FLOGVIT
Tema
.bible

2. PeterKapittel 1

+ UndertekstGrunntekstNeste →
Simeon Peter, tenar og apostel for Jesus Kristus, til dykk som har fått ei tru like dyrebar som vår, ved rettferda åt vår Gud og frelsar Jesus Kristus.
⸀Συμεὼν Πέτρος δοῦλος καὶ ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῖς ἰσότιμον ἡμῖν λαχοῦσιν πίστιν ἐν δικαιοσύνῃ τοῦ θεοῦ ἡμῶν καὶ σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ·
Måtte nåde og fred verta rikleg auka for dykk gjennom kjennskap til Gud og til Jesus, vår Herre.
χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη πληθυνθείη ἐν ἐπιγνώσει τοῦ θεοῦ καὶ Ἰησοῦ τοῦ κυρίου ἡμῶν.
For hans guddomlege kraft har gjeve oss alt det vi treng til liv og gudsfrykt, gjennom kjennskapen til han som kalla oss ved sin eigen herlegdom og kraft.
Ὡς πάντα ἡμῖν τῆς θείας δυνάμεως αὐτοῦ τὰ πρὸς ζωὴν καὶ εὐσέβειαν δεδωρημένης διὰ τῆς ἐπιγνώσεως τοῦ καλέσαντος ἡμᾶς ⸂ἰδίᾳ δόξῃ καὶ ἀρετῇ⸃,
Gjennom dette har han gjeve oss dei dyrebare og overlag store lovnadene, så de ved dei kan få del i guddomleg natur, etter at de har flydd frå den øydeleggjinga som er i verda på grunn av lysta.
διʼ ὧν τὰ ⸂τίμια καὶ μέγιστα ἡμῖν⸃ ἐπαγγέλματα δεδώρηται, ἵνα διὰ τούτων γένησθε θείας κοινωνοὶ φύσεως, ἀποφυγόντες τῆς ἐν ⸀τῷ κόσμῳ ἐν ἐπιθυμίᾳ φθορᾶς.
Og nettopp difor skal de leggja all iver i å føya dygd til trua dykkar, og kunnskap til dygda,
καὶ αὐτὸ τοῦτο δὲ σπουδὴν πᾶσαν παρεισενέγκαντες ἐπιχορηγήσατε ἐν τῇ πίστει ὑμῶν τὴν ἀρετήν, ἐν δὲ τῇ ἀρετῇ τὴν γνῶσιν,
og sjølvkontroll til kunnskapen, og tolmod til sjølvkontrollen, og gudsfrykt til tolmodet,
ἐν δὲ τῇ γνώσει τὴν ἐγκράτειαν, ἐν δὲ τῇ ἐγκρατείᾳ τὴν ὑπομονήν, ἐν δὲ τῇ ὑπομονῇ τὴν εὐσέβειαν,
og syskenkjærleik til gudsfrykta, og kjærleik til syskenkjærleiken.
ἐν δὲ τῇ εὐσεβείᾳ τὴν φιλαδελφίαν, ἐν δὲ τῇ φιλαδελφίᾳ τὴν ἀγάπην·
For når dette finst hjå dykk og aukar, gjer det dykk ikkje uverksame eller fruktlause i kjennskapen til vår Herre Jesus Kristus.
ταῦτα γὰρ ὑμῖν ὑπάρχοντα καὶ πλεονάζοντα οὐκ ἀργοὺς οὐδὲ ἀκάρπους καθίστησιν εἰς τὴν τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐπίγνωσιν·
For den som manglar dette, er blind og nærsynt og har gløymt reinsinga frå dei gamle syndene sine.
ᾧ γὰρ μὴ πάρεστιν ταῦτα, τυφλός ἐστιν μυωπάζων, λήθην λαβὼν τοῦ καθαρισμοῦ τῶν πάλαι αὐτοῦ ⸀ἁμαρτημάτων.
Difor, sysken, ver endå meir ivrige etter å stadfesta kallinga og utveljinga dykkar. For når de gjer dette, skal de aldri snubla.
διὸ μᾶλλον, ἀδελφοί, σπουδάσατε βεβαίαν ὑμῶν τὴν κλῆσιν καὶ ἐκλογὴν ποιεῖσθαι· ταῦτα γὰρ ποιοῦντες οὐ μὴ πταίσητέ ποτε·
For på denne måten skal inngangen til det evige riket åt vår Herre og frelsar Jesus Kristus rikleg verta gjeven dykk.
οὕτως γὰρ πλουσίως ἐπιχορηγηθήσεται ὑμῖν ἡ εἴσοδος εἰς τὴν αἰώνιον βασιλείαν τοῦ κυρίου ἡμῶν καὶ σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Difor vil eg alltid minna dykk om dette, endå de alt veit det og er grunnfeste i den sanninga de har fått.
Διὸ ⸀μελλήσω ἀεὶ ὑμᾶς ὑπομιμνῄσκειν περὶ τούτων, καίπερ εἰδότας καὶ ἐστηριγμένους ἐν τῇ παρούσῃ ἀληθείᾳ.
Eg meiner det er rett, så lenge eg er i denne kroppstelt-bustad, å vekkja dykk med påminning.
δίκαιον δὲ ἡγοῦμαι, ἐφʼ ὅσον εἰμὶ ἐν τούτῳ τῷ σκηνώματι, διεγείρειν ὑμᾶς ἐν ὑπομνήσει,
For eg veit at eg snart skal leggja av meg teltet mitt, slik også vår Herre Jesus Kristus har synt meg.
εἰδὼς ὅτι ταχινή ἐστιν ἡ ἀπόθεσις τοῦ σκηνώματός μου, καθὼς καὶ ὁ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς ἐδήλωσέν μοι·
Eg vil òg leggja vinn på at de etter bortgangen min kvar gong skal kunna minnast dette.
σπουδάσω δὲ καὶ ἑκάστοτε ἔχειν ὑμᾶς μετὰ τὴν ἐμὴν ἔξοδον τὴν τούτων μνήμην ποιεῖσθαι.
For det var ikkje utspekulerte mytar vi følgde då vi kunngjorde krafta og koma åt vår Herre Jesus Kristus for dykk, men vi var augnevitne til hans majestet.
Οὐ γὰρ σεσοφισμένοις μύθοις ἐξακολουθήσαντες ἐγνωρίσαμεν ὑμῖν τὴν τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ δύναμιν καὶ παρουσίαν, ἀλλʼ ἐπόπται γενηθέντες τῆς ἐκείνου μεγαλειότητος.
For han fekk ære og herlegdom frå Gud Fader då ei slik røyst kom til han frå den majestetiske herlegdomen: «Dette er Son min, den elska, som eg har hugnad i.»
λαβὼν γὰρ παρὰ θεοῦ πατρὸς τιμὴν καὶ δόξαν φωνῆς ἐνεχθείσης αὐτῷ τοιᾶσδε ὑπὸ τῆς μεγαλοπρεποῦς δόξης· ⸂Ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός μου οὗτός ἐστιν⸃, εἰς ὃν ἐγὼ εὐδόκησα—
Denne røysta høyrde vi sjølve koma frå himmelen då vi var saman med han på det heilage fjellet.
καὶ ταύτην τὴν φωνὴν ἡμεῖς ἠκούσαμεν ἐξ οὐρανοῦ ἐνεχθεῖσαν σὺν αὐτῷ ὄντες ἐν τῷ ⸂ἁγίῳ ὄρει⸃.
Og vi har det profetiske ordet, som er endå fastare. De gjer vel i å gje akt på det som ei lampe som skin på ein skuggestad, til dagen lyser fram og morgonstjerna stig opp i hjarta dykkar.
καὶ ἔχομεν βεβαιότερον τὸν προφητικὸν λόγον, ᾧ καλῶς ποιεῖτε προσέχοντες ὡς λύχνῳ φαίνοντι ἐν αὐχμηρῷ τόπῳ, ἕως οὗ ἡμέρα διαυγάσῃ καὶ φωσφόρος ἀνατείλῃ ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν·
Framfor alt skal de vita dette: Inga profeti i Skrifta kjem til av eiga tyding.
τοῦτο πρῶτον γινώσκοντες ὅτι πᾶσα προφητεία γραφῆς ἰδίας ἐπιλύσεως οὐ γίνεται,
For aldri vart nokon profeti boren fram ved menneskevilje, men menneske tala frå Gud, drivne av Den heilage ande.
οὐ γὰρ θελήματι ἀνθρώπου ἠνέχθη ⸂προφητεία ποτέ⸃, ἀλλὰ ὑπὸ πνεύματος ἁγίου φερόμενοι ἐλάλησαν ⸀ἀπὸ θεοῦ ἄνθρωποι.
←→