Rehabeam
Den første kongen av Juda etter riksdelingen
Rehabeam var sønn av kong Salomo og den første kongen av det sørlige riket Juda etter at Israel ble delt i to. Hans harde lederskap og avvisning av folkets råd førte direkte til riksdelingen, der de ti nordlige stammene brøt ut under Jeroboam.
Familie
Nøkkelhendingar
Riksdelingen ved Sikem
Da Rehabeam samlet Israel ved Sikem for å bli kronet, ba folket om lettelser i byrdene. Han avviste de eldres råd og fulgte de unges harde råd, noe som førte til at ti stammer brøt ut.
1Rehabeam drog til Sikem, for heile Israel var komen dit for å gjera han til konge.
וַיֵּ֥לֶךְ רְחַבְעָ֖ם שְׁכֶ֑ם כִּ֥י שְׁכֶ֛ם בָּ֥א כָל־יִשְׂרָאֵ֖ל לְהַמְלִ֥יךְ אֹתֽוֹ׃
2Då Jeroboam, son til Nebat, fekk høyra dette, var han enno i Egypt, dit han hadde flykta frå kong Salomo. Jeroboam hadde busett seg i Egypt.
וַיְהִ֞י כִּשְׁמֹ֣עַ ׀ יָרָבְעָ֣ם בֶּן־נְבָ֗ט וְהוּא֙ עוֹדֶ֣נּוּ בְמִצְרַ֔יִם אֲשֶׁ֣ר בָּרַ֔ח מִפְּנֵ֖י הַמֶּ֣לֶךְ שְׁלֹמֹ֑ה וַיֵּ֥שֶׁב יָרָבְעָ֖ם בְּמִצְרָֽיִם׃
3Dei sende bod og kalla han til seg. Så kom Jeroboam og heile Israels forsamling og tala til Rehabeam og sa:
וַֽיִּשְׁלְחוּ֙ וַיִּקְרְאוּ־ל֔וֹ *ויבאו **וַיָּבֹ֥א יָרָבְעָ֖ם וְכָל־קְהַ֣ל יִשְׂרָאֵ֑ל וַֽיְדַבְּר֔וּ אֶל־רְחַבְעָ֖ם לֵאמֹֽר׃
4«Far din la eit tungt åk på oss. Men om du no lettar det harde arbeidet og det tunge åket som far din la på oss, så vil vi tena deg.»
אָבִ֖יךָ הִקְשָׁ֣ה אֶת־עֻלֵּ֑נוּ וְאַתָּ֡ה עַתָּ֣ה הָקֵל֩ מֵעֲבֹדַ֨ת אָבִ֜יךָ הַקָּשָׁ֗ה וּמֵעֻלּ֧וֹ הַכָּבֵ֛ד אֲשֶׁר־נָתַ֥ן עָלֵ֖ינוּ וְנַעַבְדֶֽךָּ׃
5Han sa til dei: «Gå bort og vent i tre dagar, og kom så attende til meg.» Og folket gjekk.
וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵיהֶ֗ם לְכ֥וּ עֹ֛ד שְׁלֹשָׁ֥ה יָמִ֖ים וְשׁ֣וּבוּ אֵלָ֑י וַיֵּלְכ֖וּ הָעָֽם׃
6Kong Rehabeam rådførte seg med dei eldste som hadde stått framfor Salomo, far hans, medan han levde, og sa: «Kva råd gjev de meg til å svara dette folket?»
וַיִּוָּעַ֞ץ הַמֶּ֣לֶךְ רְחַבְעָ֗ם אֶת־הַזְּקֵנִים֙ אֲשֶׁר־הָי֣וּ עֹמְדִ֗ים אֶת־פְּנֵי֙ שְׁלֹמֹ֣ה אָבִ֔יו בִּֽהְיֹת֥וֹ חַ֖י לֵאמֹ֑ר אֵ֚יךְ אַתֶּ֣ם נֽוֹעָצִ֔ים לְהָשִׁ֥יב אֶת־הָֽעָם־הַזֶּ֖ה דָּבָֽר׃
7Dei svara han og sa: «Om du i dag vil vera ein tenar for dette folket og tena dei, og om du svarar dei med gode ord, då vil dei vera tenarane dine alle dagar.»
*וידבר **וַיְדַבְּר֨וּ אֵלָ֜יו לֵאמֹ֗ר אִם־הַ֠יּוֹם תִּֽהְיֶה־עֶ֜בֶד לָעָ֤ם הַזֶּה֙ וַֽעֲבַדְתָּ֔ם וַעֲנִיתָ֕ם וְדִבַּרְתָּ֥ אֲלֵיהֶ֖ם דְּבָרִ֣ים טוֹבִ֑ים וְהָי֥וּ לְךָ֛ עֲבָדִ֖ים כָּל־הַיָּמִֽים׃
8Men han vraka rådet dei eldste hadde gjeve han, og rådførte seg med dei unge mennene som hadde vakse opp saman med han, dei som stod framfor han.
וַֽיַּעֲזֹ֛ב אֶת־עֲצַ֥ת הַזְּקֵנִ֖ים אֲשֶׁ֣ר יְעָצֻ֑הוּ וַיִּוָּעַ֗ץ אֶת־הַיְלָדִים֙ אֲשֶׁ֣ר גָּדְל֣וּ אִתּ֔וֹ אֲשֶׁ֥ר הָעֹמְדִ֖ים לְפָנָֽיו׃
9Han spurde dei: «Kva råd gjev de, så vi kan svara dette folket som har tala til meg og sagt: Lett det åket som far din la på oss?»
וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵיהֶ֗ם מָ֚ה אַתֶּ֣ם נֽוֹעָצִ֔ים וְנָשִׁ֥יב דָּבָ֖ר אֶת־הָעָ֣ם הַזֶּ֑ה אֲשֶׁ֨ר דִּבְּר֤וּ אֵלַי֙ לֵאמֹ֔ר הָקֵל֙ מִן־הָעֹ֔ל אֲשֶׁר־נָתַ֥ן אָבִ֖יךָ עָלֵֽינוּ׃
10Dei unge mennene som hadde vakse opp saman med han, svara han og sa: «Slik skal du seia til dette folket som har tala til deg og sagt: Far din gjorde åket vårt tungt, men du, lett det for oss! Slik skal du tala til dei: Vesle fingeren min er grovare enn lendene til far min.
וַיְדַבְּר֣וּ אֵלָ֗יו הַיְלָדִים֙ אֲשֶׁ֨ר גָּדְל֣וּ אִתּוֹ֮ לֵאמֹר֒ כֹּֽה־תֹאמַ֣ר לָעָ֣ם הַזֶּ֡ה אֲשֶׁר֩ דִּבְּר֨וּ אֵלֶ֜יךָ לֵאמֹ֗ר אָבִ֙יךָ֙ הִכְבִּ֣יד אֶת־עֻלֵּ֔נוּ וְאַתָּ֖ה הָקֵ֣ל מֵעָלֵ֑ינוּ כֹּ֚ה תְּדַבֵּ֣ר אֲלֵיהֶ֔ם קָֽטָנִּ֥י עָבָ֖ה מִמָּתְנֵ֥י אָבִֽי׃
11Far min la eit tungt åk på dykk, men eg vil gjera åket dykkar endå tyngre. Far min refsa dykk med sveper, men eg vil refsa dykk med skorpionar.»
וְעַתָּ֗ה אָבִי֙ הֶעְמִ֤יס עֲלֵיכֶם֙ עֹ֣ל כָּבֵ֔ד וַאֲנִ֖י אוֹסִ֣יף עַֽל־עֻלְּכֶ֑ם אָבִ֗י יִסַּ֤ר אֶתְכֶם֙ בַּשּׁוֹטִ֔ים וַאֲנִ֕י אֲיַסֵּ֥ר אֶתְכֶ֖ם בָּעַקְרַבִּֽים׃
12Så kom Jeroboam og heile folket til Rehabeam på den tredje dagen, slik kongen hadde sagt: «Kom attende til meg på den tredje dagen.»
*ויבו **וַיָּב֨וֹא יָרָבְעָ֧ם וְכָל־הָעָ֛ם אֶל־רְחַבְעָ֖ם בַּיּ֣וֹם הַשְּׁלִישִׁ֑י כַּאֲשֶׁ֨ר דִּבֶּ֤ר הַמֶּ֙לֶךְ֙ לֵאמֹ֔ר שׁ֥וּבוּ אֵלַ֖י בַּיּ֥וֹם הַשְּׁלִישִֽׁי׃
13Kongen svara folket hardt. Han vraka rådet dei eldste hadde gjeve han.
וַיַּ֧עַן הַמֶּ֛לֶךְ אֶת־הָעָ֖ם קָשָׁ֑ה וַֽיַּעֲזֹ֛ב אֶת־עֲצַ֥ת הַזְּקֵנִ֖ים אֲשֶׁ֥ר יְעָצֻֽהוּ׃
14Han tala til dei etter rådet frå dei unge og sa: «Far min gjorde åket dykkar tungt, men eg vil gjera det endå tyngre. Far min refsa dykk med sveper, men eg vil refsa dykk med skorpionar.»
וַיְדַבֵּ֣ר אֲלֵיהֶ֗ם כַּעֲצַ֤ת הַיְלָדִים֙ לֵאמֹ֔ר אָבִי֙ הִכְבִּ֣יד אֶֽת־עֻלְּכֶ֔ם וַאֲנִ֖י אֹסִ֣יף עַֽל־עֻלְּכֶ֑ם אָבִ֗י יִסַּ֤ר אֶתְכֶם֙ בַּשּׁוֹטִ֔ים וַאֲנִ֕י אֲיַסֵּ֥ר אֶתְכֶ֖ם בָּעַקְרַבִּֽים׃
15Kongen høyrde ikkje på folket, for det var ei vending frå Herren, så han kunne oppfylla det ordet han hadde tala gjennom Ahia frå Sjilo til Jeroboam, son til Nebat.
וְלֹֽא־שָׁמַ֥ע הַמֶּ֖לֶךְ אֶל־הָעָ֑ם כִּֽי־הָיְתָ֤ה סִבָּה֙ מֵעִ֣ם יְהוָ֔ה לְמַ֜עַן הָקִ֣ים אֶת־דְּבָר֗וֹ אֲשֶׁ֨ר דִּבֶּ֤ר יְהוָה֙ בְּיַד֙ אֲחִיָּ֣ה הַשִּׁילֹנִ֔י אֶל־יָרָבְעָ֖ם בֶּן־נְבָֽט׃
16Då heile Israel såg at kongen ikkje høyrde på dei, svara folket kongen og sa: «Kva del har vi i David? Vi har ingen arv i Isais son! Heim til telta dine, Israel! Sjå no til ditt eige hus, David!» Og Israel drog heim til telta sine.
וַיַּ֣רְא כָּל־יִשְׂרָאֵ֗ל כִּ֠י לֹֽא־שָׁמַ֣ע הַמֶּלֶךְ֮ אֲלֵיהֶם֒ וַיָּשִׁ֣בוּ הָעָ֣ם אֶת־הַמֶּ֣לֶך דָּבָ֣ר ׀ לֵאמֹ֡ר מַה־לָּנוּ֩ חֵ֨לֶק בְּדָוִ֜ד וְלֹֽא־נַחֲלָ֣ה בְּבֶן־יִשַׁ֗י לְאֹהָלֶ֙יךָ֙ יִשְׂרָאֵ֔ל עַתָּ֕ה רְאֵ֥ה בֵיתְךָ֖ דָּוִ֑ד וַיֵּ֥לֶךְ יִשְׂרָאֵ֖ל לְאֹהָלָֽיו׃
17Men over dei israelittane som budde i byane i Juda, var det Rehabeam som var konge.
וּבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל הַיֹּשְׁבִ֖ים בְּעָרֵ֣י יְהוּדָ֑ה וַיִּמְלֹ֥ךְ עֲלֵיהֶ֖ם רְחַבְעָֽם׃ פ
18Kong Rehabeam sende ut Adoram, som hadde oppsyn med pliktarbeidet. Men heile Israel steina han så han døydde. Kong Rehabeam skunda seg opp i vogna si og flykta til Jerusalem.
וַיִּשְׁלַ֞ח הַמֶּ֣לֶךְ רְחַבְעָ֗ם אֶת־אֲדֹרָם֙ אֲשֶׁ֣ר עַל־הַמַּ֔ס וַיִּרְגְּמ֨וּ כָל־יִשְׂרָאֵ֥ל בּ֛וֹ אֶ֖בֶן וַיָּמֹ֑ת וְהַמֶּ֣לֶךְ רְחַבְעָ֗ם הִתְאַמֵּץ֙ לַעֲל֣וֹת בַּמֶּרְכָּבָ֔ה לָנ֖וּס יְרוּשָׁלָֽ͏ִם׃
19Slik gjorde Israel opprør mot Davids hus, og slik har det vore til denne dag.
וַיִּפְשְׁע֤וּ יִשְׂרָאֵל֙ בְּבֵ֣ית דָּוִ֔ד עַ֖ד הַיּ֥וֹם הַזֶּֽה׃ ס
Profeten Semaja hindrer borgerkrig
Da Rehabeam samlet en hær på 180 000 mann for å gjenerobre nordriket, talte profeten Semaja Guds ord og hindret krigen mellom brødrene.
21Då Rehabeam kom til Jerusalem, samla han heile Juda hus og Benjamin stamme, hundre og åtti tusen utvalde krigarar, for å strida mot Israels hus og vinna riket attende til Rehabeam, son til Salomo.
*ויבאו **וַיָּבֹ֣א רְחַבְעָם֮ יְרוּשָׁלִַם֒ וַיַּקְהֵל֩ אֶת־כָּל־בֵּ֨ית יְהוּדָ֜ה וְאֶת־שֵׁ֣בֶט בִּנְיָמִ֗ן מֵאָ֨ה וּשְׁמֹנִ֥ים אֶ֛לֶף בָּח֖וּר עֹשֵׂ֣ה מִלְחָמָ֑ה לְהִלָּחֵם֙ עִם־בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל לְהָשִׁיב֙ אֶת־הַמְּלוּכָ֔ה לִרְחַבְעָ֖ם בֶּן־שְׁלֹמֹֽה׃ פ
22Men Guds ord kom til Sjemaja, gudsmannen:
וַיְהִי֙ דְּבַ֣ר הֽ͏ָאֱלֹהִ֔ים אֶל־שְׁמַעְיָ֥ה אִישׁ־הָאֱלֹהִ֖ים לֵאמֹֽר׃
23«Sei til Rehabeam, son til Salomo, kongen i Juda, og til heile Juda hus og Benjamin, og til resten av folket:
אֱמֹ֗ר אֶל־רְחַבְעָ֤ם בֶּן־שְׁלֹמֹה֙ מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֔ה וְאֶל־כָּל־בֵּ֥ית יְהוּדָ֖ה וּבִנְיָמִ֑ין וְיֶ֥תֶר הָעָ֖ם לֵאמֹֽר׃
24Så seier Herren: De skal ikkje dra opp og ikkje strida mot brørne dykkar, Israels born. Vend heim, kvar til sitt hus, for det som har hendt, kjem frå meg.» Dei høyrde Herrens ord og snudde og drog heim, slik Herren hadde sagt.
כֹּ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֡ה לֹֽא־תַעֲלוּ֩ וְלֹא־תִלָּ֨חֲמ֜וּן עִם־אֲחֵיכֶ֣ם בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֗ל שׁ֚וּבוּ אִ֣ישׁ לְבֵית֔וֹ כִּ֧י מֵאִתִּ֛י נִהְיָ֖ה הַדָּבָ֣ר הַזֶּ֑ה וַיִּשְׁמְעוּ֙ אֶת־דְּבַ֣ר יְהוָ֔ה וַיָּשֻׁ֥בוּ לָלֶ֖כֶת כִּדְבַ֥ר יְהוָֽה׃ ס
Åndelig forfall i Juda
Under Rehabeams styre falt Juda i avgudsdyrkelse med offerhauger, støtter og Asjera-pæler på alle høyder, og det var til og med tempelprostitusjon i landet.
22Juda gjorde det som var vondt i Herrens auge. Med syndene sine vekte dei meir sjalusi hos han enn fedrane deira hadde gjort.
וַיַּ֧עַשׂ יְהוּדָ֛ה הָרַ֖ע בְּעֵינֵ֣י יְהוָ֑ה וַיְקַנְא֣וּ אֹת֗וֹ מִכֹּל֙ אֲשֶׁ֣ר עָשׂ֣וּ אֲבֹתָ֔ם בְּחַטֹּאתָ֖ם אֲשֶׁ֥ר חָטָֽאוּ׃
23Dei bygde seg òg offerhaugar, steinstøtter og Asjera-stolpar på kvar høg haug og under kvart grønt tre.
וַיִּבְנ֨וּ גַם־הֵ֧מָּה לָהֶ֛ם בָּמ֥וֹת וּמַצֵּב֖וֹת וַאֲשֵׁרִ֑ים עַ֚ל כָּל־גִּבְעָ֣ה גְבֹהָ֔ה וְתַ֖חַת כָּל־עֵ֥ץ רַעֲנָֽן׃
24Det var òg tempelprostitusjon i landet. Dei gjorde etter alle dei avskyelege skikkane til dei folkeslaga Herren hadde drive bort for israelittane.
וְגַם־קָדֵ֖שׁ הָיָ֣ה בָאָ֑רֶץ עָשׂ֗וּ כְּכֹל֙ הַתּוֹעֲבֹ֣ת הַגּוֹיִ֔ם אֲשֶׁר֙ הוֹרִ֣ישׁ יְהוָ֔ה מִפְּנֵ֖י בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃ פ
Farao Sisaks invasjon
I Rehabeams femte regjeringsår angrep Egypts farao Sisak Jerusalem og tok skattene fra tempelet og kongepalasset, inkludert Salomos gullskjold.
25I det femte året Rehabeam var konge, drog Sjisjak, kongen av Egypt, opp mot Jerusalem.
וַיְהִ֛י בַּשָּׁנָ֥ה הַחֲמִישִׁ֖ית לַמֶּ֣לֶךְ רְחַבְעָ֑ם עָלָ֛ה *שושק **שִׁישַׁ֥ק מֶֽלֶךְ־מִצְרַ֖יִם עַל־יְרוּשָׁלָֽ͏ִם׃
26Han tok skattane i Herrens hus og skattane i kongens hus. Alt tok han. Han tok òg alle gullskjoldane som Salomo hadde laga.
וַיִּקַּ֞ח אֶת־אֹצְר֣וֹת בֵּית־יְהוָ֗ה וְאֶת־אֽוֹצְרוֹת֙ בֵּ֣ית הַמֶּ֔לֶךְ וְאֶת־הַכֹּ֖ל לָקָ֑ח וַיִּקַּח֙ אֶת־כָּל־מָגִנֵּ֣י הַזָּהָ֔ב אֲשֶׁ֥ר עָשָׂ֖ה שְׁלֹמֹֽה׃
27Kong Rehabeam laga bronseskjold i staden for dei og gav dei til hovdingane over livvakta som heldt vakt ved inngangen til kongens hus.
וַיַּ֨עַשׂ הַמֶּ֤לֶךְ רְחַבְעָם֙ תַּחְתָּ֔ם מָגִנֵּ֖י נְחֹ֑שֶׁת וְהִפְקִ֗יד עַל־יַד֙ שָׂרֵ֣י הָרָצִ֔ים הַשֹּׁ֣מְרִ֔ים פֶּ֖תַח בֵּ֥ית הַמֶּֽלֶךְ׃
28Kvar gong kongen gjekk til Herrens hus, bar livvakta dei, og etterpå tok dei dei tilbake til vaktstova.
וַיְהִ֛י מִדֵּי־בֹ֥א הַמֶּ֖לֶךְ בֵּ֣ית יְהוָ֑ה יִשָּׂאוּם֙ הָֽרָצִ֔ים וֶהֱשִׁיב֖וּם אֶל־תָּ֥א הָרָצִֽים׃
Befestning av Juda
Rehabeam befestet byer i Juda og Benjamin for å styrke rikets forsvar, og levitter og fromme israelitter fra nordriket søkte tilflukt hos ham.
5Rehabeam vart buande i Jerusalem og bygde festningsbyar i Juda.
וַיֵּ֥שֶׁב רְחַבְעָ֖ם בִּירוּשָׁלָ֑͏ִם וַיִּ֧בֶן עָרִ֛ים לְמָצ֖וֹר בִּיהוּדָֽה׃
6Han bygde Betlehem, Etam og Tekoa,
וַיִּ֧בֶן אֶת־בֵּֽית־לֶ֛חֶם וְאֶת־עֵיטָ֖ם וְאֶת־תְּקֽוֹעַ׃
7Bet-Sur, Soko og Adullam,
וְאֶת־בֵּֽית־צ֥וּר וְאֶת־שׂוֹכ֖וֹ וְאֶת־עֲדֻלָּֽם׃
8Gat, Maresja og Sif,
וְאֶת־גַּ֥ת וְאֶת־מָרֵשָׁ֖ה וְאֶת־זִֽיף׃
9Adorajim, Lakisj og Aseka,
וְאֶת־אֲדוֹרַ֥יִם וְאֶת־לָכִ֖ישׁ וְאֶת־עֲזֵקָֽה׃
10Sora, Ajjalon og Hebron – desse ligg i Juda og Benjamin – som festningsbyar.
וְאֶת־צָרְעָה֙ וְאֶת־אַיָּל֔וֹן וְאֶת־חֶבְר֔וֹן אֲשֶׁ֥ר בִּיהוּדָ֖ה וּבְבִנְיָמִ֑ן עָרֵ֖י מְצֻרֽוֹת׃
11Han styrkte festningane og sette inn høvdingar i dei, og la opp forråd av mat, olje og vin.
וַיְחַזֵּ֖ק אֶת־הַמְּצֻר֑וֹת וַיִּתֵּ֤ן בָּהֶם֙ נְגִידִ֔ים וְאֹצְר֥וֹת מַאֲכָ֖ל וְשֶׁ֥מֶן וָיָֽיִן׃
12I kvar by la han opp skjold og spyd og gjorde dei svært sterke. Slik hadde han Juda og Benjamin under seg.
וּבְכָל־עִ֤יר וָעִיר֙ צִנּ֣וֹת וּרְמָחִ֔ים וַֽיְחַזְּקֵ֖ם לְהַרְבֵּ֣ה מְאֹ֑ד וַיְהִי־ל֖וֹ יְהוּדָ֥ה וּבִנְיָמִֽן׃ ס
13Prestane og levittane som var i heile Israel, stilte seg på hans side frå alle områda sine.
וְהַכֹּהֲנִים֙ וְהַלְוִיִּ֔ם אֲשֶׁ֖ר בְּכָל־יִשְׂרָאֵ֑ל הִֽתְיַצְּב֥וּ עָלָ֖יו מִכָּל־גְּבוּלָֽם׃
14For levittane forlét beitmarkene sine og eigedomane sine og drog til Juda og Jerusalem, fordi Jerobeam og sønene hans hadde støytt dei bort frå å gjera presteteneste for Herren.
כִּֽי־עָזְב֣וּ הַלְוִיִּ֗ם אֶת־מִגְרְשֵׁיהֶם֙ וַאֲחֻזָּתָ֔ם וַיֵּלְכ֥וּ לִיהוּדָ֖ה וְלִֽירוּשָׁלָ֑͏ִם כִּֽי־הִזְנִיחָ֤ם יָֽרָבְעָם֙ וּבָנָ֔יו מִכַּהֵ֖ן לַיהוָֽה׃
15Han sette inn sine eigne prestar for offerhaugane, for bukkedemonane og for kalvane han hadde laga.
וַיַּֽעֲמֶד־לוֹ֙ כֹּֽהֲנִ֔ים לַבָּמ֖וֹת וְלַשְּׂעִירִ֑ים וְלָעֲגָלִ֖ים אֲשֶׁ֥ר עָשָֽׂה׃
16Etter dei kom folk frå alle stammane i Israel som hadde lagt sitt hjarte til å søkja Herren, Israels Gud. Dei kom til Jerusalem for å ofra til Herren, fedrane sin Gud.
וְאַחֲרֵיהֶ֗ם מִכֹּל֙ שִׁבְטֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל הַנֹּֽתְנִים֙ אֶת־לְבָבָ֔ם לְבַקֵּ֕שׁ אֶת־יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל בָּ֚אוּ יְר֣וּשָׁלִַ֔ם לִזְבּ֕וֹחַ לַיהוָ֖ה אֱלֹהֵ֥י אֲבוֹתֵיהֶֽם׃
17Dei styrkte kongeriket Juda og støtta Rehabeam, son til Salomo, i tre år, for i tre år gjekk dei på vegen til David og Salomo.
וַֽיְחַזְּקוּ֙ אֶת־מַלְכ֣וּת יְהוּדָ֔ה וַֽיְאַמְּצ֛וּ אֶת־רְחַבְעָ֥ם בֶּן־שְׁלֹמֹ֖ה לְשָׁנִ֣ים שָׁל֑וֹשׁ כִּ֣י הָֽלְכ֗וּ בְּדֶ֧רֶךְ דָּוִ֛יד וּשְׁלֹמֹ֖ה לְשָׁנִ֥ים שָׁלֽוֹשׁ׃
Rehabeams død
Rehabeam regjerte i 17 år i Jerusalem og døde. Han ble gravlagt i Davidsbyen, og hans sønn Abia ble konge etter ham.
29Det som elles er å fortelja om Rehabeam og alt han gjorde, det er skrive i krønikeboka til Juda-kongane.
וְיֶ֛תֶר דִּבְרֵ֥י רְחַבְעָ֖ם וְכָל־אֲשֶׁ֣ר עָשָׂ֑ה הֲלֹא־הֵ֣מָּה כְתוּבִ֗ים עַל־סֵ֛פֶר דִּבְרֵ֥י הַיָּמִ֖ים לְמַלְכֵ֥י יְהוּדָֽה׃
30Det var krig mellom Rehabeam og Jeroboam så lenge dei levde.
וּמִלְחָמָ֨ה הָיְתָ֧ה בֵין־רְחַבְעָ֛ם וּבֵ֥ין יָרָבְעָ֖ם כָּל־הַיָּמִֽים׃
31Rehabeam gjekk til kvile hos fedrane sine og vart gravlagd hos dei i Davidsbyen. Mor hans heitte Na'ama og var frå Ammon. Abiam, son hans, vart konge etter han.
וַיִּשְׁכַּ֨ב רְחַבְעָ֜ם עִם־אֲבֹתָ֗יו וַיִּקָּבֵ֤ר עִם־אֲבֹתָיו֙ בְּעִ֣יר דָּוִ֔ד וְשֵׁ֣ם אִמּ֔וֹ נַעֲמָ֖ה הָעַמֹּנִ֑ית וַיִּמְלֹ֛ךְ אֲבִיָּ֥ם בְּנ֖וֹ תַּחְתָּֽיו׃ פ
Nemnd i Bibelen (40)
1. Kongebok 11:431. Kongebok 12:11. Kongebok 12:31. Kongebok 12:61. Kongebok 12:121. Kongebok 12:171. Kongebok 12:181. Kongebok 12:211. Kongebok 12:231. Kongebok 12:271. Kongebok 14:211. Kongebok 14:251. Kongebok 14:271. Kongebok 14:291. Kongebok 14:301. Kongebok 14:311. Kongebok 15:61. Krønikebok 3:102. Krønikebok 9:312. Krønikebok 10:12. Krønikebok 10:32. Krønikebok 10:62. Krønikebok 10:122. Krønikebok 10:132. Krønikebok 10:182. Krønikebok 11:12. Krønikebok 11:32. Krønikebok 11:172. Krønikebok 11:182. Krønikebok 11:212. Krønikebok 11:222. Krønikebok 12:12. Krønikebok 12:22. Krønikebok 12:52. Krønikebok 12:102. Krønikebok 12:132. Krønikebok 12:152. Krønikebok 12:162. Krønikebok 13:7Matteus 1:7