2. KorinterneKapittel 13

Dette er tredje gongen eg kjem til dykk. Etter to eller tre vitne skal kvar sak avgjerast.
Τρίτον τοῦτο ἔρχομαι πρὸς ὑμᾶς· ἐπὶ στόματος δύο μαρτύρων καὶ τριῶν σταθήσεται πᾶν ῥῆμα.
Eg har åtvara før, og eg åtvarar no på førehand, slik eg gjorde då eg var hos dykk andre gongen, og no når eg er borte: Når eg kjem att, vil eg ikkje spara dei som har synda før, og heller ikkje alle dei andre.
προείρηκα καὶ προλέγω ὡς παρὼν τὸ δεύτερον καὶ ἀπὼν ⸀νῦν, τοῖς προημαρτηκόσιν καὶ τοῖς λοιποῖς πᾶσιν, ὅτι ἐὰν ἔλθω εἰς τὸ πάλιν οὐ φείσομαι,
De søkjer då prov på at Kristus talar gjennom meg. Han er ikkje veik overfor dykk, men mektig mellom dykk.
ἐπεὶ δοκιμὴν ζητεῖτε τοῦ ἐν ἐμοὶ λαλοῦντος Χριστοῦ· ὃς εἰς ὑμᾶς οὐκ ἀσθενεῖ ἀλλὰ δυνατεῖ ἐν ὑμῖν,
For han vart krossfest på grunn av veikskap, men lever ved Guds kraft. Vi er òg veike i han, men vi skal leva saman med han ved Guds kraft overfor dykk.
καὶ ⸀γὰρ ἐσταυρώθη ἐξ ἀσθενείας, ἀλλὰ ζῇ ἐκ δυνάμεως θεοῦ. καὶ γὰρ ἡμεῖς ἀσθενοῦμεν ἐν αὐτῷ, ἀλλὰ ⸀ζήσομεν σὺν αὐτῷ ἐκ δυνάμεως θεοῦ εἰς ὑμᾶς.
Ransak dykk sjølve om de er i trua, prøv dykk sjølve! Eller kjenner de ikkje dykk sjølve, at Jesus Kristus er i dykk? Det måtte då vera at de ikkje står til prøve.
Ἑαυτοὺς πειράζετε εἰ ἐστὲ ἐν τῇ πίστει, ἑαυτοὺς δοκιμάζετε· ἢ οὐκ ἐπιγινώσκετε ἑαυτοὺς ὅτι ⸂Ἰησοῦς Χριστὸς⸃ ἐν ⸀ὑμῖν; εἰ μήτι ἀδόκιμοί ἐστε.
Men eg vonar at de skal skjøna at vi står til prøve.
ἐλπίζω δὲ ὅτι γνώσεσθε ὅτι ἡμεῖς οὐκ ἐσμὲν ἀδόκιμοι.
Vi bed til Gud at de ikkje må gjera noko vondt, ikkje for at vi skal visa oss å stå til prøve, men for at de skal gjera det gode, sjølv om vi skulle vera som dei som ikkje står til prøve.
⸀εὐχόμεθα δὲ πρὸς τὸν θεὸν μὴ ποιῆσαι ὑμᾶς κακὸν μηδέν, οὐχ ἵνα ἡμεῖς δόκιμοι φανῶμεν, ἀλλʼ ἵνα ὑμεῖς τὸ καλὸν ποιῆτε, ἡμεῖς δὲ ὡς ἀδόκιμοι ὦμεν.
For vi maktar ikkje noko mot sanninga, berre for sanninga.
οὐ γὰρ δυνάμεθά τι κατὰ τῆς ἀληθείας, ἀλλὰ ὑπὲρ τῆς ἀληθείας.
Vi gleder oss når vi er veike og de er sterke. Dette bed vi òg om: at de må bli fullsett i stand.
χαίρομεν γὰρ ὅταν ἡμεῖς ἀσθενῶμεν, ὑμεῖς δὲ δυνατοὶ ἦτε· ⸀τοῦτο καὶ εὐχόμεθα, τὴν ὑμῶν κατάρτισιν.
Difor skriv eg dette medan eg er borte, så eg ikkje skal vera streng når eg kjem, etter den myndigheita Herren har gjeve meg til å byggja opp og ikkje til å riva ned.
διὰ τοῦτο ταῦτα ἀπὼν γράφω, ἵνα παρὼν μὴ ἀποτόμως χρήσωμαι κατὰ τὴν ἐξουσίαν ἣν ⸂ὁ κύριος ἔδωκέν μοι⸃, εἰς οἰκοδομὴν καὶ οὐκ εἰς καθαίρεσιν.
Til slutt, sysken: Gled dykk, lat dykk fullkoma, lat dykk oppmuntra, ver einige, hald fred, og kjærleikens og fredens Gud skal vera med dykk.
Λοιπόν, ἀδελφοί, χαίρετε, καταρτίζεσθε, παρακαλεῖσθε, τὸ αὐτὸ φρονεῖτε, εἰρηνεύετε, καὶ ὁ θεὸς τῆς ἀγάπης καὶ εἰρήνης ἔσται μεθʼ ὑμῶν.
Helsa kvarandre med eit heilagt kyss. Alle dei heilage helsar dykk.
ἀσπάσασθε ἀλλήλους ἐν ἁγίῳ φιλήματι. ἀσπάζονται ὑμᾶς οἱ ἅγιοι πάντες.
Herren Jesu Kristi nåde og Guds kjærleik og Den Heilage Andens fellesskap vere med dykk alle.
ἡ χάρις τοῦ κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ ἡ ἀγάπη τοῦ θεοῦ καὶ ἡ κοινωνία τοῦ ἁγίου πνεύματος μετὰ πάντων ⸀ὑμῶν.