FLOGVIT
.bible

MalakiKapittel 1

+ UndertekstGrunntekstNeste →
Bodskap. Herrens ord til Israel gjennom Malaki.
Profetord. Herrens ord til Israel ved Malaki.
Eg har elska dykk, seier Herren. Men de spør: «Korleis har du elska oss?» Var ikkje Esau bror til Jakob? seier Herren. Likevel elska eg Jakob,
Jeg har elsket dere, sier Herren. Men dere spør: «Hvordan har du elsket oss?» Var ikke Esau Jakobs bror? sier Herren. Likevel elsket jeg Jakob,
men Esau hata eg. Eg la fjella hans aude og gav arvelandet hans til øydemarkens sjakalar.
men Esau hatet jeg. Jeg la fjellene hans øde og lot arvelandet hans bli til bosted for ørkenens sjakaler.
Om Edom seier: «Vi er knuste, men vi skal byggja opp att ruinane,» då seier Herren over hærskarane: Dei kan byggja, men eg skal riva ned. Dei skal kallast «det vondskapsfulle landet» og «folket Herren er vreid på til evig tid».
Selv om Edom sier: «Vi er knust, men vi skal bygge opp igjen ruinene», sier Herren over hærskarene dette: De kan bygge, men jeg skal rive ned. De skal kalles «ondskapsland» og «folket som Herren er vred på for alltid».
De skal sjå det med eigne auge og seia: «Herren er stor, også utanfor Israels grenser!»
Deres egne øyne skal se det, og dere skal si: «Herren er stor, også utenfor Israels grenser!»
Ein son ærar far sin, og ein tenar ærar herren sin. Men er eg far, kvar er då æra mi? Og er eg herre, kvar er då frykta for meg? seier Herren over hærskarane til dykk prestar som vanærar namnet mitt. De spør: «Korleis har vi vanæra namnet ditt?»
En sønn ærer sin far, og en tjener ærer sin herre. Men hvis jeg er far, hvor er da æren min? Og hvis jeg er herre, hvor er frykten for meg? sier Herren over hærskarene til dere prester som forakter mitt navn. Dere spør: «Hvordan har vi foraktet ditt navn?»
De ber fram ureint brød på altaret mitt. De spør: «Korleis har vi gjort det ureint?» Ved å seia at Herrens bord er lite verdt.
Dere bærer fram uren mat på mitt alter. Dere spør: «Hvordan har vi gjort deg uren?» Ved å si at Herrens bord er noe foraktelig.
Når de ofrar eit blindt dyr, er ikkje det gale? Og når de ofrar eit halt eller sjukt dyr, er ikkje det gale? Prøv å gje det til statthaldaren din! Vil han ta imot deg med velvilje eller sjå til deg med nåde? seier Herren over hærskarane.
Når dere bringer fram et blindt dyr til offer – er ikke det galt? Og når dere bringer fram et halt eller sykt dyr – er ikke det galt? Prøv å gi det til stattholderen din! Vil han ta imot deg med velvilje, eller vise deg gunst? sier Herren over hærskarene.
Så prøv no å be om nåde frå Gud, så han kan vera oss nådig! Men når dette kjem frå hendene dykkar, vil han då ta imot nokon av dykk med velvilje? seier Herren over hærskarane.
Så prøv nå å formilde Guds ansikt, så han kan være oss nådig! Dette har dere selv gjort – vil han da vise noen av dere velvilje? sier Herren over hærskarene.
Å, om nokon av dykk ville stengja tempeldørene, så de ikkje kunne tenna eld på altaret mitt til inga nytte! Eg har ikkje hugnad i dykk, seier Herren over hærskarane, og eg tek ikkje imot noko offer frå hendene dykkar.
Å, om bare én av dere ville stenge tempeldørene, så dere slipper å tenne ild på mitt alter til ingen nytte! Jeg har ikke behag i dere, sier Herren over hærskarene, og jeg tar ikke imot noe offer fra deres hånd.
For frå soloppgang til solnedgang skal namnet mitt vera stort mellom folkeslaga. På kvar ein stad skal det brennast røykjelse og berast fram reine offer for namnet mitt. For namnet mitt skal vera stort mellom folkeslaga, seier Herren over hærskarane.
For fra solens oppgang til dens nedgang er mitt navn stort blant folkeslagene. Over alt bæres det fram røkelse og rene offer for mitt navn. For mitt navn er stort blant folkeslagene, sier Herren over hærskarene.
Men de vanhelgar det når de seier: «Herrens bord er ureint, og frukta av det, maten, er lite verdt.»
Men dere vanhelliger det når dere sier: «Herrens bord er urent, og dets frukt – maten – er foraktelig.»
De seier: «For ei møde!» og blæs foraktfullt åt det, seier Herren over hærskarane. De kjem med stolne, halte og sjuke dyr og ber dei fram som offer. Skulle eg ta imot det frå hendene dykkar? seier Herren.
Dere sier: «For en plage!» og blåser foraktelig av det, sier Herren over hærskarene. Dere kommer med røvet gods og med halte og syke dyr. Slik er offeret dere bringer! Skulle jeg ta imot det fra deres hånd? sier Herren.
Forbanna er den svikaren som har eit handyr i flokken sin og lovar det bort, men ofrar eit dyr med lyte til Herren. For eg er ein stor konge, seier Herren over hærskarane, og namnet mitt vekkjer ærefrykt mellom folkeslaga.
Forbannet er den bedrager som har et hanndyr i flokken sin, men avlegger et løfte og så ofrer et skadet dyr til Herren! For jeg er en stor konge, sier Herren over hærskarene, og mitt navn vekker frykt blant folkeslagene.
←→