FLOGVIT
.bible

1. KongebokKapittel 19

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Akab fortalde Jesabel alt det Elia hadde gjort, og korleis han hadde drepe alle profetane med sverd.
Akab fortalte Jesabel alt det Elia hadde gjort, og hvordan han hadde drept alle profetene med sverd.
Då sende Jesabel ein bodberar til Elia og sa: «Måtte gudane gjera det same mot meg og endå verre, om eg ikkje i morgon på denne tida gjer med livet ditt som du gjorde med kvar ein av dei.»
Da sendte Jesabel et bud til Elia og sa: «Måtte gudene gjøre meg dette og mer til om jeg ikke i morgen på denne tid gjør med ditt liv som med deres liv.»
Då vart han redd og rømde for å berga livet sitt. Han kom til Beer-Sjeba, som høyrer til Juda, og let tenaren sin bli att der.
Da ble han redd, brøt opp og flyktet for å berge livet. Han kom til Beer-Sjeba, som hører til Juda, og etterlot tjeneren sin der.
Sjølv gjekk han ei dagsreise ut i øydemarka. Han kom til ein gyvelbusk og sette seg under han. Han bad om å få døy og sa: «No er det nok, Herre! Ta livet mitt, for eg er ikkje betre enn fedrane mine.»
Selv gikk han en dagsreise ut i ørkenen. Der satte han seg under en gyvelbusk og ønsket seg døden. Han sa: «Det er nok nå, Herre. Ta mitt liv, for jeg er ikke bedre enn mine fedre.»
Så la han seg ned og sovna under gyvelbusken. Men sjå, ein engel rørte ved han og sa: «Stå opp og et!»
Så la han seg ned og sovnet under gyvelbusken. Da rørte en engel ved ham og sa: «Stå opp og spis!»
Han såg seg omkring, og sjå, ved hovudet hans låg det ein kake baka på glødande steinar, og ei krukke med vatn. Han åt og drakk og la seg ned att.
Han så seg omkring, og se, ved hodegjerdet lå en kake bakt på glødende steiner og en krukke med vann. Han spiste og drakk og la seg ned igjen.
Men Herrens engel kom attende andre gongen, rørte ved han og sa: «Stå opp og et, for vegen er for lang for deg.»
Herrens engel kom tilbake en gang til, rørte ved ham og sa: «Stå opp og spis, for veien blir for lang for deg.»
Då stod han opp og åt og drakk. Og med kraft frå denne maten gjekk han førti dagar og førti netter til Horeb, Guds fjell.
Da sto han opp og spiste og drakk. Styrket av denne maten gikk han førti dager og førti netter til han kom til Guds fjell, Horeb.
Der gjekk han inn i ei hole og var der om natta. Då kom Herrens ord til han, og han sa: «Kva gjer du her, Elia?»
Der gikk han inn i hulen og overnattet. Da kom Herrens ord til ham: «Hva gjør du her, Elia?»
Han svara: «Eg har brunne av ihuge for Herren, allhærs Gud. For Israels born har forlate pakta di, rive ned altara dine og drepe profetane dine med sverd. Eg åleine er att, og no vil dei ta livet mitt.»
Han svarte: «Jeg har brent av iver for Herren, hærskarenes Gud. For Israels barn har forlatt din pakt, revet ned dine altere og drept dine profeter med sverd. Jeg alene er igjen, og nå står de meg etter livet.»
Herren sa: «Gå ut og stå på fjellet for Herrens andlet.» Og sjå, Herren gjekk forbi. Ein stor og kraftig vind reiv sund fjell og knuste steinar framfor Herren, men Herren var ikkje i vinden. Etter vinden kom eit jordskjelv, men Herren var ikkje i jordskjelvet.
Han sa: «Gå ut og still deg på fjellet for Herrens ansikt.» Og se, Herren gikk forbi. Foran ham kom en stor og sterk storm som kløvde fjell og knuste klipper. Men Herren var ikke i stormen. Etter stormen kom et jordskjelv. Men Herren var ikke i jordskjelvet.
Etter jordskjelvet kom ein eld, men Herren var ikkje i elden. Og etter elden kom lyden av ei mild susing.
Etter jordskjelvet kom en ild. Men Herren var ikke i ilden. Og etter ilden kom en stille, svak susning.
Då Elia høyrde det, dekte han andletet med kappa si, gjekk ut og stod i opninga til hola. Då kom ei røyst til han og sa: «Kva gjer du her, Elia?»
Da Elia hørte det, dekket han ansiktet med kappen, gikk ut og stilte seg ved inngangen til hulen. Da kom en røst til ham og sa: «Hva gjør du her, Elia?»
Han svara: «Eg har brunne av ihuge for Herren, allhærs Gud. For Israels born har forlate pakta di, rive ned altara dine og drepe profetane dine med sverd. Eg åleine er att, og no vil dei ta livet mitt.»
Han svarte: «Jeg har brent av iver for Herren, hærskarenes Gud. For Israels barn har forlatt din pakt, revet ned dine altere og drept dine profeter med sverd. Jeg alene er igjen, og nå står de meg etter livet.»
Herren sa til han: «Gå, vend attende den vegen du kom, til øydemarka ved Damaskus. Når du kjem dit, skal du salva Hasael til konge over Aram.
Herren sa til ham: «Gå tilbake den veien du kom, til ørkenen ved Damaskus. Når du kommer dit, skal du salve Hasael til konge over Aram.
Jehu, son til Nimsji, skal du salva til konge over Israel. Og Elisja, son til Sjafat frå Abel-Mehola, skal du salva til profet etter deg.
Jehu, sønn av Nimsji, skal du salve til konge over Israel. Og Elisja, sønn av Sjafat fra Abel-Mehola, skal du salve til profet etter deg.
Den som slepp unna sverdet til Hasael, skal Jehu drepa, og den som slepp unna sverdet til Jehu, skal Elisja drepa.
Den som slipper unna Hasaels sverd, skal Jehu drepe. Og den som slipper unna Jehus sverd, skal Elisja drepe.
Men eg vil la sju tusen bli att i Israel, alle dei som ikkje har bøygd kne for Baal, og alle dei munnar som ikkje har kyssa han.»
Men jeg vil la sju tusen bli igjen i Israel, alle de knær som ikke har bøyd seg for Baal, og hver munn som ikke har kysset ham.
Han gjekk derifrå og fann Elisja, son til Sjafat. Han heldt på å pløya; tolv par oksar gjekk framfor han, og sjølv var han med det tolvte paret. Elia gjekk bort til han og kasta kappa si over han.
Han dro derfra og fant Elisja, sønn av Sjafat, som holdt på å pløye. Tolv par okser gikk foran ham, og selv var han med det tolvte paret. Elia gikk bort til ham og kastet kappen sin over ham.
Då forlét han oksane og sprang etter Elia og sa: «Lat meg få kyssa far min og mor mi farvel, så vil eg følgja deg.» Han svara: «Gå heim att, for kva har eg gjort med deg?»
Da forlot han oksene og løp etter Elia og sa: «La meg få kysse min far og min mor farvel, så vil jeg følge deg.» Han svarte ham: «Gå, men kom tilbake, for hva har jeg gjort med deg?»
Elisja vende attende, tok dei to oksane og slakta dei. Med åket og reiskapen frå oksane kokte han kjøtet og gav det til folket, og dei åt. Så braut han opp og følgde Elia og tente han.
Han vendte tilbake, tok de to oksene og slaktet dem. Med åket som ved kokte han kjøttet og ga det til folket, og de spiste. Så brøt han opp og fulgte Elia og tjente ham.
←→