Profetane
Dommen over Edom
Profeten Jeremia forkynner Herrens dom over Edom: Visdommen i Teman er borte, og Esaus etterkommere skal rammes av ulykke. Bosra skal bli til ødemark og forbannelse, og Edom skal bli som Sodoma og Gomorra på grunn av hovmod og falsk trygghet i klippeborgene.
Jeremia 49,7-22
7Om Edom. Så seier Herren, Allhærs Gud: Finst det ikkje lenger visdom i Teman? Er råd borte frå dei kloke? Er visdomen deira rotna?
לֶאֱד֗וֹם כֹּ֤ה אָמַר֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת הַאֵ֥ין ע֛וֹד חָכְמָ֖ה בְּתֵימָ֑ן אָבְדָ֤ה עֵצָה֙ מִבָּנִ֔ים נִסְרְחָ֖ה חָכְמָתָֽם׃
8Røm, snu om, gøym dykk djupt nede, de som bur i Dedan! For eg sender Esaus ulukke over han, tida då eg straffar han.
נֻ֤סוּ הָפְנוּ֙ הֶעְמִ֣יקוּ לָשֶׁ֔בֶת יֹשְׁבֵ֖י דְּדָ֑ן כִּ֣י אֵ֥יד עֵשָׂ֛ו הֵבֵ֥אתִי עָלָ֖יו עֵ֥ת פְּקַדְתִּֽיו׃
9Om druehausterar kom til deg, ville dei ikkje lata nokre ettersankarar att? Om tjuvar kom om natta, ville dei berre øydeleggja til dei hadde nok.
אִם־בֹּֽצְרִים֙ בָּ֣אוּ לָ֔ךְ לֹ֥א יַשְׁאִ֖רוּ עֽוֹלֵל֑וֹת אִם־גַּנָּבִ֥ים בַּלַּ֖יְלָה הִשְׁחִ֥יתוּ דַיָּֽם׃
10Men eg har avdekt Esau, eg har blotta gøymestadene hans så han ikkje kan løyna seg. Avkomet hans er øydelagt, brørne hans og grannane hans – og han er ikkje meir.
כִּֽי־אֲנִ֞י חָשַׂ֣פְתִּי אֶת־עֵשָׂ֗ו גִּלֵּ֙יתִי֙ אֶת־מִסְתָּרָ֔יו וְנֶחְבָּ֖ה לֹ֣א יוּכָ֑ל שֻׁדַּ֥ד זַרְע֛וֹ וְאֶחָ֥יו וּשְׁכֵנָ֖יו וְאֵינֶֽנּוּ׃
11Lat dei foreldrelause dine vera att, eg skal halda dei i live. Og enkjene dine kan stola på meg.
עָזְבָ֥ה יְתֹמֶ֖יךָ אֲנִ֣י אֲחַיֶּ֑ה וְאַלְמְנֹתֶ֖יךָ עָלַ֥י תִּבְטָֽחוּ׃ ס
12For så seier Herren: Sjå, dei som ikkje hadde fortent å drikka begeret, må drikka det. Skulle du då sleppa fri? Nei, du slepp ikkje fri, du må drikka!
כִּי־כֹ֣ה ׀ אָמַ֣ר יְהוָ֗ה הִ֠נֵּה אֲשֶׁר־אֵ֨ין מִשְׁפָּטָ֜ם לִשְׁתּ֤וֹת הַכּוֹס֙ שָׁת֣וֹ יִשְׁתּ֔וּ וְאַתָּ֣ה ה֔וּא נָקֹ֖ה תִּנָּקֶ֑ה לֹ֣א תִנָּקֶ֔ה כִּ֥י שָׁתֹ֖ה תִּשְׁתֶּֽה׃
13For ved meg sjølv har eg svore, seier Herren, at Bosra skal verta til redsle, til spott, til øydemark og til forbanning. Og alle byane der skal verta ruinar for alltid.
כִּ֣י בִ֤י נִשְׁבַּ֙עְתִּי֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה כִּֽי־לְשַׁמָּ֧ה לְחֶרְפָּ֛ה לְחֹ֥רֶב וְלִקְלָלָ֖ה תִּֽהְיֶ֣ה בָצְרָ֑ה וְכָל־עָרֶ֥יהָ תִהְיֶ֖ינָה לְחָרְב֥וֹת עוֹלָֽם׃
14Eg har høyrt ei tidend frå Herren, ein bodberar er send ut til folkeslaga: Samla dykk og kom mot henne, gjer dykk klare til krig!
שְׁמוּעָ֤ה שָׁמַ֙עְתִּי֙ מֵאֵ֣ת יְהוָ֔ה וְצִ֖יר בַּגּוֹיִ֣ם שָׁל֑וּחַ הִֽתְקַבְּצוּ֙ וּבֹ֣אוּ עָלֶ֔יהָ וְק֖וּמוּ לַמִּלְחָמָֽה׃
15For sjå, eg gjer deg liten mellom folkeslaga, forakta mellom menneske.
כִּֽי־הִנֵּ֥ה קָטֹ֛ן נְתַתִּ֖יךָ בַּגּוֹיִ֑ם בָּז֖וּי בָּאָדָֽם׃
16Redsla du spreidde, har svike deg, og hovmodet i hjartet ditt, du som bur i fjellkløftene og held deg på dei høge kollane. Om du byggjer reiret ditt høgt som ørnen, skal eg støyta deg ned derifrå, seier Herren.
תִּֽפְלַצְתְּךָ֞ הִשִּׁ֤יא אֹתָךְ֙ זְד֣וֹן לִבֶּ֔ךָ שֹֽׁכְנִי֙ בְּחַגְוֵ֣י הַסֶּ֔לַע תֹּפְשִׂ֖י מְר֣וֹם גִּבְעָ֑ה כִּֽי־תַגְבִּ֤יהַ כַּנֶּ֙שֶׁר֙ קִנֶּ֔ךָ מִשָּׁ֥ם אֽוֹרִידְךָ֖ נְאֻם־יְהוָֽה׃
17Edom skal verta til redsle. Alle som går forbi, skal verta forfærde og blåsa hånleg over alle såra hennar.
וְהָיְתָ֥ה אֱד֖וֹם לְשַׁמָּ֑ה כֹּ֚ל עֹבֵ֣ר עָלֶ֔יהָ יִשֹּׁ֥ם וְיִשְׁרֹ֖ק עַל־כָּל־מַכּוֹתֶֽהָ׃
18Som då Sodoma og Gomorra og grannebyane vart øydelagde, seier Herren, skal ingen bu der, ikkje noko menneske skal slå seg ned der.
כְּֽמַהְפֵּכַ֞ת סְדֹ֧ם וַעֲמֹרָ֛ה וּשְׁכֵנֶ֖יהָ אָמַ֣ר יְהוָ֑ה לֹֽא־יֵשֵׁ֥ב שָׁם֙ אִ֔ישׁ וְלֹֽא־יָג֥וּר בָּ֖הּ בֶּן־אָדָֽם׃
19Sjå, som ei løve stig opp frå den tette skogen ved Jordan til dei grøne beitene, slik skal eg på eit augneblink jaga dei bort derifrå. Og kven eg vel ut, vil eg setja over henne. For kven er som eg? Kven kan kalla meg til rekneskap? Kven er den gjetaren som kan stå seg mot meg?
הִ֠נֵּה כְּאַרְיֵ֞ה יַעֲלֶ֨ה מִגְּא֣וֹן הַיַּרְדֵּן֮ אֶל־נְוֵ֣ה אֵיתָן֒ כִּֽי־אַרְגִּ֤יעָה אֲרִיצֶ֨נּוּ֙ מֵֽעָלֶ֔יהָ וּמִ֥י בָח֖וּר אֵלֶ֣יהָ אֶפְקֹ֑ד כִּ֣י מִ֤י כָמ֙וֹנִי֙ וּמִ֣י יֹעִידֶ֔נִּי וּמִי־זֶ֣ה רֹעֶ֔ה אֲשֶׁ֥ר יַעֲמֹ֖ד לְפָנָֽי׃ ס
20Høyr difor Herrens råd, som han har lagt mot Edom, og planane hans mot dei som bur i Teman: Sanneleg, dei minste i flokken skal slepa dei bort, sanneleg, han skal øydeleggja buplassane deira.
לָכֵ֞ן שִׁמְע֣וּ עֲצַת־יְהוָ֗ה אֲשֶׁ֤ר יָעַץ֙ אֶל־אֱד֔וֹם וּמַ֨חְשְׁבוֹתָ֔יו אֲשֶׁ֥ר חָשַׁ֖ב אֶל־יֹשְׁבֵ֣י תֵימָ֑ן אִם־לֹ֤א יִסְחָבוּם֙ צְעִירֵ֣י הַצֹּ֔אן אִם־לֹ֥א יַשִּׁ֛ים עֲלֵיהֶ֖ם נְוֵהֶֽם׃
21Ved braket av fallet deira skjelv jorda, skriket høyrest heilt til Raudehavet.
מִקּ֣וֹל נִפְלָ֔ם רָעֲשָׁ֖ה הָאָ֑רֶץ צְעָקָ֕ה בְּיַם־ס֖וּף נִשְׁמַ֥ע קוֹלָֽהּ׃
22Sjå, som ein ørn stig han opp og flyg ned og breier vengene sine over Bosra. Den dagen skal hjartet til Edoms krigarar vera som hjartet til ei kvinne i barnsnaud.
הִנֵּ֤ה כַנֶּ֙שֶׁר֙ יַעֲלֶ֣ה וְיִדְאֶ֔ה וְיִפְרֹ֥שׂ כְּנָפָ֖יו עַל־בָּצְרָ֑ה וְֽ֠הָיָה לֵ֞ב גִּבּוֹרֵ֤י אֱדוֹם֙ בַּיּ֣וֹם הַה֔וּא כְּלֵ֖ב אִשָּׁ֥ה מְצֵרָֽה׃ ס