FLOGVIT
.bible

SalmeneKapittel 17

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Ein bøn av David. Høyr mi rettferdige sak, Herre! Lyd til mitt rop, lån øyra til mi bøn, som kjem frå lepper utan svik.
En bønn av David. Hør min rettferdige sak, Herre! Lytt til mitt rop, vend øret til min bønn fra lepper uten svik.
Lat min dom gå ut frå ditt åsyn, lat dine auge sjå det som er rett.
La min dom komme fra ditt ansikt, la dine øyne se det som er rett.
Du har prøvd hjartet mitt, du har granska meg om natta. Du har luttra meg utan å finna noko; det eg har tenkt, har ikkje kome over mine lepper.
Du har prøvd mitt hjerte, du har gransket meg om natten, du har lutret meg uten å finne noe. Det jeg har tenkt, skal ikke gå over mine lepper.
Når det gjeld menneska sine gjerningar, har eg ved ordet frå dine lepper vakta meg for valdsmennene sine vegar.
Når det gjelder menneskers gjerninger, har jeg ved dine leppers ord holdt meg borte fra voldsmannens veier.
Mine steg har halde seg på dine stigar, mine føter har ikkje vakla.
Mine skritt har holdt seg på dine stier, mine føtter har ikke vaklet.
Eg ropar til deg, for du svarar meg, Gud. Vend øyret ditt til meg, høyr mine ord!
Jeg roper til deg, for du svarer meg, Gud. Vend ditt øre til meg, hør mine ord!
Vis din underfulle nåde, du som med di høgre hand frelser dei som søkjer tilflukt frå dei som reiser seg mot dei.
Vis din underfulle nåde, du som med din høyre hånd frelser dem som søker tilflukt hos deg fra dem som reiser seg mot dem.
Vern meg som ein augnestein, gøym meg i skuggen av dine vengjer,
Bevar meg som din øyensten, skjul meg i skyggen av dine vinger.
for dei gudlause som herjar meg, for mine dødsfiender som ringjer meg inn.
Fra de ugudelige som ødelegger meg, fra mine dødsfiender som omringer meg.
Dei har lukka seg inne i sitt feitt, med munnen talar dei hovmodig.
De har lukket sitt fete hjerte, med munnen taler de hovmodig.
Dei omringar meg no ved kvart steg, dei siktar på å slå meg til jorda.
Nå har de omringet våre skritt, de sikter med øynene for å kaste oss til jorden.
Han liknar ei løve som lengtar etter å riva i stykke, lik ein ungløve som lurer i det løynde.
Han er lik en løve som lengter etter å rive i stykker, lik en ungløve som ligger på lur i skjul.
Reis deg, Herre! Gå imot han, slå han ned! Frels mi sjel frå den gudlause — ditt sverd!
Reis deg, Herre! Gå ham i møte, slå ham ned! Frels min sjel fra den ugudelige med ditt sverd.
Med di hand, Herre, frels meg frå menneske, frå menneske av denne verda, som har sin del i dette livet. Du fyller buken deira med dine skattar, sønene deira vert metta, og dei etterlèt det dei har til overs til sine småborn.
fra mennesker, ved din hånd, Herre, fra verdens mennesker, som har sin del i dette livet. Du fyller deres mage med dine skatter, deres sønner blir mette, og de etterlater sin overflod til sine småbarn.
Men eg skal i rettferd skoda ditt andlet, eg skal verta metta av å sjå di skapnad når eg vaknar.
Men jeg skal i rettferdighet skue ditt ansikt. Når jeg våkner, skal jeg bli mettet ved synet av din skikkelse.
←→