Bohan
Rubens sønn og grensemerke
Bohan var en sønn av Ruben, Jakobs førstefødte sønn. Han er kjent i Bibelen primært fordi en stein ble oppkalt etter ham ('Bohans stein'), som tjente som et viktig grensemerke mellom stammene Juda og Benjamin under landfordelingen i Kanaan.
Familie
Nøkkelhendingar
Bohans stein som grensemerke mellom Juda og Benjamin
Bohans stein nevnes som et landemerke på grensen mellom Judas stammeområde og Benjamins stammeområde under Josvas fordeling av det lovede land.
6Grensa gjekk opp til Bet-Hogla og forbi nordsida av Bet-Araba. Så gjekk grensa opp til Bohan-steinen, son til Ruben.
וְעָלָ֤ה הַגְּבוּל֙ בֵּ֣ית חָגְלָ֔ה וְעָבַ֕ר מִצְּפ֖וֹן לְבֵ֣ית הָעֲרָבָ֑ה וְעָלָ֣ה הַגְּב֔וּל אֶ֥בֶן בֹּ֖הַן בֶּן־רְאוּבֵֽן׃
17Ho bøygde nordover og gjekk til En-Sjemesj, deretter til Gelilot, som ligg rett imot Adummim-kliva. Så gjekk ho ned til Bohans stein, Bohans son av Ruben.
וְתָאַ֣ר מִצָּפ֗וֹן וְיָצָא֙ עֵ֣ין שֶׁ֔מֶשׁ וְיָצָא֙ אֶל־גְּלִיל֔וֹת אֲשֶׁר־נֹ֖כַח מַעֲלֵ֣ה אֲדֻמִּ֑ים וְיָרַ֕ד אֶ֥בֶן בֹּ֖הַן בֶּן־רְאוּבֵֽן׃
Landfordelingen under Josva
Under Josvas ledelse ble Kanaans land fordelt mellom Israels tolv stammer, og Bohans stein ble brukt som et kjent referansepunkt for å markere grenselinjer.
1Loddet fall for Juda-stammen etter ættene deira, mot grensa til Edom, til Sin-øydemarka i sør, heilt til den sørlege enden.
וַיְהִ֣י הַגּוֹרָ֗ל לְמַטֵּ֛ה בְּנֵ֥י יְהוּדָ֖ה לְמִשְׁפְּחֹתָ֑ם אֶל־גְּב֨וּל אֱד֧וֹם מִדְבַּר־צִ֛ן נֶ֖גְבָּה מִקְצֵ֥ה תֵימָֽן׃
6Grensa gjekk opp til Bet-Hogla og forbi nordsida av Bet-Araba. Så gjekk grensa opp til Bohan-steinen, son til Ruben.
וְעָלָ֤ה הַגְּבוּל֙ בֵּ֣ית חָגְלָ֔ה וְעָבַ֕ר מִצְּפ֖וֹן לְבֵ֣ית הָעֲרָבָ֑ה וְעָלָ֣ה הַגְּב֔וּל אֶ֥בֶן בֹּ֖הַן בֶּן־רְאוּבֵֽן׃
11Loddet kom opp for Benjamins stamme etter ættene deira. Området dei fekk ved loddkasting, låg mellom Judas born og Josefs born.
וַיַּ֗עַל גּוֹרַ֛ל מַטֵּ֥ה בְנֵֽי־בִנְיָמִ֖ן לְמִשְׁפְּחֹתָ֑ם וַיֵּצֵא֙ גְּב֣וּל גּֽוֹרָלָ֔ם בֵּ֚ין בְּנֵ֣י יְהוּדָ֔ה וּבֵ֖ין בְּנֵ֥י יוֹסֵֽף׃
17Ho bøygde nordover og gjekk til En-Sjemesj, deretter til Gelilot, som ligg rett imot Adummim-kliva. Så gjekk ho ned til Bohans stein, Bohans son av Ruben.
וְתָאַ֣ר מִצָּפ֗וֹן וְיָצָא֙ עֵ֣ין שֶׁ֔מֶשׁ וְיָצָא֙ אֶל־גְּלִיל֔וֹת אֲשֶׁר־נֹ֖כַח מַעֲלֵ֣ה אֲדֻמִּ֑ים וְיָרַ֕ד אֶ֥בֶן בֹּ֖הַן בֶּן־רְאוּבֵֽן׃
Rubens slektslinje
Bohan tilhørte Rubens stamme, Jakobs førstefødte sønn. Rubens etterkommere fikk sitt landområde øst for Jordan.
32Lea vart med barn og fødde ein son. Ho kalla han Ruben, for ho sa: «Herren har sett mi naud. No kjem mannen min til å elska meg.»
וַתַּ֤הַר לֵאָה֙ וַתֵּ֣לֶד בֵּ֔ן וַתִּקְרָ֥א שְׁמ֖וֹ רְאוּבֵ֑ן כִּ֣י אָֽמְרָ֗ה כִּֽי־רָאָ֤ה יְהוָה֙ בְּעָנְיִ֔י כִּ֥י עַתָּ֖ה יֶאֱהָבַ֥נִי אִישִֽׁי׃
9Sønene til Ruben var Hanok, Pallu, Hesron og Karmi.
וּבְנֵ֖י רְאוּבֵ֑ן חֲנ֥וֹךְ וּפַלּ֖וּא וְחֶצְר֥וֹן וְכַרְמִֽי׃
Rubens arv øst for Jordan
Rubens stamme, som Bohan tilhørte, valgte å bosette seg øst for Jordanelven, men deltok likevel i erobringen av Kanaan vest for Jordan.
1Ruben-sønene og Gad-sønene hadde svært mykje fe. Då dei såg landet Jaser og landet Gilead, la dei merke til at staden var godt eigna for fe.
וּמִקְנֶ֣ה ׀ רַ֗ב הָיָ֞ה לִבְנֵ֧י רְאוּבֵ֛ן וְלִבְנֵי־גָ֖ד עָצ֣וּם מְאֹ֑ד וַיִּרְא֞וּ אֶת־אֶ֤רֶץ יַעְזֵר֙ וְאֶת־אֶ֣רֶץ גִּלְעָ֔ד וְהִנֵּ֥ה הַמָּק֖וֹם מְק֥וֹם מִקְנֶֽה׃
2Gad-sønene og Ruben-sønene kom og sa til Moses, presten Eleasar og leiarane for forsamlinga:
וַיָּבֹ֥אוּ בְנֵֽי־גָ֖ד וּבְנֵ֣י רְאוּבֵ֑ן וַיֹּאמְר֤וּ אֶל־מֹשֶׁה֙ וְאֶל־אֶלְעָזָ֣ר הַכֹּהֵ֔ן וְאֶל־נְשִׂיאֵ֥י הָעֵדָ֖ה לֵאמֹֽר׃
33Så gav Moses til dei – til Gad-sønene, Ruben-sønene og halvparten av Manasse-stammen, son til Josef – riket til Sihon, amoréarkongen, og riket til Og, kongen i Basan, landet med byane og områda rundt byane i landet.
וַיִּתֵּ֣ן לָהֶ֣ם ׀ מֹשֶׁ֡ה לִבְנֵי־גָד֩ וְלִבְנֵ֨י רְאוּבֵ֜ן וְלַחֲצִ֣י ׀ שֵׁ֣בֶט ׀ מְנַשֶּׁ֣ה בֶן־יוֹסֵ֗ף אֶת־מַמְלֶ֙כֶת֙ סִיחֹן֙ מֶ֣לֶךְ הָֽאֱמֹרִ֔י וְאֶת־מַמְלֶ֔כֶת ע֖וֹג מֶ֣לֶךְ הַבָּשָׁ֑ן הָאָ֗רֶץ לְעָרֶ֙יהָ֙ בִּגְבֻלֹ֔ת עָרֵ֥י הָאָ֖רֶץ סָבִֽיב׃
12Til rubenittane, gadittane og halvparten av Manasse-stammen sa Josva:
וְלָרֽאוּבֵנִי֙ וְלַגָּדִ֔י וְלַחֲצִ֖י שֵׁ֣בֶט הַֽמְנַשֶּׁ֑ה אָמַ֥ר יְהוֹשֻׁ֖עַ לֵאמֹֽר׃
13Hugs det ordet som Moses, Herrens tenar, baud dykk då han sa: Herren dykkar Gud gjev dykk kvile og gjev dykk dette landet.
זָכוֹר֙ אֶת־הַדָּבָ֔ר אֲשֶׁ֨ר צִוָּ֥ה אֶתְכֶ֛ם מֹשֶׁ֥ה עֶֽבֶד־יְהוָ֖ה לֵאמֹ֑ר יְהוָ֤ה אֱלֹהֵיכֶם֙ מֵנִ֣יחַ לָכֶ֔ם וְנָתַ֥ן לָכֶ֖ם אֶת־הָאָ֥רֶץ הַזֹּֽאת׃
14Konene, borna og feet dykkar skal bli att i det landet Moses gav dykk på austsida av Jordan. Men de sjølve, alle dei stridsføre mennene, skal gå kampklare over framfor brørne dykkar og hjelpa dei.
נְשֵׁיכֶ֣ם טַפְּכֶם֮ וּמִקְנֵיכֶם֒ יֵשְׁב֕וּ בָּאָ֕רֶץ אֲשֶׁ֨ר נָתַ֥ן לָכֶ֛ם מֹשֶׁ֖ה בְּעֵ֣בֶר הַיַּרְדֵּ֑ן וְאַתֶּם֩ תַּעַבְר֨וּ חֲמֻשִׁ֜ים לִפְנֵ֣י אֲחֵיכֶ֗ם כֹּ֚ל גִּבּוֹרֵ֣י הַחַ֔יִל וַעֲזַרְתֶּ֖ם אוֹתָֽם׃
15Dette skal de gjera til Herren har gjeve brørne dykkar kvile liksom dykk, og dei òg har teke i eige det landet Herren dykkar Gud gjev dei. Då kan de venda attende til det landet de har fått til odel og eige, det som Moses, Herrens tenar, gav dykk på austsida av Jordan.
עַ֠ד אֲשֶׁר־יָנִ֨יחַ יְהוָ֥ה ׀ לֽ͏ַאֲחֵיכֶם֮ כָּכֶם֒ וְיָרְשׁ֣וּ גַם־הֵ֔מָּה אֶת־הָאָ֕רֶץ אֲשֶׁר־יְהוָ֥ה אֱלֹֽהֵיכֶ֖ם נֹתֵ֣ן לָהֶ֑ם וְשַׁבְתֶּ֞ם לְאֶ֤רֶץ יְרֻשַּׁתְכֶם֙ וִֽירִשְׁתֶּ֣ם אוֹתָ֔הּ אֲשֶׁ֣ר ׀ נָתַ֣ן לָכֶ֗ם מֹשֶׁה֙ עֶ֣בֶד יְהוָ֔ה בְּעֵ֥בֶר הַיַּרְדֵּ֖ן מִזְרַ֥ח הַשָּֽׁמֶשׁ׃