FLOGVIT
.bible

HøysangenKapittel 6

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Kvar har din elska gått, du vakraste mellom kvinner? Kvar har din elska vendt seg? Lat oss leita etter han saman med deg.
Min elska har gått ned til hagen sin, til krydderbeda, for å gjeta i hagane og plukka liljer.
Eg høyrer min elska til, og min elska høyrer meg til, han som gjetar mellom liljene.
Du er vakker, mi kjære, lik Tirsa, yndig som Jerusalem, majestetisk som ein hær under fanene sine.
Vend augo dine bort frå meg, for dei overveldar meg. Håret ditt er som ein flokk geiter som strøymer ned frå Gilead.
Tennene dine er som ein flokk søyer som kjem opp frå vaskinga, alle med tvillingar, og ingen av dei har mista lamma sine.
Som eit granatepleklòv er tinningen din bak sløret ditt.
Seksti dronningar finst der, og åtti medhustruer, og utalege unge kvinner.
Men éi er ho, dua mi, den fullkomne mi. Ho er den einaste for mor si, den utvalde for henne som fødde henne. Døtrene såg henne og prisa henne sæl, dronningane og medhustruene hylla henne.
Kven er ho som stig fram lik morgonroden, vakker som månen, strålande som sola, majestetisk som ein hær under fanene sine?
Eg gjekk ned til nøttehagen for å sjå dei grøne skota ved bekken, for å sjå om vintreet hadde spirt, om granatepla hadde bløma.
Før eg visste ordet av det, førte lengten min meg til vognene åt det gjæve folket mitt.
←→