FLOGVIT
Tema
.bible

SalmeneKapittel 17

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Ein bøn av David. Høyr mi rettferdige sak, Herre! Lyd til mitt rop, lån øyra til mi bøn, som kjem frå lepper utan svik.
Lat min dom gå ut frå ditt åsyn, lat dine auge sjå det som er rett.
Du har prøvd hjartet mitt, du har granska meg om natta. Du har luttra meg utan å finna noko; det eg har tenkt, har ikkje kome over mine lepper.
Når det gjeld menneska sine gjerningar, har eg ved ordet frå dine lepper vakta meg for valdsmennene sine vegar.
Mine steg har halde seg på dine stigar, mine føter har ikkje vakla.
Eg ropar til deg, for du svarar meg, Gud. Vend øyret ditt til meg, høyr mine ord!
Vis din underfulle nåde, du som med di høgre hand frelser dei som søkjer tilflukt frå dei som reiser seg mot dei.
Vern meg som ein augnestein, gøym meg i skuggen av dine vengjer,
for dei gudlause som herjar meg, for mine dødsfiender som ringjer meg inn.
Dei har lukka seg inne i sitt feitt, med munnen talar dei hovmodig.
Dei omringar meg no ved kvart steg, dei siktar på å slå meg til jorda.
Han liknar ei løve som lengtar etter å riva i stykke, lik ein ungløve som lurer i det løynde.
Reis deg, Herre! Gå imot han, slå han ned! Frels mi sjel frå den gudlause — ditt sverd!
Med di hand, Herre, frels meg frå menneske, frå menneske av denne verda, som har sin del i dette livet. Du fyller buken deira med dine skattar, sønene deira vert metta, og dei etterlèt det dei har til overs til sine småborn.
Men eg skal i rettferd skoda ditt andlet, eg skal verta metta av å sjå di skapnad når eg vaknar.
←→