FLOGVIT
.bible

JobKapittel 33

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Men høyr no på meg, Job, lytt til orda mine!
Men nå, Job, hør på mine ord, og lytt til alt jeg sier.
Sjå, no opnar eg munnen min, tunga mi talar i ganen.
Se, nå har jeg åpnet min munn, min tunge taler i min gane.
Orda mine kjem frå eit oppriktig hjarte, leppene mine talar reint det eg veit.
Mine ord er fra et oppriktig hjerte, og mine lepper uttaler kunnskap rent.
Guds Ande har skapt meg, pusten frå Den Allmektige gjev meg liv.
Guds Ånd har skapt meg, og Den Allmektiges pust gir meg liv.
Om du kan, så svar meg! Førebu saka di og still deg fram for meg.
Hvis du kan, så svar meg! Forbered din sak og still deg fram for meg.
Sjå, eg er som deg for Gud, eg òg er forma av leire.
Se, jeg er som deg for Gud, også jeg er formet av leire.
Sjå, otten for meg skal ikkje skremma deg, og mi hand skal ikkje liggja tungt på deg.
Se, min frykt skal ikke skremme deg, og min hånd skal ikke ligge tungt på deg.
Du har sanneleg tala så eg høyrde det, eg høyrde lyden av orda dine:
Du har sannelig talt i mine ører, og jeg har hørt lyden av dine ord:
«Rein er eg, utan brot, skuldfri er eg, det er inga misgjerning i meg.
«Jeg er ren, uten synd, jeg er uskyldig og har ingen misgjerning.»
Sjå, han finn påskot mot meg, han reknar meg som fienden sin.
«Se, han finner anklagepunkter mot meg, han regner meg som sin fiende.»
Han set føtene mine i stokken, han vaktar alle vegane mine.»
«Han setter mine føtter i blokken, han vokter alle mine veier.»
Sjå, i dette har du ikkje rett, vil eg svara deg, for Gud er større enn mennesket.
Se, i dette har du ikke rett, svarer jeg deg, for Gud er større enn mennesket.
Kvifor kranglar du med han? For ikkje noko av det han gjer gjev han rekneskap for.
Hvorfor strides du med ham? Han gir jo ikke regnskap for alt han gjør.
For Gud talar på éin måte, ja på to, men mennesket legg ikkje merke til det.
For Gud taler på én måte, ja på to, men mennesket legger ikke merke til det.
I draumar, i syn om natta, når djup svevn fell over menneska, medan dei slumrar på senga,
I drøm, i nattlig syn, når dyp søvn faller over mennesker, mens de slumrer på sitt leie.
då opnar han øyra til menneska og forseglar åtvaringa si for dei,
Da åpner han menneskers ører og forsegler sin formaning til dem,
for å venda mennesket bort frå gjerningane sine og halda hovmodet borte frå mannen.
for å vende mennesket bort fra dets gjerninger og holde hovmod borte fra mannen.
Han sparer sjela hans frå grava og livet hans frå å gå under for sverd.
Han holder hans sjel tilbake fra graven og hans liv fra å gå under for sverdet.
Han blir òg tukta med smerte på senga si, og striden i beina hans er stadig.
Han tuktes også med smerte på sitt leie, med stadig verking i sine ben.
Livet hans vemjast ved brød, og sjela hans ved den beste mat.
Hans liv avskyr brød, og hans sjel avskyr den mest utsøkte mat.
Kjøtet hans tærest bort så det ikkje er til å sjå, og beina hans som var skjulte, stikk no fram.
Hans kropp tæres bort så den ikke kan sees, og hans ben som ikke var synlige, stikker nå fram.
Sjela hans nærmar seg grava, og livet hans dødens budbringarar.
Hans sjel nærmer seg graven, og hans liv nærmer seg dødens budbringere.
Om det då finst ein engel for han, ein talsmann, éin av tusen, til å forkynna for mennesket kva som er rett for det,
Men hvis det finnes en engel hos ham, en talsmann, én blant tusen, som kan fortelle mennesket hva som er rett for det,
då er han nådig mot han og seier: «Fri han frå å gå ned i grava, eg har funne løysepenge!»
da vil han være nådig mot ham og si: «Fri ham fra å gå ned i graven, jeg har funnet en løsepenge.»
Då blir kjøtet hans friskare enn i ungdomen, han vender attende til sin ungdoms dagar.
Hans kropp blir friskere enn i ungdommen, han vender tilbake til sin ungdoms dager.
Han bed til Gud, og Gud tek imot han. Han ser Guds andlet med jubel, og Gud gjev mennesket attende si rettferd.
Han ber til Gud, og Gud har behag i ham. Han ser Guds ansikt med jubel, og Gud gir mennesket tilbake dets rettferdighet.
Han vedkjenner seg for menneska og seier: «Eg synda og fordreide det som var rett, men eg fekk ikkje att som eg fortente.
«Jeg syndet og forvrengte det rette, men det ble meg ikke gjengjeldt.»
Han fria sjela hans frå å gå ned i grava, og livet hans skal sjå lyset.»
Han frikjøpte min sjel fra å gå ned i graven, og mitt liv skal se lyset.
Sjå, alt dette gjer Gud, to gonger, ja tre, med eit menneske,
Se, alt dette gjør Gud, to ganger, ja tre ganger med et menneske,
for å føra sjela hans tilbake frå grava, så han kan lysast opp av livsens lys.
for å føre hans sjel tilbake fra graven, så han kan opplyses med de levendes lys.
Gjev akt, Job, høyr på meg! Tei still, så eg kan tala.
Gi akt, Job, hør på meg! Ti still, og la meg tale.
Om du har noko å seia, så svar meg! Tal, for eg ønskjer å gje deg rett.
Hvis du har noe å si, så svar meg! Tal, for jeg ønsker å gi deg rett.
Om ikkje, så høyr på meg! Tei still, og eg vil læra deg visdom.
Hvis ikke, så hør på meg! Ti still, og jeg vil lære deg visdom.
←→