FLOGVIT
.bible

JobKapittel 18

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Då tok Bildad frå Sjuah til orde og sa:
Da tok Bildad fra Sjuah til orde og sa:
Kor lenge vil de setja endar for ord? Forstå først, så kan vi tala.
Hvor lenge vil dere sette feller for ord? Forstå først, så kan vi tale sammen.
Kvifor vert vi rekna som fe, som dumme i dykkar auge?
Hvorfor blir vi regnet som fe og ansett som dumme i deres øyne?
Du som riv deg sjølv i sund i din vreide, skal jorda verta forlaten for di skuld? Skal fjellet flyttast frå sin stad?
Du som river deg selv i stykker i ditt raseri – skal jorden bli forlatt for din skyld, eller klippen flyttes fra sin plass?
Ja, lyset åt den gudlause skal sløkkjast, og flammen frå elden hans skal ikkje lysa.
Ja, de ugudeliges lys slukkes, og flammen fra hans ild skinner ikke.
Lyset vert mørkt i teltet hans, og lampa hans skal sløkkjast over han.
Lyset i hans telt blir mørkt, og lampen over ham slukkes.
Hans kraftfulle steg vert hemma, og hans eigne planar kastar han til fall.
Hans kraftfulle skritt blir hemmet, og hans egne planer kaster ham til bakken.
For med føtene sine vert han send inn i eit nett, og han vandrar over eit gitter.
For ved sine egne føtter drives han inn i et nett, og han vandrer på et gitter.
Ei snare grip hælen hans, ei felle held han fast.
En snare griper ham i hælen, en felle holder ham fast.
Eit reip ligg gøymt for han i jorda, og ei felle ventar på stigen.
Et rep ligger skjult for ham i jorden, og en felle venter på stien.
Redsler skremmer han frå alle kantar og jagar han ved kvart steg.
Redsler omgir ham på alle kanter og jager ham ved hvert skritt.
Krafta hans vert uttærd av svolt, og ulukka står klar ved sida hans.
Sulten fortærer hans styrke, og ulykken står klar ved hans side.
Sjukdom et opp huda hans, dødens førstefødde fortærer lemene hans.
Den fortærer hans hud stykke for stykke; dødens førstefødte fortærer hans lemmer.
Han vert riven bort frå teltet sitt, der han kjende seg trygg, og ført fram for redslekongen.
Han rives bort fra sitt trygge telt og føres frem for redslenes konge.
I teltet hans bur det som ikkje er hans, svovel vert strødd over bustaden hans.
I hans telt bor fremmede, svovel blir strødd over hans bolig.
Nedanfrå tørkar røtene hans ut, og ovanfrå visnar greinene hans.
Nedenfra tørker røttene hans ut, og ovenfra visner grenene hans.
Minnet om han forsvinn frå jorda, og han har ikkje namn ute mellom folk.
Minnet om ham forsvinner fra jorden, og hans navn blir ikke nevnt ute blant folk.
Han vert driven frå lyset til mørkret, og jaga bort frå verda.
Han drives fra lyset ut i mørket og jages bort fra verden.
Han har korkje barn eller barneborn mellom folket sitt, ingen overlevande der han budde.
Han har ingen barn eller etterkommere blant sitt folk, ingen overlevende der han bodde.
Dei som kjem etter, vert forfærde over hans dag, og dei som gjekk føre, vert gripne av redsle.
De som kommer etter, forferdes over hans skjebne, og de som gikk før, gripes av redsel.
Sanneleg, slik er det med bustaden åt den urettferdige, og slik er staden åt den som ikkje kjenner Gud.
Slik går det med den urettferdiges bolig, slik er det med stedet til den som ikke kjenner Gud.
←→