FLOGVIT
.bible

MikaKapittel 7

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNahum →
Ve meg! For eg er som når frukta er hausta om sommaren, som når druene er sanka etter innhaustinga. Det finst ikkje ein drueklase å eta, inga tidleg fiken som eg lengtar etter.
Ve meg! For jeg er blitt som når sommerfrukten er sanket inn, som når druene er høstet. Det finnes ingen drueklase å spise, ingen tidlig fiken som jeg lengter etter.
Den trufaste er borte frå landet, det finst ingen rettskaffen mellom menneska. Alle ligg på lur etter blod, kvar mann jaktar på bror sin med garn.
De fromme er forsvunnet fra landet, og det finnes ingen rettskaffen blant menneskene. Alle ligger på lur etter blod, de jakter på sin bror med nett.
Hendene deira er flinke til å gjera det vonde. Hovdingen krev, dommaren dømer for betaling, og den mektige talar etter si eiga lyst. Slik vrir dei retten saman.
Deres hender er dyktige til å gjøre det onde. Fyrsten krever, dommeren tar imot bestikkelser, og den mektige sier hva han begjærer. Slik fletter de det sammen.
Den beste av dei er som ein tornebusk, den rettskafne verre enn eit gjerde av tornar. Dagen dine vaktmenn varsla om, kjem – dagen då du får di straff. No kjem forvirringa deira.
Den beste av dem er som en tornebusk, den mest rettskafne verre enn en tornehekk. Dagen for dine vektere kommer, din straffens dag. Nå skal forvirring ramme dem.
Lit ikkje på ein ven, set ikkje di tru til ein fortrueleg. Vakta orda dine for henne som ligg i famnen din.
Stol ikke på din nabo, sett ikke lit til en venn. Vokt dine ord selv for henne som ligger i din favn.
For son vanærar far, dotter reiser seg mot mor si, svigerdotter mot svigermor si. Ein manns fiendar er hans eigne husfolk.
For sønnen vanærer sin far, datteren reiser seg mot sin mor, svigerdatteren mot sin svigermor. En manns fiender er hans egne husfolk.
Men eg vil sjå til Herren, eg vil venta på Gud, min frelsar. Min Gud vil høyra meg.
Men jeg vil se hen til Herren, jeg vil vente på min frelses Gud. Min Gud vil høre meg.
Gled deg ikkje over meg, min fiende! Sjølv om eg har falle, skal eg reisa meg att. Sjølv om eg sit i mørkret, er Herren mitt lys.
Gled deg ikke over meg, min fiende! Selv om jeg har falt, skal jeg reise meg igjen. Selv om jeg sitter i mørket, er Herren mitt lys.
Herrens vreide må eg bera, for eg har synda mot han. Men til sist skal han føra mi sak og skaffa meg rett. Han skal føra meg ut i lyset, og eg skal sjå hans rettferd.
Herrens vrede vil jeg bære, for jeg har syndet mot ham, inntil han fører min sak og skaffer meg rett. Han skal føre meg ut i lyset, og jeg skal se hans rettferdighet.
Då skal fienden min sjå det og bli dekt av skam, ho som sa til meg: «Kvar er Herren din Gud?» Mine auge skal sjå henne bli tråkka ned som søle i gatene.
Min fiende skal se det, og skam skal dekke henne, hun som sa til meg: «Hvor er Herren din Gud?» Mine øyne skal se med tilfredshet på henne. Da skal hun trampes ned som søle i gatene.
Ein dag skal murane dine bli bygde opp att. Den dagen skal grensa bli flytta langt bort.
En dag skal dine murer bygges opp igjen, den dagen skal grensene utvides.
Den dagen skal dei koma til deg frå Assyria og byane i Egypt, frå Egypt og heilt til Eufrat, frå hav til hav og frå fjell til fjell.
Den dagen skal de komme til deg fra Assyria og Egypts byer, fra Egypt til Eufrat, fra hav til hav og fra fjell til fjell.
Men jorda skal bli ei øydemark på grunn av dei som bur der, som frukt av gjerningane deira.
Men landet skal bli øde på grunn av dem som bor der, som følge av deres gjerninger.
Gjet ditt folk med din hyrdingstav, den flokken som er din arv, dei som bur åleine i skogen, midt i det fruktbare landet. Lat dei beita i Basan og Gilead som i gamle dagar.
Vokt ditt folk med din stav, hjorden som er din arv, som bor for seg selv i skogen, midt på Karmel. La dem beite i Basan og Gilead som i fordums dager.
Som i dei dagane då du drog ut av Egypt, skal eg visa dei under.
Som i de dager da du dro ut av Egypt, vil jeg la dem se underfulle ting.
Folkeslaga skal sjå det og bli til skamme, trass i all si makt. Dei skal leggja handa over munnen, og øyra deira skal bli døve.
Folkeslagene skal se det og bli til skamme, tross all sin makt. De skal legge hånden over munnen, og deres ører skal bli døve.
Dei skal sleika støv som slangen, som krypdyr på jorda. Skjelvande skal dei koma ut frå borgene sine. Dei skal venda seg i redsle til Herren vår Gud og frykta for deg.
De skal slikke støv som slangen, som jordens krypdyr. De skal komme skjelvende ut fra sine borger. Med frykt skal de vende seg til Herren vår Gud, og de skal frykte deg.
Kven er ein Gud som du, som tek bort skuld og tilgjev synd for dei som er att av arven din? Han held ikkje fast ved vreiden sin for alltid, for han har si glede i trufast kjærleik.
Hvem er en Gud som du, som tilgir synd og går forbi overtredelsen for resten av sin arv? Han holder ikke fast ved sin vrede for alltid, for han har sin glede i nåde.
Han skal igjen visa oss miskunn, han skal tråkka ned syndene våre. Du skal kasta alle syndene våre i havdjupet.
Han skal igjen forbarme seg over oss og kue våre synder. Du skal kaste alle deres synder i havets dyp.
Du skal visa truskap mot Jakob og nåde mot Abraham, slik du svor til fedrane våre i gamle dagar.
Du skal vise troskap mot Jakob og nåde mot Abraham, slik du sverget til våre fedre i fordums dager.
←→