FLOGVIT
.bible

OpenberringaKapittel 4

+ UndertekstGrunntekst← FørreNeste →Bidra
Vis himmelsynetJohannes ser Guds trone (Åp 4-5)

Johannes blir rykket opp til himmelen og ser Guds trone omgitt av tilbedelse. Kapittel 4-5 er det store vendepunktet i Åpenbaringen - fra menighetene på jorden til det himmelske kontrollrommet der historiens gang styres.

1

En åpen dør i himmelen

Etter dette såg eg, og sjå, ei dør var opna i himmelen. Og den første røysta eg hadde høyrt, som var lik ei basun som tala med meg, sa: «Kom opp hit, så skal eg visa deg det som må skje etter dette.»

v.1
2

Tronen og han som sitter på den

Straks var eg i Anden. Og sjå, ein trone stod i himmelen, og det sat ein på trona. Han som sat der, var å sjå til som jaspis og karneol. Og rundt trona var det ein regnboge som såg ut som smaragd.

v.2, 3
3

Regnbuen rundt tronen

Han som sat der, var å sjå til som jaspis og karneol. Og rundt trona var det ein regnboge som såg ut som smaragd.

v.3
4

De 24 eldste

Rundt trona var det tjuefire tronar, og på tronane sat tjuefire eldste, kledde i kvite klede, og med gullkroner på hovuda sine.

v.4
5

Lyn, torden og fakler

Frå trona gjekk det ut lyn og røyster og torebrak. Framfor trona brann sju eldsfaklar, som er dei sju Guds ånder.

v.5
6

Glasshavet

Framfor trona var det som eit glasklårt hav, likt krystall. Midt på kvar side av trona og rundt trona var fire levande skapningar, fulle av auge både framme og bak.

v.6
7

De fire livsvesener

Framfor trona var det som eit glasklårt hav, likt krystall. Midt på kvar side av trona og rundt trona var fire levande skapningar, fulle av auge både framme og bak. Den første skapningen var lik ei løve, den andre var lik ein okse, den tredje hadde eit andlet som eit menneske, og den fjerde var lik ein flygande ørn. Kvar av dei fire levande skapningane hadde seks vengjer, fulle av auge rundt omkring og på innsida. Dag og natt seier dei utan stans: «Heilag, heilag, heilag er Herren Gud, den allmektige, han som var og som er og som kjem.»

v.6, 7, 8
8

«Hellig, hellig, hellig»

Kvar av dei fire levande skapningane hadde seks vengjer, fulle av auge rundt omkring og på innsida. Dag og natt seier dei utan stans: «Heilag, heilag, heilag er Herren Gud, den allmektige, han som var og som er og som kjem.»

v.8
9

De eldste tilber

Kvar gong dei levande skapningane gjev ære og pris og takk til han som sit på trona, han som lever i all æve og æve, då fell dei tjuefire eldste ned framfor han som sit på trona, og tilbed han som lever i all æve og æve. Dei kastar kronene sine ned framfor trona og seier:

v.9, 10
10

«Verdig er du, vår Herre og Gud»

«Verdig er du, vår Herre og Gud, til å ta imot æra og prisen og makta. For du har skapt alle ting, og ved din vilje vart dei til og vart skapte.»

v.11
Etter dette såg eg, og sjå, ei dør var opna i himmelen. Og den første røysta eg hadde høyrt, som var lik ei basun som tala med meg, sa: «Kom opp hit, så skal eg visa deg det som må skje etter dette.»
Straks var eg i Anden. Og sjå, ein trone stod i himmelen, og det sat ein på trona.
Han som sat der, var å sjå til som jaspis og karneol. Og rundt trona var det ein regnboge som såg ut som smaragd.
Rundt trona var det tjuefire tronar, og på tronane sat tjuefire eldste, kledde i kvite klede, og med gullkroner på hovuda sine.
Frå trona gjekk det ut lyn og røyster og torebrak. Framfor trona brann sju eldsfaklar, som er dei sju Guds ånder.
Framfor trona var det som eit glasklårt hav, likt krystall. Midt på kvar side av trona og rundt trona var fire levande skapningar, fulle av auge både framme og bak.
Den første skapningen var lik ei løve, den andre var lik ein okse, den tredje hadde eit andlet som eit menneske, og den fjerde var lik ein flygande ørn.
Kvar av dei fire levande skapningane hadde seks vengjer, fulle av auge rundt omkring og på innsida. Dag og natt seier dei utan stans: «Heilag, heilag, heilag er Herren Gud, den allmektige, han som var og som er og som kjem.»
Kvar gong dei levande skapningane gjev ære og pris og takk til han som sit på trona, han som lever i all æve og æve,
då fell dei tjuefire eldste ned framfor han som sit på trona, og tilbed han som lever i all æve og æve. Dei kastar kronene sine ned framfor trona og seier:
«Verdig er du, vår Herre og Gud, til å ta imot æra og prisen og makta. For du har skapt alle ting, og ved din vilje vart dei til og vart skapte.»
←→