Hosea
Kjærlighetens profet
Òg kjend som: Hoseas, Hoshea
Hosea var en profet i Nordriket Israel som forkynte Guds usvikelige kjærlighet til sitt utro folk. Gud ba ham gifte seg med den utro Gomer som et bilde på Israels utroskap. Tross folkets avgudsdyrkelse fortsatte Hosea å forkynne Guds lengsel etter forsoning.
Familie
Nøkkelhendingar
Ekteskapet med Gomer
Gud befalte Hosea å gifte seg med den utro Gomer som et levende bilde på Israels utroskap mot Gud.
2Då Herren først tala gjennom Hosea, sa Herren til han: «Gå og ta deg ei horkone og få horborn, for landet driv verkeleg hor og vender seg bort frå Herren.»
תְּחִלַּ֥ת דִּבֶּר־יְהוָ֖ה בְּהוֹשֵׁ֑עַ פ וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶל־הוֹשֵׁ֗עַ לֵ֣ךְ קַח־לְךָ֞ אֵ֤שֶׁת זְנוּנִים֙ וְיַלְדֵ֣י זְנוּנִ֔ים כִּֽי־זָנֹ֤ה תִזְנֶה֙ הָאָ֔רֶץ מֵֽאַחֲרֵ֖י יְהוָֽה׃
3Så gjekk han og tok Gomer, dotter til Diblaim. Ho vart med barn og fødde ein son til han.
וַיֵּ֙לֶךְ֙ וַיִּקַּ֔ח אֶת־גֹּ֖מֶר בַּת־דִּבְלָ֑יִם וַתַּ֥הַר וַתֵּֽלֶד־ל֖וֹ בֵּֽן׃
Barnas symbolske navn
Hoseas barn fikk profetiske navn: Jisreel (dom), Lo-Ruhama (ingen medfølelse), og Lo-Ammi (ikke mitt folk).
4Herren sa til han: «Kall han Jisreel, for om ei lita stund vil eg krevja Jehus hus til rekneskap for blodbadet i Jisreel, og eg vil gjera ende på kongedømet i Israels hus.»
וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֵלָ֔יו קְרָ֥א שְׁמ֖וֹ יִזְרְעֶ֑אל כִּי־ע֣וֹד מְעַ֗ט וּפָ֨קַדְתִּ֜י אֶת־דְּמֵ֤י יִזְרְעֶאל֙ עַל־בֵּ֣ית יֵה֔וּא וְהִ֨שְׁבַּתִּ֔י מַמְלְכ֖וּת בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵֽל׃
6Ho vart med barn att og fødde ei dotter. Då sa han til han: «Kall henne Lo-Ruhama, for eg vil ikkje lenger visa miskunn mot Israels hus, og eg vil ikkje tilgje dei.»
וַתַּ֤הַר עוֹד֙ וַתֵּ֣לֶד בַּ֔ת וַיֹּ֣אמֶר ל֔וֹ קְרָ֥א שְׁמָ֖הּ לֹ֣א רֻחָ֑מָה כִּי֩ לֹ֨א אוֹסִ֜יף ע֗וֹד אֲרַחֵם֙ אֶת־בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל כִּֽי־נָשֹׂ֥א אֶשָּׂ֖א לָהֶֽם׃
9Då sa han: «Kall han Lo-Ammi, for de er ikkje mitt folk, og eg er ikkje dykkar Gud.»
וַיֹּ֕אמֶר קְרָ֥א שְׁמ֖וֹ לֹ֣א עַמִּ֑י כִּ֤י אַתֶּם֙ לֹ֣א עַמִּ֔י וְאָנֹכִ֖י לֹֽא־אֶהְיֶ֥ה לָכֶֽם׃ ס
Kjøpt tilbake
Hosea kjøpte Gomer tilbake fra slaveri og elsket henne tross hennes utroskap - et bilde på Guds kjærlighet.
1Herren sa til meg: «Gå igjen og elsk ei kvinne som er elska av ein annan og driv hor. Elsk henne slik Herren elskar Israels born, endå dei vender seg til andre gudar og elskar rosinkaker.»
וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֵלַ֗י ע֚וֹד לֵ֣ךְ אֱֽהַב־אִשָּׁ֔ה אֲהֻ֥בַת רֵ֖עַ וּמְנָאָ֑פֶת כְּאַהֲבַ֤ת יְהוָה֙ אֶת־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וְהֵ֗ם פֹּנִים֙ אֶל־אֱלֹהִ֣ים אֲחֵרִ֔ים וְאֹהֲבֵ֖י אֲשִׁישֵׁ֥י עֲנָבִֽים׃
2Så kjøpte eg henne til meg for femten sølvstykke, ein homer bygg og ein letek bygg.
וָאֶכְּרֶ֣הָ לִּ֔י בַּחֲמִשָּׁ֥ה עָשָׂ֖ר כָּ֑סֶף וְחֹ֥מֶר שְׂעֹרִ֖ים וְלֵ֥תֶךְ שְׂעֹרִֽים׃
3Og eg sa til henne: «I mange dagar skal du bli verande hos meg. Du skal ikkje driva hor og ikkje høyra til nokon mann, og eg skal og vera slik mot deg.»
וָאֹמַ֣ר אֵלֶ֗יהָ יָמִ֤ים רַבִּים֙ תֵּ֣שְׁבִי לִ֔י לֹ֣א תִזְנִ֔י וְלֹ֥א תִֽהְיִ֖י לְאִ֑ישׁ וְגַם־אֲנִ֖י אֵלָֽיִךְ׃
Guds klage over Israel
Hosea forkynte Guds hjertesorg over Israels utroskap: 'Mitt folk går til grunne av mangel på kunnskap.'
1Høyr Herrens ord, Israels born! For Herren har ein sak mot dei som bur i landet. Det finst ikkje truskap, ikkje kjærleik og ikkje kunnskap om Gud i landet.
שִׁמְע֥וּ דְבַר־יְהוָ֖ה בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל כִּ֣י רִ֤יב לַֽיהוָה֙ עִם־יוֹשְׁבֵ֣י הָאָ֔רֶץ כִּ֠י אֵין־אֱמֶ֧ת וְֽאֵין־חֶ֛סֶד וְאֵֽין־דַּ֥עַת אֱלֹהִ֖ים בָּאָֽרֶץ׃
6Folket mitt går til grunne fordi det manglar kunnskap. Fordi du har vraka kunnskapen, vrakar eg deg som prest for meg. Du gløymde lova til din Gud, difor vil eg òg gløyma borna dine.
נִדְמ֥וּ עַמִּ֖י מִבְּלִ֣י הַדָּ֑עַת כִּֽי־אַתָּ֞ה הַדַּ֣עַת מָאַ֗סְתָּ וְאֶמְאָֽסְאךָ֙ מִכַּהֵ֣ן לִ֔י וַתִּשְׁכַּח֙ תּוֹרַ֣ת אֱלֹהֶ֔יךָ אֶשְׁכַּ֥ח בָּנֶ֖יךָ גַּם־אָֽנִי׃
Løftet om gjenopprettelse
Tross dommen lovet Hosea at Gud ville helbrede Israels frafall og elske dem av hjertet.
4«Assur skal ikkje frelsa oss, vi vil ikkje ri på hestar, og vi skal ikkje lenger seia 'vår gud' til det hendene våre har laga. For hos deg finn den farlause miskunn.»
אַשּׁ֣וּר ׀ לֹ֣א יוֹשִׁיעֵ֗נוּ עַל־סוּס֙ לֹ֣א נִרְכָּ֔ב וְלֹא־נֹ֥אמַר ע֛וֹד אֱלֹהֵ֖ינוּ לְמַעֲשֵׂ֣ה יָדֵ֑ינוּ אֲשֶׁר־בְּךָ֖ יְרֻחַ֥ם יָתֽוֹם׃
5Eg vil lækja deira fråfall, eg vil elska dei av fri vilje, for vreiden min har vendt seg frå dei.
אֶרְפָּא֙ מְשׁ֣וּבָתָ֔ם אֹהֲבֵ֖ם נְדָבָ֑ה כִּ֛י שָׁ֥ב אַפִּ֖י מִמֶּֽנּוּ׃
6Eg vil vera som dogg for Israel. Han skal bløma som ei lilje og slå røter som Libanon.
אֶהְיֶ֤ה כַטַּל֙ לְיִשְׂרָאֵ֔ל יִפְרַ֖ח כַּשּֽׁוֹשַׁנָּ֑ה וְיַ֥ךְ שָׁרָשָׁ֖יו כַּלְּבָנֽוֹן׃
7Greinene hans skal breida seg ut, og han skal vera herleg som oliventreet, og angen hans skal vera som Libanon.
יֵֽלְכוּ֙ יֹֽנְקוֹתָ֔יו וִיהִ֥י כַזַּ֖יִת הוֹד֑וֹ וְרֵ֥יחַֽ ל֖וֹ כַּלְּבָנֽוֹן׃