FLOGVIT
.bible

2. KongebokKapittel 6

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Profetlærlingane sa til Elisja: «Sjå, staden der vi bur hos deg, er for trang for oss.
Profetdisiplene sa til Elisja: «Se, stedet der vi bor hos deg, er for trangt for oss.
Lat oss gå til Jordan og henta kvar vår tømmerstokk, så vi kan byggja oss ein stad å bu der.» Han svara: «Gå de!»
La oss gå til Jordan og hente hver vår bjelke, så vi kan bygge oss et sted å bo der.» Han svarte: «Gå!»
Ein av dei sa: «Ver så snill og bli med tenarane dine.» Han svara: «Ja, eg skal bli med.»
En av dem sa: «Vær så vennlig å bli med tjenerne dine.» Han svarte: «Jeg skal bli med.»
Så gjekk han med dei. Då dei kom til Jordan, tok dei til å hogga ned tre.
Så gikk han med dem. Da de kom til Jordan, begynte de å hogge ned trær.
Men medan ein av dei hogg ned ein stokk, fall jarnet i vatnet. Han ropa: «Å nei, herre! Det var lånt!»
Men mens en av dem felte en bjelke, falt øksehodet i vannet. Han ropte: «Å nei, herre! Den var lånt!»
Gudsmannen spurde: «Kvar fall det?» Han viste han staden. Då hogg Elisja av ein pinne, kasta han dit, og fekk jarnet til å flyta opp.
Gudsmannen spurte: «Hvor falt det?» Han viste ham stedet. Da skar Elisja av et stykke tre, kastet det dit, og jernet fløt opp.
Han sa: «Ta det opp!» Så rekte mannen ut handa og tok det.
Han sa: «Ta det opp!» Mannen rakte ut hånden og grep det.
Han rådførte seg med tenarane sine og sa: «På den og den staden skal leiren min stå.»
Kongen av Aram var i krig med Israel. Han rådførte seg med sine tjenere og sa: «På det og det stedet skal jeg slå leir.»
Men gudsmannen sende bod til Israels-kongen og sa: «Vokt deg for å dra forbi den staden, for aramearane har slege leir der.»
Men gudsmannen sendte bud til Israels konge: «Vokt deg for å dra forbi dette stedet, for arameerne har slått leir der.»
Israels-kongen sende folk til staden som gudsmannen hadde fortalt han om og åtvara han mot. Han var på vakt der, ikkje berre éin eller to gonger.
Israels konge sendte folk til stedet som gudsmannen hadde advart ham om, og han holdt seg unna. Dette skjedde ikke bare én eller to ganger.
Då vart aramearkongen uroleg i hjarta over dette. Han kalla på tenarane sine og sa til dei: «Kan de ikkje fortelja meg kven av våre folk som held med Israels-kongen?»
Kongen av Aram ble opprørt over dette. Han kalte sammen sine tjenere og sa til dem: «Kan dere ikke fortelle meg hvem av våre som holder med Israels konge?»
Ein av tenarane svara: «Ingen, herre konge! Men profeten Elisja i Israel fortel Israels-kongen dei orda du talar i soverommet ditt.»
En av tjenerne svarte: «Nei, min herre og konge! Det er profeten Elisja i Israel som forteller Israels konge de ordene du taler i ditt eget soverom.»
Kongen sa: «Gå og finn ut kvar han er, så eg kan senda folk og gripa han.» Det vart meldt til han: «Han er i Dotan.»
Da sa han: «Gå og finn ut hvor han er, så jeg kan sende folk og gripe ham.» Det ble meldt til ham: «Han er i Dotan.»
Då sende han hestar og vogner og ein stor hærstyrke dit. Dei kom om natta og omringa byen.
Han sendte dit hester og vogner og en stor hærstyrke. De kom om natten og omringet byen.
Tidleg om morgonen stod tenaren til gudsmannen opp og gjekk ut. Då såg han at ein hær med hestar og vogner omringa byen. Tenaren sa til han: «Å nei, herre! Kva skal vi gjera?»
Tidlig neste morgen sto gudsmannens tjener opp og gikk ut. Der så han en hær med hester og vogner som omringet byen. Tjeneren sa til ham: «Å nei, herre! Hva skal vi gjøre?»
Han svara: «Ver ikkje redd! For dei som er med oss, er fleire enn dei som er med dei.»
Han svarte: «Frykt ikke! For de som er med oss, er flere enn de som er med dem.»
Så bad Elisja og sa: «Herre, opna auga hans så han kan sjå!» Og Herren opna auga til tenaren, og han såg at fjellet var fullt av hestar og eldvogner rundt Elisja.
Så ba Elisja: «Herre, åpne øynene hans så han kan se!» Og Herren åpnet tjenerens øyne, og han så at fjellet var fullt av hester og ildvogner rundt Elisja.
Då aramearane kom ned mot han, bad Elisja til Herren og sa: «Slå dette folket med blindskap!» Og han slo dei med blindskap, slik Elisja hadde sagt.
Da arameerne kom ned mot ham, ba Elisja til Herren: «Slå dette folket med blindhet!» Og han slo dem med blindhet, slik Elisja hadde bedt om.
Elisja sa til dei: «Dette er ikkje vegen, og dette er ikkje byen. Følg meg, så skal eg føra dykk til mannen de leitar etter.» Så førte han dei til Samaria.
Elisja sa til dem: «Dette er ikke veien, og dette er ikke byen. Følg meg, så skal jeg føre dere til mannen dere leter etter.» Og han førte dem til Samaria.
Då dei kom inn i Samaria, sa Elisja: «Herre, opna auga deira så dei kan sjå!» Herren opna auga deira, og dei såg at dei var midt i Samaria.
Da de kom inn i Samaria, sa Elisja: «Herre, åpne øynene på disse så de kan se!» Herren åpnet øynene deres, og de så at de var midt i Samaria.
Då Israels-kongen såg dei, spurde han Elisja: «Skal eg slå dei ned, far? Skal eg slå dei ned?»
Da Israels konge så dem, spurte han Elisja: «Skal jeg slå dem ned, min far? Skal jeg slå dem ned?»
Han svara: «Du skal ikkje slå dei i hel. Ville du drepa dei du hadde teke til fange med sverd og boge? Set fram brød og vatn for dei, så dei kan eta og drikka og fara tilbake til herren sin.»
Han svarte: «Du skal ikke slå dem ned. Slår du ned dem du har tatt til fange med sverd og bue? Sett brød og vann foran dem, så de kan spise og drikke og vende tilbake til sin herre.»
Så laga han til eit stort gjestebod for dei. Då dei hadde ete og drukke, sende han dei av stad, og dei drog heim til herren sin. Sidan kom ikkje aramearane med krigarflokkar inn i Israels land meir.
Så holdt han et stort gjestebud for dem. De spiste og drakk, og han sendte dem av sted, og de dro tilbake til sin herre. Etter dette kom ikke arameernes krigerflokker inn i Israels land igjen.
Ei tid etter samla Ben-Hadad, kongen i Aram, heile hæren sin og drog opp og kringsette Samaria.
En tid senere samlet Ben-Hadad, Arams konge, hele sin hær og dro opp og beleiret Samaria.
Det vart stor hungersnaud i Samaria. Dei beleira byen så lenge at eit eselhovud kosta åtti sølvstykke, og ein fjerdedels kab duemøkk kosta fem sølvstykke.
Det ble stor hungersnød i Samaria, for beleiringen var hard. Et eselshode kostet åtti sekel sølv, og en fjerdedel kab duemøkk kostet fem sekel sølv.
Medan Israels-kongen gjekk på muren, ropa ei kvinne til han: «Hjelp meg, herre konge!»
En gang Israels konge gikk på bymuren, ropte en kvinne til ham: «Hjelp meg, min herre og konge!»
Han svara: «Dersom ikkje Herren hjelper deg, korleis kan eg hjelpa deg? Med noko frå treskjevollen eller vinpressa?»
Han svarte: «Hvis ikke Herren hjelper deg, hvordan skal jeg kunne hjelpe deg? Fra treskegulvet eller fra vinpressen?»
Så spurde kongen henne: «Kva er det med deg?» Ho svara: «Denne kvinna sa til meg: Gjev hit sonen din så vi kan eta han i dag, så kan vi eta sonen min i morgon.
Så spurte kongen henne: «Hva er det med deg?» Hun svarte: «Denne kvinnen sa til meg: Gi hit sønnen din så vi kan spise ham i dag, så spiser vi min sønn i morgen.
Så kokte vi sonen min og åt han. Dagen etter sa eg til henne: Gjev hit sonen din så vi kan eta han. Men ho hadde gøymt sonen sin.»
Så kokte vi sønnen min og spiste ham. Dagen etter sa jeg til henne: Gi hit sønnen din så vi kan spise ham. Men hun hadde gjemt sønnen sin.»
Då kongen høyrde det kvinna sa, reiv han sund kleda sine. Han gjekk på muren, og folket såg at han hadde sekkestrie innerst mot kroppen.
Da kongen hørte kvinnens ord, flerret han klærne sine. Han gikk der på muren, og folket så at han bar sekk innerst mot kroppen.
Han sa: «Må Gud gjera det same med meg og meir til, om hovudet til Elisja, son til Sjafat, får sitja på han denne dagen!»
Han sa: «Måtte Gud gjøre med meg hva han vil, og enda mer, om hodet til Elisja, sønn av Sjafat, blir sittende på ham i dag!»
Elisja sat i huset sitt, og dei eldste sat hos han. Kongen hadde sendt ein mann i førevegen. Men før bodet kom, sa Elisja til dei eldste: «Ser de at denne morderætta sender folk for å hogga av meg hovudet? Sjå til at de stengjer døra når bodet kjem, og held han ute med døra. Høyrest ikkje lyden av stega til herren hans bak han?»
Elisja satt i sitt hus, og de eldste satt hos ham. Kongen sendte en mann i forveien, men før budbringeren nådde fram, sa Elisja til de eldste: «Ser dere at denne morderens sønn sender noen for å hugge hodet av meg? Når budbringeren kommer, steng døren og hold ham ute! Høres ikke lyden av hans herres føtter like bak ham?»
Medan han enno tala med dei, kom bodet ned til han. Kongen sa: «Sjå, denne ulukka kjem frå Herren. Kvifor skal eg venta på Herren lenger?»
Mens han ennå talte med dem, kom kongen ned til ham og sa: «Se, denne ulykken er fra Herren. Hvorfor skal jeg vente på Herren lenger?»
←→