FLOGVIT
.bible

SalmeneKapittel 37

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Av David. Lat deg ikkje arga over dei som gjer vondt, ver ikkje misunneleg på dei som gjer urett.
For dei visnar fort som graset, dei folnar som det grøne graset.
Lit på Herren og gjer det gode, bu i landet og lev i truskap.
Ha di glede i Herren, så skal han gje deg det hjarta ditt ønskjer.
Legg vegen din i Herrens hand, lit på han, og han skal gjera det.
Han skal la rettferda di bryta fram som ljoset, og retten din som middagssola.
Ver still for Herren og vent på han. Lat deg ikkje arga over den som har lukke med seg, over den som fer med vonde råd.
Hald opp med sinne og lat harmen fara. Lat deg ikkje arga, det fører berre til vondt.
For dei som gjer vondt, skal rydjast ut, men dei som ventar på Herren, skal arva landet.
Om ei lita stund er den gudlause borte. Du ser etter staden hans, men han er ikkje der.
Men dei audmjuke skal arva landet og gleda seg over stor fred.
Den gudlause legg vonde planar mot den rettferdige og skjer tenner mot han.
Men Herren ler av han, for han ser at dagen hans kjem.
Dei gudlause dreg sverd og spenner bogen for å fella den hjelpelause og fattige, for å slakta dei som går på rett veg.
Men sverdet skal råka deira eige hjarte, og bogane deira skal brytast i sund.
Betre er det vesle den rettferdige har, enn rikdomen til mange gudlause.
For armane til dei gudlause skal brytast, men Herren stør dei rettferdige.
Herren kjenner dagane til dei ulastande, og arven deira skal vara til evig tid.
Dei skal ikkje bli til skamme i vonde tider, i hungerdagar skal dei bli metta.
Men dei gudlause skal gå til grunne, Herrens fiendar skal bli som herlegdomen på beitemarker – dei skal forgå, forgå som røyk.
Den gudlause låner og betaler ikkje tilbake, men den rettferdige er gavmild og gjev.
Dei han velsignar, skal arva landet, men dei han forbannar, skal rydjast ut.
Herren gjer stega til ein mann faste, og han gleder seg over vegen hans.
Om han fell, blir han ikkje liggjande, for Herren held handa hans.
Ung har eg vore, og no er eg gammal, men eg har aldri sett ein rettferdig forlaten eller ætta hans be om brød.
Heile dagen er han miskunnsam og låner ut, og ætta hans blir til velsigning.
Vend deg bort frå det vonde og gjer det gode, så skal du bu trygt til evig tid.
For Herren elskar rett, og han forlèt ikkje sine trugne. Dei blir vakta til evig tid, men ætta til dei gudlause blir utrydda.
Dei rettferdige skal arva landet og bu der til evig tid.
Munnen til den rettferdige talar visdom, og tunga hans seier det som er rett.
Lova frå hans Gud er i hjarta hans, stega hans vaklar ikkje.
Den gudlause vaktar den rettferdige og søkjer å drepa han.
Men Herren gjev han ikkje i hans hand og lèt han ikkje bli dømd skuldig når han blir stilt for retten.
Vent på Herren og hald deg til hans veg! Han skal opphøgja deg så du arvar landet. Du skal sjå på når dei gudlause blir utrydda.
Eg såg ein gudlaus valdsmann som breidde seg ut som eit frodig tre som veks i heimleg jord.
Men han forsvann og var ikkje meir. Eg leita etter han, men han var ikkje å finna.
Legg merke til den ulastande, sjå på den rettvise! For fredsmannen har ei framtid.
Men lovbrytarane skal alle bli utsletta, framtida til dei gudlause er avskoren.
Frelsa for dei rettferdige kjem frå Herren, han er deira vern i trengselstider.
Herren hjelper dei og bergar dei. Han bergar dei frå dei gudlause og frelser dei, for dei søkjer tilflukt hos han.
←→