FLOGVIT
.bible

1. SamuelKapittel 12

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Samuel sa til heile Israel: «Sjå, eg har lytta til dykk i alt de har sagt til meg, og eg har sett ein konge over dykk.
Samuel sa til hele Israel: «Se, jeg har hørt på dere i alt dere har sagt til meg, og jeg har satt en konge over dere.
Og no, sjå, kongen går framfor dykk. Eg er gamal og grå, og sønene mine er her hos dykk. Eg har vandra framfor dykk frå ungdomen min til denne dag.
Nå er det kongen som går foran dere. Jeg er blitt gammel og grå, og mine sønner er hos dere. Jeg har gått foran dere fra min ungdom til denne dag.
Her er eg. Vitna mot meg framfor Herren og framfor den han har salva: Kven sin okse har eg teke? Kven sitt esel har eg teke? Kven har eg undertrykt? Kven har eg fare ille med? Frå kven si hand har eg teke imot stikkpengar og lukka auga mine for det? Eg vil gje det tilbake til dykk.»
Her står jeg. Vitne mot meg for Herren og hans salvede: Hvem har jeg tatt en okse fra? Hvem har jeg tatt et esel fra? Hvem har jeg undertrykt? Hvem har jeg behandlet urett? Fra hvem har jeg tatt bestikkelse og lukket øynene? Så skal jeg gi det tilbake til dere.»
Dei svara: «Du har ikkje undertrykt oss og ikkje fare ille med oss, og du har ikkje teke imot noko frå nokon si hand.»
De svarte: «Du har ikke undertrykt oss, ikke behandlet oss urett, og du har ikke tatt noe fra noen.»
Han sa til dei: «Herren er vitne mot dykk, og den han har salva er vitne denne dagen, at de ikkje har funne noko i mi hand.» Og dei svara: «Han er vitne.»
Han sa til dem: «Herren er vitne mot dere, og hans salvede er vitne i dag, at dere ikke har funnet noe i min hånd.» De svarte: «Han er vitne.»
Samuel sa til folket: «Det er Herren som innsette Moses og Aron, og som førte fedrane dykkar opp frå Egypt.
Samuel sa til folket: «Det er Herren som utpekte Moses og Aron og førte fedrene deres opp fra Egypt.
Still dykk no fram, så vil eg føra sak med dykk framfor Herren om alle dei rettferdige gjerningane som Herren har gjort mot dykk og fedrane dykkar.
Stå nå fram, så vil jeg føre sak med dere for Herrens ansikt om alle de rettferdige gjerninger Herren har gjort mot dere og fedrene deres.
Då Jakob kom til Egypt og fedrane dykkar ropa til Herren, sende Herren Moses og Aron. Dei førte fedrane dykkar ut frå Egypt og lét dei bu på denne staden.
Da Jakob kom til Egypt og fedrene deres ropte til Herren, sendte Herren Moses og Aron. De førte fedrene deres ut av Egypt og lot dem bosette seg på dette stedet.
Men dei gløymde Herren sin Gud, og han selde dei i hendene på Sisera, hærføraren i Hasor, og i hendene på filistrane og kongen i Moab, og dei førte krig mot dei.
Men de glemte Herren sin Gud, og han solgte dem til Sisera, hærføreren i Hasor, og til filisterne og til kongen av Moab, som førte krig mot dem.
Då ropa dei til Herren og sa: 'Vi har synda, for vi forlét Herren og tente Ba'al-gudane og Astarte-gudinnene. Men frels oss no frå hendene på fiendane våre, så vil vi tena deg.'
Da ropte de til Herren og sa: 'Vi har syndet, for vi forlot Herren og tjente Baal-gudene og Astarte-bildene. Men frels oss nå fra våre fienders hånd, så vil vi tjene deg.'
Då sende Herren Jerubbaal og Bedan og Jefta og Samuel, og han frelste dykk frå hendene på fiendane dykkar rundt omkring, så de kunne bu trygt.
Og Herren sendte Jerubbaal, Bedan, Jefta og Samuel. Han fridde dere fra fiendene rundt omkring, så dere kunne bo trygt.
Men då de såg at Nahasj, kongen over ammonittane, kom mot dykk, sa de til meg: 'Nei, ein konge må råda over oss!' – endå Herren dykkar Gud var kongen dykkar.
Men da dere så at Nahasj, kongen av Ammon, kom mot dere, sa dere til meg: 'Nei, en konge skal herske over oss!' – enda Herren deres Gud var deres konge.
Og no, sjå, her er kongen som de valde, som de bad om. Sjå, Herren har sett ein konge over dykk.
Se, her er kongen dere har valgt, som dere ba om. Herren har satt en konge over dere.
Om de fryktar Herren og tener han og lyder røysta hans og ikkje set dykk opp mot Herrens ord, då skal både de og kongen som rår over dykk, følgja Herren dykkar Gud.
Hvis dere frykter Herren og tjener ham, hører på hans røst og ikke setter dere opp mot Herrens ord, da skal både dere og kongen som hersker over dere, følge Herren deres Gud.
Men om de ikkje lyder Herrens røyst og set dykk opp mot Herrens ord, då skal Herrens hand vera mot dykk og mot kongane dykkar.
Men hvis dere ikke hører på Herrens røst og setter dere opp mot Herrens ord, da skal Herrens hånd være mot dere og mot kongene deres.
Så still dykk no fram og sjå denne store tingen som Herren gjer framfor auga dykkar.
Stå nå fram og se denne store tingen som Herren gjør for øynene deres.
Er det ikkje kveiteinnhausting no? Eg vil ropa til Herren, og han skal senda torevêr og regn, så de kan kjenna og sjå at det vonde de har gjort i Herrens auge er stort – då de bad om ein konge for dykk.»
Er det ikke hvetehøst nå? Jeg vil rope til Herren, og han skal sende torden og regn. Da skal dere kjenne og se at det er en stor ondskap dere har gjort for Herrens øyne ved å be om en konge.»
Samuel ropa til Herren, og Herren sende torevêr og regn den dagen. Og heile folket frykta storleg Herren og Samuel.
Samuel ropte til Herren, og Herren sendte torden og regn den dagen. Da ble hele folket grepet av stor frykt for Herren og for Samuel.
Heile folket sa til Samuel: «Be for tenarane dine til Herren din Gud, så vi ikkje døyr! For vi har lagt denne vondskapen til alle syndene våre, at vi bad om ein konge for oss.»
Hele folket sa til Samuel: «Be for dine tjenere til Herren din Gud, så vi ikke skal dø. For vi har lagt denne ondskapen til alle våre synder: å be om en konge.»
Samuel sa til folket: «Ver ikkje redde! De har gjort alt dette vonde, men vik ikkje bort frå Herren. Ten Herren av heile hjartet dykkar.
Samuel sa til folket: «Frykt ikke! Dere har gjort all denne ondskapen. Men vik ikke bort fra Herren, og tjen Herren av hele deres hjerte.
Vik ikkje bort til det som er tomt, som ikkje kan hjelpa og ikkje kan frelsa, for dei er inkje.
Vik ikke bort, for da følger dere tomme avguder som verken kan hjelpe eller frelse, for de er tomhet.
For Herren vil ikkje forlata folket sitt for sitt store namn skuld, for det har behaga Herren å gjera dykk til sitt folk.
For Herren vil ikke forlate sitt folk for sitt store navns skyld, for det har behaget Herren å gjøre dere til sitt folk.
Og for meg, det skal vera langt frå meg å synda mot Herren ved å halda opp med å be for dykk. Eg vil læra dykk den gode og rette vegen.
Også for meg – det være langt fra meg å synde mot Herren ved å holde opp med å be for dere. Jeg skal lære dere den gode og rette vei.
Berre frykt Herren og ten han trufast av heile hjartet dykkar. For sjå kor store ting han har gjort for dykk.
Bare frykt Herren og tjen ham trofast av hele deres hjerte. For se hvilke store ting han har gjort for dere.
Men om de held fram med å gjera det som er vondt, skal både de og kongen dykkar rykast bort.»
Men hvis dere handler ondt, skal både dere og deres konge bli revet bort.»
←→