eg ikkje har fornekta orda frå Den heilage.
Da ville jeg ennå ha trøst, jeg ville juble i smerte som ikke sparer meg, for jeg har ikke fornektet Den Helliges ord.
Kva kraft har eg til å venta? Og kva er enden min, at eg skulle halda ut?
Hva er min styrke, at jeg skulle holde ut? Og hva er min ende, at jeg skulle være tålmodig?
Er krafta mi som stein? Er kroppen min av bronse?
Er min styrke som steinens styrke? Er min kropp av bronse?
Finst det inga hjelp i meg? Er all visdom driven bort frå meg?
Finnes det ingen hjelp i meg? Er all visdom drevet bort fra meg?
Den som held miskunn attende frå venen sin, han forlet frykta for Den allmektige.
Den som nekter sin venn trofast kjærlighet, forlater frykten for Den Allmektige.
Brørne mine har svike meg som ein bekk, som bekkefar som renn over,
Mine brødre har sviktet meg som en bekk, som strømmer som renner forbi.
som er grumsa av is, der snøen løyner seg i dei.
De som er grumsete av is, over dem smelter snøen bort.
Når det blir varmt, forsvinn dei; når det blir heitt, tørkar dei bort frå staden sin.
Når varmen kommer, forsvinner de. Når det blir hett, tørker de ut fra sitt sted.
Karavanane bøyer av frå vegen sin, dei dreg ut i øydemarka og går til grunne.
Vannstrømmene snor seg bort fra sin vei, de stiger opp i ørkenluften og forsvinner.
Karavanane frå Tema speida, reisefølgja frå Saba vona på dei.
Karavanene fra Tema speider, reisende fra Saba håper på dem.
Dei vart skuffa fordi dei hadde vore så trygge; dei kom dit og vart gjort til skamme.
De blir skuffet fordi de stolte på dem. De kommer dit og blir gjort til skamme.
For no er de vorte til inkje for meg: De ser redsla og blir sjølve redde.
For nå har dere blitt som ingenting. Dere ser redsel og blir redde.
Har eg sagt: 'Gjev meg noko,' eller: 'Betal ein bestikkelse for meg av rikdomen dykkar'?
Har jeg sagt: «Gi meg noe!» eller: «Bruk av deres rikdom til å bestikke noen for min skyld»?
Eller: 'Fri meg frå fienden si hand, og løys meg ut frå valdsmenn'?
Eller: Redd meg fra fiendens hånd, og løs meg ut fra voldsmennenes grep?
Lær meg, så skal eg teia. Vis meg kva eg har gjort gale.
Undervis meg, og jeg skal tie. Vis meg hvor jeg har feilet.
Kor sterke er ikkje ærlege ord! Men kva provar kritikken dykkar?
Hvor kraftfulle er ikke oppriktige ord! Men hva beviser deres irettesettelse?
Tenkjer de å refsa ord? Orda til ein fortvila mann er berre vind.
Tenker dere å kritisere ord? Ordene til en fortvilet mann er som vind.
De ville til og med kasta dykk over den farlause og greva ei grav for venen dykkar.
Dere ville til og med kaste dere over den farløse og handle med deres venn som med en handelsvare.
Men ver så snille og sjå på meg! Skulle eg lyga rett opp i andletet på dykk?
Men nå, vær så snill å se på meg! Ville jeg lyve rett foran dere?
Vend om, lat det ikkje skje urett! Ja, vend om! Mi rettferd står enno fast i dette.
Vend om, la det ikke være urett! Vend om, for min rettferdighet står fast i dette.
Er det urett på tunga mi? Kan ikkje ganen min kjenna att ulukke?
Er det urett på min tunge? Kan ikke min gane kjenne igjen ulykke?
←→