FLOGVIT
.bible

ÅpenbaringenKapittel 16

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Vis vredesskåleneGuds endelige dom

De syv skålene inneholder Guds vrede - den endelige dommen over jorden før Kristi gjenkomst.

1

Byller

Vonde og onde byller på dem som har dyrets merke.

v.2
2

Havet blir blod

Havet blir til blod som fra en død. Alt liv i havet dør.

v.3
3

Elvene blir blod

Elvene og kildene blir til blod. "De har utøst blod - nå får de blod å drikke."

v.4, 5, 6, 7
4

Brennende sol

Solen brenner mennesker med ild, men de omvender seg ikke.

v.8, 9
5

Mørke over dyrets rike

Dyrets rike legges i mørke. De tygger tungene av smerte.

v.10, 11
6

Eufrat tørkes opp

Elven tørkes opp for å bane vei for kongene fra øst. Harmagedon.

v.12, 13, 14, 15, 16
7

Det er skjedd!

Jordskjelv, hagl, Babylon faller. En røst fra tronen: "Det er skjedd!"

v.17, 18, 19, 20, 21
Og eg høyrde ei høg røyst frå tempelet som sa til dei sju englane: «Gå og tøm dei sju skålene med Guds vreide ut over jorda!»
Καὶ ἤκουσα ⸂μεγάλης φωνῆς⸃ ἐκ τοῦ ναοῦ λεγούσης τοῖς ἑπτὰ ἀγγέλοις· Ὑπάγετε καὶ ⸀ἐκχέετε τὰς ἑπτὰ φιάλας τοῦ θυμοῦ τοῦ θεοῦ εἰς τὴν γῆν.
Den første gjekk og tømde skåla si ut over jorda. Då kom det vonde og smertefulle sår på dei menneska som hadde dyret sitt merke og som tilbad biletet av det.
Καὶ ἀπῆλθεν ὁ πρῶτος καὶ ἐξέχεεν τὴν φιάλην αὐτοῦ εἰς τὴν γῆν· καὶ ἐγένετο ἕλκος κακὸν καὶ πονηρὸν ἐπὶ τοὺς ἀνθρώπους τοὺς ἔχοντας τὸ χάραγμα τοῦ θηρίου καὶ τοὺς προσκυνοῦντας τῇ εἰκόνι αὐτοῦ.
Den andre engelen tømde skåla si ut i havet. Då vart det til blod, som blodet av ein daud, og alt liv i havet døydde.
Καὶ ὁ ⸀δεύτερος ἐξέχεεν τὴν φιάλην αὐτοῦ εἰς τὴν θάλασσαν· καὶ ἐγένετο αἷμα ὡς νεκροῦ, καὶ πᾶσα ψυχὴ ⸀ζωῆς ἀπέθανεν ⸀τὰ ἐν τῇ θαλάσσῃ.
Den tredje engelen tømde skåla si ut i elvane og kjeldene. Då vart dei til blod.
Καὶ ὁ τρίτος ἐξέχεεν τὴν φιάλην αὐτοῦ εἰς τοὺς ποταμοὺς ⸀καὶ τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων· καὶ ἐγένετο αἷμα.
Og eg høyrde engelen over vatna seia: «Rettferdig er du, du som er og som var, du Heilage, fordi du har dømt slik.
καὶ ἤκουσα τοῦ ἀγγέλου τῶν ὑδάτων λέγοντος· Δίκαιος εἶ, ὁ ὢν καὶ ὁ ἦν, ⸀ὁ ὅσιος, ὅτι ταῦτα ἔκρινας,
For dei har aust ut blodet til dei heilage og profetane, og du har gjeve dei blod å drikka. Det har dei fortent.»
ὅτι αἷμα ἁγίων καὶ προφητῶν ἐξέχεαν, καὶ αἷμα αὐτοῖς ⸀δέδωκας πιεῖν· ἄξιοί εἰσιν.
Og eg høyrde altaret seia: «Ja, Herre Gud, du Allmektige, sanne og rettferdige er domane dine.»
καὶ ἤκουσα τοῦ θυσιαστηρίου λέγοντος· Ναί, κύριε, ὁ θεός, ὁ παντοκράτωρ, ἀληθιναὶ καὶ δίκαιαι αἱ κρίσεις σου.
Den fjerde engelen tømde skåla si ut over sola. Og ho fekk makt til å brenna menneska med eld.
Καὶ ὁ ⸀τέταρτος ἐξέχεεν τὴν φιάλην αὐτοῦ ἐπὶ τὸν ἥλιον· καὶ ἐδόθη αὐτῷ καυματίσαι ⸂τοὺς ἀνθρώπους ἐν πυρί⸃.
Menneska vart brende av den intense varmen, og dei spotta namnet åt Gud, han som har makt over desse plagene. Men dei vende ikkje om og gav han ære.
καὶ ἐκαυματίσθησαν οἱ ἄνθρωποι καῦμα μέγα· καὶ ⸀ἐβλασφήμησαν τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ τοῦ ἔχοντος ⸀τὴν ἐξουσίαν ἐπὶ τὰς πληγὰς ταύτας, καὶ οὐ μετενόησαν δοῦναι αὐτῷ δόξαν.
Den femte engelen tømde skåla si ut over trona til dyret. Då vart riket hans lagt i mørker, og dei beit seg i tunga av pine.
Καὶ ὁ πέμπτος ἐξέχεεν τὴν φιάλην αὐτοῦ ἐπὶ τὸν θρόνον τοῦ θηρίου· καὶ ἐγένετο ἡ βασιλεία αὐτοῦ ἐσκοτωμένη, καὶ ἐμασῶντο τὰς γλώσσας αὐτῶν ἐκ τοῦ πόνου,
Dei spotta Gud i himmelen på grunn av pinene og såra sine, men dei vende ikkje om frå gjerningane sine.
καὶ ἐβλασφήμησαν τὸν θεὸν τοῦ οὐρανοῦ ἐκ τῶν πόνων αὐτῶν καὶ ἐκ τῶν ἑλκῶν αὐτῶν, καὶ οὐ μετενόησαν ἐκ τῶν ἔργων αὐτῶν.
Den sjette engelen tømde skåla si ut over den store elva Eufrat. Då tørka vatnet i henne opp, så vegen vart gjord klar for kongane frå aust.
Καὶ ὁ ἕκτος ἐξέχεεν τὴν φιάλην αὐτοῦ ἐπὶ τὸν ποταμὸν τὸν μέγαν ⸀τὸν Εὐφράτην· καὶ ἐξηράνθη τὸ ὕδωρ αὐτοῦ, ἵνα ἑτοιμασθῇ ἡ ὁδὸς τῶν βασιλέων τῶν ἀπὸ ἀνατολῆς ἡλίου.
Og eg såg tre ureine ånder som likna froskar, koma ut av munnen på draken og ut av munnen på dyret og ut av munnen på den falske profeten.
καὶ εἶδον ἐκ τοῦ στόματος τοῦ δράκοντος καὶ ἐκ τοῦ στόματος τοῦ θηρίου καὶ ἐκ τοῦ στόματος τοῦ ψευδοπροφήτου πνεύματα ⸂τρία ἀκάθαρτα⸃ ὡς βάτραχοι·
Dette er demoniske ånder som gjer teikn. Dei går ut til kongane over heile verda for å samla dei til krigen på den store dagen åt Gud, Den allmektige.
εἰσὶν γὰρ πνεύματα δαιμονίων ποιοῦντα σημεῖα, ἃ ἐκπορεύεται ἐπὶ τοὺς βασιλεῖς τῆς οἰκουμένης ὅλης, συναγαγεῖν αὐτοὺς εἰς τὸν πόλεμον τῆς ⸀ἡμέρας τῆς μεγάλης τοῦ θεοῦ τοῦ παντοκράτορος—
«Sjå, eg kjem som ein tjuv! Sæl er den som vaker og tek vare på kleda sine, så han ikkje går naken og dei ser skamma hans.»
Ἰδοὺ ἔρχομαι ὡς κλέπτης. μακάριος ὁ γρηγορῶν καὶ τηρῶν τὰ ἱμάτια αὐτοῦ, ἵνα μὴ γυμνὸς περιπατῇ καὶ βλέπωσιν τὴν ἀσχημοσύνην αὐτοῦ—
Og han samla dei på den staden som på hebraisk heiter Harmageddon.
καὶ συνήγαγεν αὐτοὺς εἰς τὸν τόπον τὸν καλούμενον Ἑβραϊστὶ Ἁρμαγεδών.
Den sjuande engelen tømde skåla si ut i lufta. Då kom det ei høg røyst frå tempelet, frå trona, som sa: «Det er fullsatisfera!»
Καὶ ὁ ἕβδομος ἐξέχεεν τὴν φιάλην αὐτοῦ ἐπὶ τὸν ἀέρα— καὶ ἐξῆλθεν φωνὴ μεγάλη ⸀ἐκ τοῦ ⸀ναοῦ ἀπὸ τοῦ θρόνου λέγουσα· Γέγονεν—
Og det kom lyn og torebrak og drønn, og det vart eit stort jordskjelv, så kraftig som det aldri har vore sidan menneska kom til på jorda – eit veldig og mektig jordskjelv.
καὶ ἐγένοντο ἀστραπαὶ καὶ ⸂φωναὶ καὶ βρονταί⸃, καὶ σεισμὸς ⸀ἐγένετο μέγας, οἷος οὐκ ἐγένετο ἀφʼ οὗ ⸂ἄνθρωποι ἐγένοντο⸃ ἐπὶ τῆς γῆς τηλικοῦτος σεισμὸς οὕτω μέγας,
Den store byen vart delt i tre delar, og byane til folkeslaga fall. Gud kom i hug Babylon den store, og gav henne begeret med vinen av sin brennande harme.
καὶ ἐγένετο ἡ πόλις ἡ μεγάλη εἰς τρία μέρη, καὶ αἱ πόλεις τῶν ἐθνῶν ἔπεσαν· καὶ Βαβυλὼν ἡ μεγάλη ἐμνήσθη ἐνώπιον τοῦ θεοῦ δοῦναι αὐτῇ τὸ ποτήριον τοῦ οἴνου τοῦ θυμοῦ τῆς ὀργῆς αὐτοῦ·
Kvar øy forsvann, og fjella var ikkje å finna.
καὶ πᾶσα νῆσος ἔφυγεν, καὶ ὄρη οὐχ εὑρέθησαν.
Store hagl, tunge som talentar, fall ned frå himmelen over menneska. Og menneska spotta Gud på grunn av haglplaga, for plaga var frykteleg hard.
καὶ χάλαζα μεγάλη ὡς ταλαντιαία καταβαίνει ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐπὶ τοὺς ἀνθρώπους· καὶ ἐβλασφήμησαν οἱ ἄνθρωποι τὸν θεὸν ἐκ τῆς πληγῆς τῆς χαλάζης, ὅτι μεγάλη ἐστὶν ἡ πληγὴ αὐτῆς σφόδρα.
←→