FLOGVIT
.bible

2. TessalonikerneKapittel 3

+ UndertekstGrunntekst← Forrige1. Timoteus →
Til slutt, sysken, be for oss at Herrens ord må ha framgang og bli æra, slik som hos dykk.
Τὸ λοιπὸν προσεύχεσθε, ἀδελφοί, περὶ ἡμῶν, ἵνα ὁ λόγος τοῦ κυρίου τρέχῃ καὶ δοξάζηται καθὼς καὶ πρὸς ὑμᾶς,
Be òg om at vi må bli fria frå vrange og vonde menneske, for det er ikkje alle som har trua.
καὶ ἵνα ῥυσθῶμεν ἀπὸ τῶν ἀτόπων καὶ πονηρῶν ἀνθρώπων, οὐ γὰρ πάντων ἡ πίστις.
Men Herren er trufast. Han skal styrkja dykk og verna dykk mot det vonde.
πιστὸς δέ ἐστιν ὁ κύριος, ὃς στηρίξει ὑμᾶς καὶ φυλάξει ἀπὸ τοῦ πονηροῦ.
Vi har tillit til dykk i Herren, at de både gjer og vil halda fram med å gjera det vi pålegg dykk.
πεποίθαμεν δὲ ἐν κυρίῳ ἐφʼ ὑμᾶς, ὅτι ἃ ⸀παραγγέλλομεν καὶ ποιεῖτε καὶ ποιήσετε.
Må Herren leia hjarta dykkar til Guds kjærleik og til Kristi tolmod.
ὁ δὲ κύριος κατευθύναι ὑμῶν τὰς καρδίας εἰς τὴν ἀγάπην τοῦ θεοῦ καὶ εἰς τὴν ὑπομονὴν τοῦ Χριστοῦ.
Vi pålegg dykk, sysken, i vår Herre Jesu Kristi namn, at de skal halda dykk borte frå kvar syster eller bror som lever uordentleg og ikkje etter den overleveringa dei fekk frå oss.
Παραγγέλλομεν δὲ ὑμῖν, ἀδελφοί, ἐν ὀνόματι τοῦ κυρίου ⸀ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ στέλλεσθαι ὑμᾶς ἀπὸ παντὸς ἀδελφοῦ ἀτάκτως περιπατοῦντος καὶ μὴ κατὰ τὴν παράδοσιν ἣν ⸀παρελάβοσαν παρʼ ἡμῶν.
De veit sjølve korleis de skal følgja vårt føredøme, for vi levde ikkje uordentleg blant dykk.
αὐτοὶ γὰρ οἴδατε πῶς δεῖ μιμεῖσθαι ἡμᾶς, ὅτι οὐκ ἠτακτήσαμεν ἐν ὑμῖν
Vi åt heller ikkje brød hos nokon utan å betala for det, men vi arbeidde med strev og slit natt og dag, så vi ikkje skulle vera til byrde for nokon av dykk.
οὐδὲ δωρεὰν ἄρτον ἐφάγομεν παρά τινος, ἀλλʼ ἐν κόπῳ καὶ μόχθῳ ⸂νυκτὸς καὶ ἡμέρας⸃ ἐργαζόμενοι πρὸς τὸ μὴ ἐπιβαρῆσαί τινα ὑμῶν·
Det var ikkje fordi vi ikkje hadde rett til det, men for å gje dykk eit føredøme å følgja.
οὐχ ὅτι οὐκ ἔχομεν ἐξουσίαν, ἀλλʼ ἵνα ἑαυτοὺς τύπον δῶμεν ὑμῖν εἰς τὸ μιμεῖσθαι ἡμᾶς.
For då vi var hos dykk, gav vi dykk dette påbodet: Den som ikkje vil arbeida, skal heller ikkje eta.
καὶ γὰρ ὅτε ἦμεν πρὸς ὑμᾶς, τοῦτο παρηγγέλλομεν ὑμῖν, ὅτι εἴ τις οὐ θέλει ἐργάζεσθαι μηδὲ ἐσθιέτω.
Vi høyrer nemleg at somme blant dykk lever uordentleg; dei arbeider ikkje, men steller seg inn i det som ikkje kjem dei ved.
ἀκούομεν γάρ τινας περιπατοῦντας ἐν ὑμῖν ἀτάκτως, μηδὲν ἐργαζομένους ἀλλὰ περιεργαζομένους·
Slike menneske pålegg og formanar vi i Herren Jesus Kristus at dei skal arbeida i stillheit og eta sitt eige brød.
τοῖς δὲ τοιούτοις παραγγέλλομεν καὶ παρακαλοῦμεν ⸂ἐν κυρίῳ Ἰησοῦ Χριστῷ⸃ ἵνα μετὰ ἡσυχίας ἐργαζόμενοι τὸν ἑαυτῶν ἄρτον ἐσθίωσιν.
Men de, sysken, bli ikkje trøytte av å gjera det gode.
ὑμεῖς δέ, ἀδελφοί, μὴ ⸀ἐγκακήσητε καλοποιοῦντες.
Om nokon ikkje lyder ordet vårt gjennom dette brevet, så merk dykk kven det er, og ha ikkje omgang med han, så han kan skjemmast.
Εἰ δέ τις οὐχ ὑπακούει τῷ λόγῳ ἡμῶν διὰ τῆς ἐπιστολῆς, τοῦτον σημειοῦσθε, ⸀μὴ ⸀συναναμίγνυσθαι αὐτῷ, ἵνα ἐντραπῇ·
Rekna han likevel ikkje som ein fiende, men forman han som ein bror.
καὶ μὴ ὡς ἐχθρὸν ἡγεῖσθε, ἀλλὰ νουθετεῖτε ὡς ἀδελφόν.
Må fredens Herre sjølv gje dykk fred alltid og på alle måtar. Herren vere med dykk alle.
Αὐτὸς δὲ ὁ κύριος τῆς εἰρήνης δῴη ὑμῖν τὴν εἰρήνην διὰ παντὸς ἐν παντὶ τρόπῳ. ὁ κύριος μετὰ πάντων ὑμῶν.
Helsinga med mi eiga hand – Paulus. Dette er eit kjenneteikn i kvart brev. Slik skriv eg.
Ὁ ἀσπασμὸς τῇ ἐμῇ χειρὶ Παύλου, ὅ ἐστιν σημεῖον ἐν πάσῃ ἐπιστολῇ· οὕτως γράφω.
Vår Herre Jesu Kristi nåde vere med dykk alle.
ἡ χάρις τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μετὰ πάντων ⸀ὑμῶν.
←→