FLOGVIT
.bible

SalmeneKapittel 39

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Til kormeisteren. For Jedutun. Ein salme av David.
For korlederen. For Jedutun. En salme av David.
Eg sa: Eg vil vakta vegane mine så eg ikkje syndar med tunga mi. Eg vil setja munnkorg på munnen min så lenge den gudlause er framfor meg.
Jeg sa: Jeg vil vokte mine veier så jeg ikke synder med min tunge. Jeg vil legge munnkurv på munnen min så lenge den ugudelige er foran meg.
Eg var stum og tagal, eg tagde òg om det gode, men smerta mi vart berre verre.
Jeg ble stum og stille, jeg tidde – også fra det gode, men min smerte ble bare verre.
Hjartet mitt brann i brystet mitt, medan eg grunda, loga elden opp. Då tala eg med tunga mi:
Mitt hjerte brant i mitt indre. Mens jeg grunnet, flammet ilden opp. Da talte jeg med min tunge:
Herre, lat meg få vita mi ende og kor mange dagar eg har att, så eg kan skjøna kor skrøpeleg eg er.
Herre, la meg kjenne min ende og mine dagers mål, hva det er, så jeg kan forstå hvor forgjengelig jeg er.
Sjå, du har gjort dagane mine berre nokre handbreier lange, og livstida mi er som ingenting framfor deg. Sanneleg, kvart menneske er berre ein pust. Sela.
Se, du har gitt mine dager bare noen få håndbredder, og min levetid er som ingenting for deg. Sannelig, hvert menneske står der bare som en pust. Sela
Sanneleg, mennesket vandrar som ein skugge, sanneleg, dei strævar forgjeves. Dei samlar i hop, men veit ikkje kven som skal hausta det.
Sannelig, mennesket vandrer bare som et skyggebilde. Sannelig, de uroer seg forgjeves. Han samler sammen, men vet ikke hvem som skal få det.
Og no, Herre, kva skal eg vona på? Mi von står til deg.
Og nå, Herre, hva venter jeg på? Mitt håp er til deg.
Frels meg frå alle mine brot, gjer meg ikkje til spott for dåren.
Frels meg fra alle mine overtredelser! Gjør meg ikke til spott for dåren.
Eg er stum, eg opnar ikkje munnen min, for det er du som har gjort dette.
Jeg er blitt stum, jeg åpner ikke min munn, for det er du som har gjort dette.
Ta bort plaga di frå meg! Av slaget frå di hand er eg i ferd med å gå til grunne.
Ta din plage bort fra meg! Jeg forgår av din hånds slag.
Når du tuktar eit menneske med refs for synd, lèt du det dei held kjært, smelta bort som av møll. Sanneleg, kvart menneske er berre ein pust. Sela.
Når du tukter et menneske med irettesettelser for synd, fortærer du som møll det han holder kjært. Sannelig, hvert menneske er bare en pust. Sela
Høyr bøna mi, Herre, lyd til mitt rop! Tei ikkje til tårene mine! For eg er ein framand hjå deg, ein gjest, som alle fedrane mine.
Hør min bønn, Herre, lytt til mitt rop! Ti ikke til mine tårer! For jeg er en fremmed hos deg, en gjest som alle mine fedre.
Vend blikket frå meg så eg kan få att gleda mi, før eg går bort og ikkje er meir.
Se bort fra meg, så jeg kan få glede meg igjen, før jeg går bort og ikke er mer.
←→