FLOGVIT
.bible

HøysangenKapittel 4

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Kor vakker du er, min kjæraste, kor vakker du er! Auga dine er som duer bak sløret ditt. Håret ditt er som ein flokk geiter som strøymer nedover Gilead-fjellet.
Tennene dine er som ein flokk nyklopte sauer som kjem opp frå vaskinga, alle med tvillingpar, og inga av dei manglar maken.
Leppene dine er som ein skarlagenraud tråd, og munnen din er vakker. Tinningane dine er som eit kløyvt granateple bak sløret ditt.
Halsen din er som Davidstårnet, bygd med rekkjer. Tusen skjold heng på det, alle rundskjolda til krigarane.
Dei to brysta dine er som to rådyrkalvar, tvillingar av ei gaselle, som beiter mellom liljene.
Før dagen blæs og skyggane flyr bort, vil eg gå til myrrafjellet og til røykelsehaugen.
Du er heiltupp vakker, min kjæraste, det finst ikkje ein lyte på deg.
Kom med meg frå Libanon, mi brur, kom med meg frå Libanon! Stig ned frå toppen av Amana, frå toppen av Senir og Hermon, frå løvehola, frå leopardfjella.
Du har stolen hjartet mitt, mi syster, mi brur. Du har stolen hjartet mitt med eitt einaste blikk frå auga dine, med ei einaste lenkje frå halskjedet ditt.
Kor vakker din kjærleik er, mi syster, mi brur! Kor mykje betre er din kjærleik enn vin, og dufta av oljene dine betre enn all vellukt!
Leppene dine dryp av honning, mi brur. Honning og mjølk er under tunga di, og dufta av kleda dine er som dufta av Libanon.
Ein innelåst hage er du, mi syster, mi brur, ei innelåst kjelde, ei forsegla oppkome.
Skota dine er ein lund av granateple med dei finaste frukter, hennablomar og nardusplanter,
nardus og safran, kalmus og kanel, med alle slag røykelsetre, myrra og aloë, med alle dei finaste krydder.
Ei kjelde i hagane, ei brønn med levande vatn, rennande bekker frå Libanon.
Vakna, nordavind! Kom, sunnavind! Blås gjennom hagen min så velluktene kan strøyma ut. Lat min kjæraste koma til hagen sin og eta dei finaste fruktene der.
←→