FLOGVIT
.bible

OrdspråkeneKapittel 11

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Falsk vekt er avskyeleg for Herren, men rett vektstein gleder han.
Når hovmod kjem, følgjer skam, men hjå dei audmjuke er visdom.
Dei rettvise blir leia av si rettskaffenheit, men dei trulause blir øydelagde av sin falskheit.
Rikdom hjelper ikkje på vreidens dag, men rettferd frelser frå døden.
Den rettskafne si rettferd jamnar vegen hans, men den gudlause fell ved si eiga vondskap.
Rettferda til dei ærlege frelser dei, men dei trulause blir fanga av sitt eige svik.
Når ein gudlaus mann døyr, går vona hans til grunne, og forhåpninga til dei urettferdige forgår.
Den rettferdige blir fridd ut frå naud, og den gudlause kjem i hans stad.
Med munnen øydelegg hyklaren sin neste, men ved kunnskap blir dei rettferdige fria ut.
Når det går dei rettferdige vel, jublar byen, og når dei gudlause går under, blir det gledesrop.
Ved velsigninga frå dei rettvise blir byen opphøgd, men munnen til dei gudlause riv han ned.
Den som vanærar nesten sin, manglar vit, men ein klok mann teier.
Den som går med sladder, avslører løyndomar, men den som er trufast i ånda, dekkjer over saka.
Utan klok leiing fell eit folk, men der det er mange rådgjevarar, er det redning.
Den som går god for ein framand, får det ille, men den som hatar å gje handslag, er trygg.
Ei nådefull kvinne vinn ære, medan valdsmenner berre held fast på rikdom.
Ein mann som viser godleik, gjer vel mot seg sjølv, men den grustame skadar sin eigen kropp.
Den gudlause tener falsk løn, men den som sår rettferd, får ei sann belønning.
Sann rettferd fører til liv, men den som jagar etter det vonde, går mot sin eigen død.
Dei med eit falskt hjarte er avskyelege for Herren, men dei som vandrar ulastande, gleder han.
Hand på det: Den vonde blir ikkje utan straff, men ætta til dei rettferdige skal bli frelst.
Som ein gullring i trynet på ein gris er ei vakker kvinne utan vett.
Det dei rettferdige ønskjer, fører berre til godt, men vona til dei gudlause endar i vreide.
Somme strør ut og får likevel meir, andre held att meir enn rett er, men det blir berre til fattigdom.
Den gåvmilde sjel skal trivast, og den som leskar andre, skal sjølv bli leska.
Den som held tilbake korn, blir forbanna av folket, men velsigning kjem over den som sel det.
Den som søkjer det gode, finn velvilje, men den som leitar etter det vonde, over han kjem det.
Den som lit på rikdomen sin, skal falla, men dei rettferdige skal bløma som lauvet.
Den som fører ulukke over sitt eige hus, skal arva vind, og dåren skal bli tenar for den vise.
Frukta til den rettferdige er eit livstre, og den vise vinn menneske.
Sjå, den rettferdige får si løn på jorda, kor mykje meir då den gudlause og syndaren!
←→