Profetane
Beleiringen av Samaria og hungersnøden
Ben-Hadad, Arams konge, beleirer Samaria og forårsaker en så hard hungersnød at to kvinner inngår en avtale om å spise sønnene sine. Når den ene kvinnen klager til Israels konge over at den andre har gjemt sønnen sin etter at hennes egen er spist, flerrer kongen klærne sine og sverger å ta livet av profeten Elisja.
2. Kongebok 6,24-33
24Ei tid etter samla Ben-Hadad, kongen i Aram, heile hæren sin og drog opp og kringsette Samaria.
וַֽיְהִי֙ אַחֲרֵי־כֵ֔ן וַיִּקְבֹּ֛ץ בֶּן־הֲדַ֥ד מֶֽלֶךְ־אֲרָ֖ם אֶת־כָּל־מַחֲנֵ֑הוּ וַיַּ֕עַל וַיָּ֖צַר עַל־שֹׁמְרֽוֹן׃
25Det vart stor hungersnaud i Samaria. Dei beleira byen så lenge at eit eselhovud kosta åtti sølvstykke, og ein fjerdedels kab duemøkk kosta fem sølvstykke.
וַיְהִ֨י רָעָ֤ב גָּדוֹל֙ בְּשֹׁ֣מְר֔וֹן וְהִנֵּ֖ה צָרִ֣ים עָלֶ֑יהָ עַ֣ד הֱי֤וֹת רֹאשׁ־חֲמוֹר֙ בִּשְׁמֹנִ֣ים כֶּ֔סֶף וְרֹ֛בַע הַקַּ֥ב *חרייונים **דִּבְיוֹנִ֖ים בַּחֲמִשָּׁה־כָֽסֶף׃
26Medan Israels-kongen gjekk på muren, ropa ei kvinne til han: «Hjelp meg, herre konge!»
וַֽיְהִי֙ מֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֔ל עֹבֵ֖ר עַל־הַחֹמָ֑ה וְאִשָּׁ֗ה צָעֲקָ֤ה אֵלָיו֙ לֵאמֹ֔ר הוֹשִׁ֖יעָה אֲדֹנִ֥י הַמֶּֽלֶךְ׃
27Han svara: «Dersom ikkje Herren hjelper deg, korleis kan eg hjelpa deg? Med noko frå treskjevollen eller vinpressa?»
וַיֹּ֙אמֶר֙ אַל־יוֹשִׁעֵ֣ךְ יְהוָ֔ה מֵאַ֖יִן אֽוֹשִׁיעֵ֑ךְ הֲמִן־הַגֹּ֖רֶן א֥וֹ מִן־הַיָּֽקֶב׃
28Så spurde kongen henne: «Kva er det med deg?» Ho svara: «Denne kvinna sa til meg: Gjev hit sonen din så vi kan eta han i dag, så kan vi eta sonen min i morgon.
וַיֹּֽאמֶר־לָ֥הּ הַמֶּ֖לֶךְ מַה־לָּ֑ךְ וַתֹּ֗אמֶר הָאִשָּׁ֨ה הַזֹּ֜את אָמְרָ֣ה אֵלַ֗י תְּנִ֤י אֶת־בְּנֵךְ֙ וְנֹאכְלֶ֣נּוּ הַיּ֔וֹם וְאֶת־בְּנִ֖י נֹאכַ֥ל מָחָֽר׃
29Så kokte vi sonen min og åt han. Dagen etter sa eg til henne: Gjev hit sonen din så vi kan eta han. Men ho hadde gøymt sonen sin.»
וַנְּבַשֵּׁ֥ל אֶת־בְּנִ֖י וַנֹּֽאכְלֵ֑הוּ וָאֹמַ֨ר אֵלֶ֜יהָ בַּיּ֣וֹם הָאַחֵ֗ר תְּנִ֤י אֶת־בְּנֵךְ֙ וְנֹ֣אכְלֶ֔נּוּ וַתַּחְבִּ֖א אֶת־בְּנָֽהּ׃
30Då kongen høyrde det kvinna sa, reiv han sund kleda sine. Han gjekk på muren, og folket såg at han hadde sekkestrie innerst mot kroppen.
וַיְהִי֩ כִשְׁמֹ֨עַ הַמֶּ֜לֶךְ אֶת־דִּבְרֵ֤י הָֽאִשָּׁה֙ וַיִּקְרַ֣ע אֶת־בְּגָדָ֔יו וְה֖וּא עֹבֵ֣ר עַל־הַחֹמָ֑ה וַיַּ֣רְא הָעָ֔ם וְהִנֵּ֥ה הַשַּׂ֛ק עַל־בְּשָׂר֖וֹ מִבָּֽיִת׃
31Han sa: «Må Gud gjera det same med meg og meir til, om hovudet til Elisja, son til Sjafat, får sitja på han denne dagen!»
וַיֹּ֕אמֶר כֹּֽה־יַעֲשֶׂה־לִּ֥י אֱלֹהִ֖ים וְכֹ֣ה יוֹסִ֑ף אִֽם־יַעֲמֹ֞ד רֹ֣אשׁ אֱלִישָׁ֧ע בֶּן־שָׁפָ֛ט עָלָ֖יו הַיּֽוֹם׃
32Elisja sat i huset sitt, og dei eldste sat hos han. Kongen hadde sendt ein mann i førevegen. Men før bodet kom, sa Elisja til dei eldste: «Ser de at denne morderætta sender folk for å hogga av meg hovudet? Sjå til at de stengjer døra når bodet kjem, og held han ute med døra. Høyrest ikkje lyden av stega til herren hans bak han?»
וֶאֱלִישָׁע֙ יֹשֵׁ֣ב בְּבֵית֔וֹ וְהַזְּקֵנִ֖ים יֹשְׁבִ֣ים אִתּ֑וֹ וַיִּשְׁלַ֨ח אִ֜ישׁ מִלְּפָנָ֗יו בְּטֶ֣רֶם יָבֹא֩ הַמַּלְאָ֨ךְ אֵלָ֜יו וְה֣וּא ׀ אָמַ֣ר אֶל־הַזְּקֵנִ֗ים הַרְּאִיתֶם֙ כִּֽי־שָׁלַ֞ח בֶּן־הַֽמְרַצֵּ֤חַ הַזֶּה֙ לְהָסִ֣יר אֶת־רֹאשִׁ֔י רְא֣וּ ׀ כְּבֹ֣א הַמַּלְאָ֗ךְ סִגְר֤וּ הַדֶּ֙לֶת֙ וּלְחַצְתֶּ֤ם אֹתוֹ֙ בַּדֶּ֔לֶת הֲל֗וֹא ק֛וֹל רַגְלֵ֥י אֲדֹנָ֖יו אַחֲרָֽיו׃
33Medan han enno tala med dei, kom bodet ned til han. Kongen sa: «Sjå, denne ulukka kjem frå Herren. Kvifor skal eg venta på Herren lenger?»
עוֹדֶ֙נּוּ֙ מְדַבֵּ֣ר עִמָּ֔ם וְהִנֵּ֥ה הַמַּלְאָ֖ךְ יֹרֵ֣ד אֵלָ֑יו וַיֹּ֗אמֶר הִנֵּֽה־זֹ֤את הָֽרָעָה֙ מֵאֵ֣ת יְהוָ֔ה מָֽה־אוֹחִ֥יל לַיהוָ֖ה עֽוֹד׃ ס