FLOGVIT
.bible

SalmeneKapittel 44

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Til kormeisteren. Av Korah-sønene. Ein læresalme.
לַמְנַצֵּ֬חַ לִבְנֵי־קֹ֬רַח מַשְׂכִּֽיל׃ ‬
Gud, med våre eigne øyre har vi høyrt det, fedrane våre har fortalt oss om den gjerning du gjorde i deira dagar, i gamle dagar.
אֱלֹהִ֤ים ׀ בְּאָזְנֵ֬ינוּ שָׁמַ֗עְנוּ אֲבוֹתֵ֥ינוּ סִפְּרוּ־לָ֑נוּ פֹּ֥עַל פָּעַ֥לְתָּ בִֽ֝ימֵיהֶ֗ם בִּ֣ימֵי קֶֽדֶם׃ ‬
Du dreiv ut folkeslag med di hand og planta dei inn; du knuste folka og let dei breie seg ut.
אַתָּ֤ה ׀ יָדְךָ֡ גּוֹיִ֣ם ה֭וֹרַשְׁתָּ וַתִּטָּעֵ֑ם תָּרַ֥ע לְ֝אֻמִּ֗ים וַֽתְּשַׁלְּחֵֽם׃ ‬
For det var ikkje med sitt eige sverd dei tok landet i eige, og deira eigen arm gav dei ikkje siger. Det var di høgre hand og din arm og lyset frå ditt andlet, for du hadde dei kjær.
כִּ֤י לֹ֪א בְחַרְבָּ֡ם יָ֥רְשׁוּ אָ֗רֶץ וּזְרוֹעָם֮ לֹא־הוֹשִׁ֢יעָ֫ה לָּ֥מוֹ כִּֽי־יְמִֽינְךָ֣ וּ֭זְרוֹעֲךָ וְא֥וֹר פָּנֶ֗יךָ כִּ֣י רְצִיתָֽם׃ ‬
Du er min konge, Gud! Byd frelse for Jakob!
אַתָּה־ה֣וּא מַלְכִּ֣י אֱלֹהִ֑ים צַ֝וֵּ֗ה יְשׁוּע֥וֹת יַעֲקֹֽב׃ ‬
Ved deg stangar vi ned våre fiendar, i ditt namn trakkar vi ned dei som reiser seg mot oss.
בְּ֭ךָ צָרֵ֣ינוּ נְנַגֵּ֑חַ בְּ֝שִׁמְךָ֗ נָב֥וּס קָמֵֽינוּ׃ ‬
For eg set ikkje mi lit til bogen min, og sverdet mitt gjev meg ikkje siger.
כִּ֤י לֹ֣א בְקַשְׁתִּ֣י אֶבְטָ֑ח וְ֝חַרְבִּ֗י לֹ֣א תוֹשִׁיעֵֽנִי׃ ‬
For du har frelst oss frå fiendane våre, og dei som hatar oss, har du gjort til skamme.
כִּ֣י ה֭וֹשַׁעְתָּנוּ מִצָּרֵ֑ינוּ וּמְשַׂנְאֵ֥ינוּ הֱבִישֽׁוֹתָ׃ ‬
Gud har vi lova heile dagen, og ditt namn vil vi prisa til evig tid. Sela.
בֵּֽ֭אלֹהִים הִלַּלְ֣נוּ כָל־הַיּ֑וֹם וְשִׁמְךָ֓ ׀ לְעוֹלָ֖ם נוֹדֶ֣ה סֶֽלָה׃ ‬
Men no har du støytt oss bort og vanæra oss, du dreg ikkje ut med hærane våre.
אַף־זָ֭נַחְתָּ וַתַּכְלִימֵ֑נוּ וְלֹא־תֵ֝צֵ֗א בְּצִבְאוֹתֵֽינוּ׃ ‬
Du lèt oss vika attende for fienden, og dei som hatar oss, plyndrar oss.
תְּשִׁיבֵ֣נוּ אָ֭חוֹר מִנִּי־צָ֑ר וּ֝מְשַׂנְאֵ֗ינוּ שָׁ֣סוּ לָֽמוֹ׃ ‬
Du gjev oss bort som slaktesauer, og mellom folkeslaga har du spreidd oss.
תִּ֭תְּנֵנוּ כְּצֹ֣אן מַאֲכָ֑ל וּ֝בַגּוֹיִ֗ם זֵרִיתָֽנוּ׃ ‬
Du sel folket ditt for ingenting og aukar ikkje prisen for dei.
תִּמְכֹּֽר־עַמְּךָ֥ בְלֹא־ה֑וֹן וְלֹ֥א־רִ֝בִּ֗יתָ בִּמְחִירֵיהֶֽם׃ ‬
Du gjer oss til spott for grannane våre, til hån og lått for dei som bur ikring oss.
תְּשִׂימֵ֣נוּ חֶ֭רְפָּה לִשְׁכֵנֵ֑ינוּ לַ֥עַג וָ֝קֶ֗לֶס לִסְבִיבוֹתֵֽינוּ׃ ‬
Du gjer oss til eit ordtak mellom folkeslaga, folka rister på hovudet åt oss.
תְּשִׂימֵ֣נוּ מָ֭שָׁל בַּגּוֹיִ֑ם מְנֽוֹד־רֹ֝֗אשׁ בַּל־אֻמִּֽים׃ ‬
Heile dagen er skamma mi framfor meg, og vanæra dekkjer andletet mitt.
כָּל־הַ֭יּוֹם כְּלִמָּתִ֣י נֶגְדִּ֑י וּבֹ֖שֶׁת פָּנַ֣י כִּסָּֽתְנִי׃ ‬
på grunn av orda frå dei som spottar og hånar, på grunn av fienden og den hemngjerrige.
מִ֭קּוֹל מְחָרֵ֣ף וּמְגַדֵּ֑ף מִפְּנֵ֥י א֝וֹיֵ֗ב וּמִתְנַקֵּֽם׃ ‬
Alt dette har kome over oss, men vi har ikkje gløymt deg, og vi har ikkje svike pakta di.
כָּל־זֹ֣את בָּ֭אַתְנוּ וְלֹ֣א שְׁכַחֲנ֑וּךָ וְלֹֽא־שִׁ֝קַּ֗רְנוּ בִּבְרִיתֶֽךָ׃ ‬
Hjartet vårt har ikkje vike attende, stega våre har ikkje bøygd av frå din veg.
לֹא־נָס֣וֹג אָח֣וֹר לִבֵּ֑נוּ וַתֵּ֥ט אֲ֝שֻׁרֵ֗ינוּ מִנִּ֥י אָרְחֶֽךָ׃ ‬
Likevel har du knust oss der sjakalane held til, og dekt oss med dødsskugge.
כִּ֣י דִ֭כִּיתָנוּ בִּמְק֣וֹם תַּנִּ֑ים וַתְּכַ֖ס עָלֵ֣ינוּ בְצַלְמָֽוֶת׃ ‬
Om vi hadde gløymt namnet åt vår Gud og rekt ut hendene mot ein framand gud –
אִם־שָׁ֭כַחְנוּ שֵׁ֣ם אֱלֹהֵ֑ינוּ וַנִּפְרֹ֥שׂ כַּ֝פֵּ֗ינוּ לְאֵ֣ל זָֽר׃ ‬
ville ikkje Gud granska dette? For han kjenner det løynde i hjartet.
הֲלֹ֣א אֱ֭לֹהִים יַֽחֲקָר־זֹ֑את כִּֽי־ה֥וּא יֹ֝דֵ֗עַ תַּעֲלֻמ֥וֹת לֵֽב׃ ‬
For di skuld blir vi drepne heile dagen, vi er rekna som slaktesauer.
כִּֽי־עָ֭לֶיךָ הֹרַ֣גְנוּ כָל־הַיּ֑וֹם נֶ֝חְשַׁ֗בְנוּ כְּצֹ֣אן טִבְחָֽה׃ ‬
Vakna! Kvifor søv du, Herre? Stå opp! Støyt oss ikkje bort for alltid!
ע֤וּרָה ׀ לָ֖מָּה תִישַׁ֥ן ׀ אֲדֹנָ֑י הָ֝קִ֗יצָה אַל־תִּזְנַ֥ח לָנֶֽצַח׃ ‬
Kvifor løyner du andletet ditt? Kvifor gløymer du nauda og trengsla vår?
לָֽמָּה־פָנֶ֥יךָ תַסְתִּ֑יר תִּשְׁכַּ֖ח עָנְיֵ֣נוּ וְֽלַחֲצֵֽנוּ׃ ‬
For sjela vår er bøygd ned til støvet, buken vår klistrar seg til jorda.
כִּ֤י שָׁ֣חָה לֶעָפָ֣ר נַפְשֵׁ֑נוּ דָּבְקָ֖ה לָאָ֣רֶץ בִּטְנֵֽנוּ׃ ‬
Reis deg og hjelp oss! Fri oss ut for di miskunn skuld!
ק֭וּמָֽה עֶזְרָ֣תָה לָּ֑נוּ וּ֝פְדֵ֗נוּ לְמַ֣עַן חַסְדֶּֽךָ׃ ‬
←→