FLOGVIT
.bible

HoseaKapittel 9

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Gled deg ikkje, Israel, jubla ikkje som andre folk! For du har vore utru mot din Gud. Du har elska horeløn på alle treskjeplassane.
אַל־תִּשְׂמַ֨ח יִשְׂרָאֵ֤ל ׀ אֶל־גִּיל֙ כָּֽעַמִּ֔ים כִּ֥י זָנִ֖יתָ מֵעַ֣ל אֱלֹהֶ֑יךָ אָהַ֣בְתָּ אֶתְנָ֔ן עַ֖ל כָּל־גָּרְנ֥וֹת דָּגָֽן׃ ‬
Treskjeplass og vinpresse skal ikkje gje dei mat, og den nye vinen skal svikte dei.
גֹּ֥רֶן וָיֶ֖קֶב לֹ֣א יִרְעֵ֑ם וְתִיר֖וֹשׁ יְכַ֥חֶשׁ בָּֽהּ׃ ‬
Dei skal ikkje få bu i Herrens land. Efraim må attende til Egypt, og i Assyria skal dei eta urein mat.
לֹ֥א יֵשְׁב֖וּ בְּאֶ֣רֶץ יְהוָ֑ה וְשָׁ֤ב אֶפְרַ֙יִם֙ מִצְרַ֔יִם וּבְאַשּׁ֖וּר טָמֵ֥א יֹאכֵֽלוּ׃ ‬
Dei skal ikkje ausa ut vin som offer til Herren, og offera deira skal ikkje vera han til hugnad. Maten deira blir som sørgjebrød for dei; alle som et av han, blir ureine. For maten deira er berre for dei sjølve, han kjem ikkje inn i Herrens hus.
לֹא־יִסְּכ֨וּ לַיהוָ֥ה ׀ יַיִן֮ וְלֹ֣א יֶֽעֶרְבוּ־לוֹ֒ זִבְחֵיהֶ֗ם כְּלֶ֤חֶם אוֹנִים֙ לָהֶ֔ם כָּל־אֹכְלָ֖יו יִטַמָּ֑אוּ כִּֽי־לַחְמָ֣ם לְנַפְשָׁ֔ם לֹ֥א יָב֖וֹא בֵּ֥ית יְהוָֽה׃ ‬
Kva vil de gjera på høgtidsdagen, på Herrens festdag?
מַֽה־תַּעֲשׂ֖וּ לְי֣וֹם מוֹעֵ֑ד וּלְי֖וֹם חַג־יְהוָֽה׃ ‬
Sjå, om dei flyr frå øydelegginga – Egypt skal samla dei, Memfis skal gravleggja dei. Nesler skal ta over sølvskattane deira, tornebuskar skal fylla telta deira.
כִּֽי־הִנֵּ֤ה הָֽלְכוּ֙ מִשֹּׁ֔ד מִצְרַ֥יִם תְּקַבְּצֵ֖ם מֹ֣ף תְּקַבְּרֵ֑ם מַחְמַ֣ד לְכַסְפָּ֗ם קִמּוֹשׂ֙ יִֽירָשֵׁ֔ם ח֖וֹחַ בְּאָהֳלֵיהֶֽם׃ ‬
Oppgjersdagane kjem, vedergjeldsens dagar kjem – Israel skal få kjenna det! Profeten er ein narr, åndsmannen er galen – på grunn av di store skuld og det store hatet mot deg.
בָּ֣אוּ ׀ יְמֵ֣י הַפְּקֻדָּ֗ה בָּ֚אוּ יְמֵ֣י הַשִׁלֻּ֔ם יֵדְע֖וּ יִשְׂרָאֵ֑ל אֱוִ֣יל הַנָּבִ֗יא מְשֻׁגָּע֙ אִ֣ישׁ הָר֔וּחַ עַ֚ל רֹ֣ב עֲוֺנְךָ֔ וְרַבָּ֖ה מַשְׂטֵמָֽה׃ ‬
Efraim held vakt saman med min Gud – men profeten, det er fuglefangarsnarer på alle vegane hans, fiendskap i hans Guds hus.
צֹפֶ֥ה אֶפְרַ֖יִם עִם־אֱלֹהָ֑י נָבִ֞יא פַּ֤ח יָקוֹשׁ֙ עַל־כָּל־דְּרָכָ֔יו מַשְׂטֵמָ֖ה בְּבֵ֥ית אֱלֹהָֽיו׃ ‬
Dei har gjort seg djupt skuldige, som i Gibeas dagar. Han skal minnast skulda deira og straffa syndene deira.
הֶעְמִֽיקוּ־שִׁחֵ֖תוּ כִּימֵ֣י הַגִּבְעָ֑ה יִזְכּ֣וֹר עֲוֺנָ֔ם יִפְק֖וֹד חַטֹּאותָֽם׃ ס ‬
Som druer i øydemarka fann eg Israel. Som tidlege fiken på fikentreet såg eg fedrane dykkar. Men då dei kom til Baal-Peor, vigde dei seg til skamma og vart like avskyelege som det dei elska.
כַּעֲנָבִ֣ים בַּמִּדְבָּ֗ר מָצָ֙אתִי֙ יִשְׂרָאֵ֔ל כְּבִכּוּרָ֤ה בִתְאֵנָה֙ בְּרֵ֣אשִׁיתָ֔הּ רָאִ֖יתִי אֲבֽוֹתֵיכֶ֑ם הֵ֜מָּה בָּ֣אוּ בַֽעַל־פְּע֗וֹר וַיִּנָּֽזְרוּ֙ לַבֹּ֔שֶׁת וַיִּהְי֥וּ שִׁקּוּצִ֖ים כְּאָהֳבָֽם׃ ‬
Efraims herlegdom skal flyga bort som ein fugl – inga fødsel, ikkje svangerskap, ikkje unnfanging.
אֶפְרַ֕יִם כָּע֖וֹף יִתְעוֹפֵ֣ף כְּבוֹדָ֑ם מִלֵּדָ֥ה וּמִבֶּ֖טֶן וּמֵהֵרָיֽוֹן׃ ‬
Sjølv om dei fostrar opp borna sine, skal eg ta dei frå dei før dei blir vaksne. Ja, ve dei når eg vender meg frå dei!
כִּ֤י אִם־יְגַדְּלוּ֙ אֶת־בְּנֵיהֶ֔ם וְשִׁכַּלְתִּ֖ים מֵֽאָדָ֑ם כִּֽי־גַם־א֥וֹי לָהֶ֖ם בְּשׂוּרִ֥י מֵהֶֽם׃ ‬
Efraim, slik eg såg det, var planta på ei grøn eng som Tyrus. Men no må Efraim føra borna sine ut til drapsmannen.
אֶפְרַ֛יִם כַּאֲשֶׁר־רָאִ֥יתִי לְצ֖וֹר שְׁתוּלָ֣ה בְנָוֶ֑ה וְאֶפְרַ֕יִם לְהוֹצִ֥יא אֶל־הֹרֵ֖ג בָּנָֽיו׃ ‬
Gjev dei, Herre – kva skal du gje dei? Gjev dei morsliv som kastar foster, og bryst utan mjølk!
תֵּן־לָהֶ֥ם יְהוָ֖ה מַה־תִּתֵּ֑ן תֵּן־לָהֶם֙ רֶ֣חֶם מַשְׁכִּ֔יל וְשָׁדַ֖יִם צֹמְקִֽים׃ ‬
All vondskapan deira starta i Gilgal, der tok eg til å hata dei. For dei vonde gjerningane deira vil eg driva dei ut av huset mitt. Eg vil ikkje elska dei lenger, alle leiarane deira er opprørarar.
כָּל־רָעָתָ֤ם בַּגִּלְגָּל֙ כִּֽי־שָׁ֣ם שְׂנֵאתִ֔ים עַ֚ל רֹ֣עַ מַֽעַלְלֵיהֶ֔ם מִבֵּיתִ֖י אֲגָרְשֵׁ֑ם לֹ֤א אוֹסֵף֙ אַהֲבָתָ֔ם כָּל־שָׂרֵיהֶ֖ם סֹרְרִֽים׃ ‬
Efraim er nedslegen, rota deira er tørka ut, dei ber inga frukt. Sjølv om dei fødde born, ville eg drepa dei dyrebare som kom frå morsliv.
הֻכָּ֣ה אֶפְרַ֔יִם שָׁרְשָׁ֥ם יָבֵ֖שׁ פְּרִ֣י *בלי־**בַֽל־יַעֲשׂ֑וּן גַּ֚ם כִּ֣י יֵֽלֵד֔וּן וְהֵמַתִּ֖י מַחֲמַדֵּ֥י בִטְנָֽם׃ ס ‬
Min Gud skal forkasta dei, for dei har ikkje lyda han. Dei skal bli omvandrande mellom folkeslaga.
יִמְאָסֵ֣ם אֱלֹהַ֔י כִּ֛י לֹ֥א שָׁמְע֖וּ ל֑וֹ וְיִהְי֥וּ נֹדְדִ֖ים בַּגּוֹיִֽם׃ ס ‬
←→