FLOGVIT
.bible

SalmeneKapittel 37

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Av David. Lat deg ikkje arga over dei som gjer vondt, ver ikkje misunneleg på dei som gjer urett.
לְדָוִ֨ד ׀ אַל־תִּתְחַ֥ר בַּמְּרֵעִ֑ים אַל־תְּ֝קַנֵּ֗א בְּעֹשֵׂ֥י עַוְלָֽה׃ ‬
For dei visnar fort som graset, dei folnar som det grøne graset.
כִּ֣י כֶ֭חָצִיר מְהֵרָ֣ה יִמָּ֑לוּ וּכְיֶ֥רֶק דֶּ֝֗שֶׁא יִבּוֹלֽוּן׃ ‬
Lit på Herren og gjer det gode, bu i landet og lev i truskap.
בְּטַ֣ח בַּֽ֭יהוָה וַעֲשֵׂה־ט֑וֹב שְׁכָן־אֶ֝֗רֶץ וּרְעֵ֥ה אֱמוּנָֽה׃ ‬
Ha di glede i Herren, så skal han gje deg det hjarta ditt ønskjer.
וְהִתְעַנַּ֥ג עַל־יְהוָ֑ה וְיִֽתֶּן־לְ֝ךָ֗ מִשְׁאֲלֹ֥ת לִבֶּֽךָ׃ ‬
Legg vegen din i Herrens hand, lit på han, og han skal gjera det.
גּ֣וֹל עַל־יְהוָ֣ה דַּרְכֶּ֑ךָ וּבְטַ֥ח עָ֝לָ֗יו וְה֣וּא יַעֲשֶֽׂה׃ ‬
Han skal la rettferda di bryta fram som ljoset, og retten din som middagssola.
וְהוֹצִ֣יא כָא֣וֹר צִדְקֶ֑ךָ וּ֝מִשְׁפָּטֶ֗ךָ כַּֽצָּהֳרָֽיִם׃ ‬
Ver still for Herren og vent på han. Lat deg ikkje arga over den som har lukke med seg, over den som fer med vonde råd.
דּ֤וֹם ׀ לַיהוָה֮ וְהִתְח֢וֹלֵ֫ל ל֥וֹ אַל־תִּ֭תְחַר בְּמַצְלִ֣יחַ דַּרְכּ֑וֹ בְּ֝אִ֗ישׁ עֹשֶׂ֥ה מְזִמּֽוֹת׃ ‬
Hald opp med sinne og lat harmen fara. Lat deg ikkje arga, det fører berre til vondt.
הֶ֣רֶף מֵ֭אַף וַעֲזֹ֣ב חֵמָ֑ה אַל־תִּ֝תְחַ֗ר אַךְ־לְהָרֵֽעַ׃ ‬
For dei som gjer vondt, skal rydjast ut, men dei som ventar på Herren, skal arva landet.
כִּֽי־מְ֭רֵעִים יִכָּרֵת֑וּן וְקֹוֵ֥י יְ֝הוָ֗ה הֵ֣מָּה יִֽירְשׁוּ־אָֽרֶץ׃ ‬
Om ei lita stund er den gudlause borte. Du ser etter staden hans, men han er ikkje der.
וְע֣וֹד מְ֭עַט וְאֵ֣ין רָשָׁ֑ע וְהִתְבּוֹנַ֖נְתָּ עַל־מְקוֹמ֣וֹ וְאֵינֶֽנּוּ׃ ‬
Men dei audmjuke skal arva landet og gleda seg over stor fred.
וַעֲנָוִ֥ים יִֽירְשׁוּ־אָ֑רֶץ וְ֝הִתְעַנְּג֗וּ עַל־רֹ֥ב שָׁלֽוֹם׃ ‬
Den gudlause legg vonde planar mot den rettferdige og skjer tenner mot han.
זֹמֵ֣ם רָ֭שָׁע לַצַּדִּ֑יק וְחֹרֵ֖ק עָלָ֣יו שִׁנָּֽיו׃ ‬
Men Herren ler av han, for han ser at dagen hans kjem.
אֲדֹנָ֥י יִשְׂחַק־ל֑וֹ כִּֽי־רָ֝אָ֗ה כִּֽי־יָבֹ֥א יוֹמֽוֹ׃ ‬
Dei gudlause dreg sverd og spenner bogen for å fella den hjelpelause og fattige, for å slakta dei som går på rett veg.
חֶ֤רֶב ׀ פָּֽתְח֣וּ רְשָׁעִים֮ וְדָרְכ֢וּ קַ֫שְׁתָּ֥ם לְ֭הַפִּיל עָנִ֣י וְאֶבְי֑וֹן לִ֝טְב֗וֹחַ יִשְׁרֵי־דָֽרֶךְ׃ ‬
Men sverdet skal råka deira eige hjarte, og bogane deira skal brytast i sund.
חַ֭רְבָּם תָּב֣וֹא בְלִבָּ֑ם וְ֝קַשְּׁתוֹתָ֗ם תִּשָּׁבַֽרְנָה׃ ‬
Betre er det vesle den rettferdige har, enn rikdomen til mange gudlause.
טוֹב־מְ֭עַט לַצַּדִּ֑יק מֵ֝הֲמ֗וֹן רְשָׁעִ֥ים רַבִּֽים׃ ‬
For armane til dei gudlause skal brytast, men Herren stør dei rettferdige.
כִּ֤י זְרוֹע֣וֹת רְ֭שָׁעִים תִּשָּׁבַ֑רְנָה וְסוֹמֵ֖ךְ צַדִּיקִ֣ים יְהוָֽה׃ ‬
Herren kjenner dagane til dei ulastande, og arven deira skal vara til evig tid.
יוֹדֵ֣עַ יְ֭הוָה יְמֵ֣י תְמִימִ֑ם וְ֝נַחֲלָתָ֗ם לְעוֹלָ֥ם תִּהְיֶֽה׃ ‬
Dei skal ikkje bli til skamme i vonde tider, i hungerdagar skal dei bli metta.
לֹֽא־יֵ֭בֹשׁוּ בְּעֵ֣ת רָעָ֑ה וּבִימֵ֖י רְעָב֣וֹן יִשְׂבָּֽעוּ׃ ‬
Men dei gudlause skal gå til grunne, Herrens fiendar skal bli som herlegdomen på beitemarker – dei skal forgå, forgå som røyk.
כִּ֤י רְשָׁעִ֨ים ׀ יֹאבֵ֗דוּ וְאֹיְבֵ֣י יְ֭הוָה כִּיקַ֣ר כָּרִ֑ים כָּל֖וּ בֶעָשָׁ֣ן כָּֽלוּ׃ ‬
Den gudlause låner og betaler ikkje tilbake, men den rettferdige er gavmild og gjev.
לֹוֶ֣ה רָ֭שָׁע וְלֹ֣א יְשַׁלֵּ֑ם וְ֝צַדִּ֗יק חוֹנֵ֥ן וְנוֹתֵֽן׃ ‬
Dei han velsignar, skal arva landet, men dei han forbannar, skal rydjast ut.
כִּ֣י מְ֭בֹרָכָיו יִ֣ירְשׁוּ אָ֑רֶץ וּ֝מְקֻלָּלָ֗יו יִכָּרֵֽתוּ׃ ‬
Herren gjer stega til ein mann faste, og han gleder seg over vegen hans.
מֵ֭יְהוָה מִֽצְעֲדֵי־גֶ֥בֶר כּוֹנָ֗נוּ וְדַרְכּ֥וֹ יֶחְפָּֽץ׃ ‬
Om han fell, blir han ikkje liggjande, for Herren held handa hans.
כִּֽי־יִפֹּ֥ל לֹֽא־יוּטָ֑ל כִּֽי־יְ֝הוָ֗ה סוֹמֵ֥ךְ יָדֽוֹ׃ ‬
Ung har eg vore, og no er eg gammal, men eg har aldri sett ein rettferdig forlaten eller ætta hans be om brød.
נַ֤עַר ׀ הָיִ֗יתִי גַּם־זָ֫קַ֥נְתִּי וְֽלֹא־רָ֭אִיתִי צַדִּ֣יק נֶעֱזָ֑ב וְ֝זַרְע֗וֹ מְבַקֶּשׁ־לָֽחֶם׃ ‬
Heile dagen er han miskunnsam og låner ut, og ætta hans blir til velsigning.
כָּל־הַ֭יּוֹם חוֹנֵ֣ן וּמַלְוֶ֑ה וְ֝זַרְע֗וֹ לִבְרָכָֽה׃ ‬
Vend deg bort frå det vonde og gjer det gode, så skal du bu trygt til evig tid.
ס֣וּר מֵ֭רָע וַעֲשֵׂה־ט֗וֹב וּשְׁכֹ֥ן לְעוֹלָֽם׃ ‬
For Herren elskar rett, og han forlèt ikkje sine trugne. Dei blir vakta til evig tid, men ætta til dei gudlause blir utrydda.
כִּ֤י יְהוָ֨ה ׀ אֹ֘הֵ֤ב מִשְׁפָּ֗ט וְלֹא־יַעֲזֹ֣ב אֶת־חֲ֭סִידָיו לְעוֹלָ֣ם נִשְׁמָ֑רוּ וְזֶ֖רַע רְשָׁעִ֣ים נִכְרָֽת׃ ‬
Dei rettferdige skal arva landet og bu der til evig tid.
צַדִּיקִ֥ים יִֽירְשׁוּ־אָ֑רֶץ וְיִשְׁכְּנ֖וּ לָעַ֣ד עָלֶֽיהָ׃ ‬
Munnen til den rettferdige talar visdom, og tunga hans seier det som er rett.
פִּֽי־צַ֭דִּיק יֶהְגֶּ֣ה חָכְמָ֑ה וּ֝לְשׁוֹנ֗וֹ תְּדַבֵּ֥ר מִשְׁפָּֽט׃ ‬
Lova frå hans Gud er i hjarta hans, stega hans vaklar ikkje.
תּוֹרַ֣ת אֱלֹהָ֣יו בְּלִבּ֑וֹ לֹ֖א תִמְעַ֣ד אֲשֻׁרָיו׃ ‬
Den gudlause vaktar den rettferdige og søkjer å drepa han.
צוֹפֶ֣ה רָ֭שָׁע לַצַּדִּ֑יק וּ֝מְבַקֵּ֗שׁ לַהֲמִיתוֹ׃ ‬
Men Herren gjev han ikkje i hans hand og lèt han ikkje bli dømd skuldig når han blir stilt for retten.
יְ֭הוָה לֹא־יַעַזְבֶ֣נּוּ בְיָד֑וֹ וְלֹ֥א יַ֝רְשִׁיעֶ֗נּוּ בְּהִשָּׁפְטֽוֹ׃ ‬
Vent på Herren og hald deg til hans veg! Han skal opphøgja deg så du arvar landet. Du skal sjå på når dei gudlause blir utrydda.
קַוֵּ֤ה אֶל־יְהוָ֨ה ׀ וּשְׁמֹ֬ר דַּרְכּ֗וֹ וִֽ֭ירוֹמִמְךָ לָרֶ֣שֶׁת אָ֑רֶץ בְּהִכָּרֵ֖ת רְשָׁעִ֣ים תִּרְאֶֽה׃ ‬
Eg såg ein gudlaus valdsmann som breidde seg ut som eit frodig tre som veks i heimleg jord.
רָ֭אִיתִי רָשָׁ֣ע עָרִ֑יץ וּ֝מִתְעָרֶ֗ה כְּאֶזְרָ֥ח רַעֲנָֽן׃ ‬
Men han forsvann og var ikkje meir. Eg leita etter han, men han var ikkje å finna.
וַ֭יּֽ͏ַעֲבֹר וְהִנֵּ֣ה אֵינֶ֑נּוּ וָֽ֝אֲבַקְשֵׁ֗הוּ וְלֹ֣א נִמְצָֽא׃ ‬
Legg merke til den ulastande, sjå på den rettvise! For fredsmannen har ei framtid.
שְׁמָר־תָּ֭ם וּרְאֵ֣ה יָשָׁ֑ר כִּֽי־אַחֲרִ֖ית לְאִ֣ישׁ שָׁלֽוֹם׃ ‬
Men lovbrytarane skal alle bli utsletta, framtida til dei gudlause er avskoren.
וּֽ֭פֹשְׁעִים נִשְׁמְד֣וּ יַחְדָּ֑ו אַחֲרִ֖ית רְשָׁעִ֣ים נִכְרָֽתָה׃ ‬
Frelsa for dei rettferdige kjem frå Herren, han er deira vern i trengselstider.
וּתְשׁוּעַ֣ת צַ֭דִּיקִים מֵיְהוָ֑ה מָֽ֝עוּזָּ֗ם בְּעֵ֣ת צָרָֽה׃ ‬
Herren hjelper dei og bergar dei. Han bergar dei frå dei gudlause og frelser dei, for dei søkjer tilflukt hos han.
וַֽיַּעְזְרֵ֥ם יְהוָ֗ה וַֽיְפַ֫לְּטֵ֥ם יְפַלְּטֵ֣ם מֵ֭רְשָׁעִים וְיוֹשִׁיעֵ֑ם כִּי־חָ֥סוּ בֽוֹ׃ ‬
←→