Serua
Mor til Jeroboam
Òg kjend som: Zeruah
Serua (også kalt Seruja) var en enke som var mor til Jeroboam, den første kongen over Nordriket Israel etter rikets deling. Hun er kjent primært gjennom sin sønn, som ble en sentral skikkelse i Israels historie. Bibelen nevner henne kort som Jeroboams mor i forbindelse med hans opprør mot kong Salomo.
Familie
Nøkkelhendingar
Nevnt som Jeroboams mor
Serua introduseres i Bibelen som en enke og mor til Jeroboam, sønn av Nebat, som løftet sin hånd mot kong Salomo.
26Jeroboam, son til Nebat, ein efratitt frå Sereda, hadde ei mor som heitte Serua, ei enkje. Han var tenar hos Salomo, men lyfte handa mot kongen.
וְיָרָבְעָם֩ בֶּן־נְבָ֨ט אֶפְרָתִ֜י מִן־הַצְּרֵדָ֗ה וְשֵׁ֤ם אִמּוֹ֙ צְרוּעָה֙ אִשָּׁ֣ה אַלְמָנָ֔ה עֶ֖בֶד לִשְׁלֹמֹ֑ה וַיָּ֥רֶם יָ֖ד בַּמֶּֽלֶךְ׃
Jeroboams opprør mot Salomo
Hennes sønn Jeroboam, en dyktig mann som Salomo hadde gitt ansvar, gjorde opprør mot kongen. Dette førte til en skjellsettende hendelse i Israels historie.
26Jeroboam, son til Nebat, ein efratitt frå Sereda, hadde ei mor som heitte Serua, ei enkje. Han var tenar hos Salomo, men lyfte handa mot kongen.
וְיָרָבְעָם֩ בֶּן־נְבָ֨ט אֶפְרָתִ֜י מִן־הַצְּרֵדָ֗ה וְשֵׁ֤ם אִמּוֹ֙ צְרוּעָה֙ אִשָּׁ֣ה אַלְמָנָ֔ה עֶ֖בֶד לִשְׁלֹמֹ֑ה וַיָּ֥רֶם יָ֖ד בַּמֶּֽלֶךְ׃
27Dette var grunnen til at han lyfte handa mot kongen: Salomo bygde Millo og tetta att opninga i muren kring Davidsbyen, byen til far sin.
וְזֶ֣ה הַדָּבָ֔ר אֲשֶׁר־הֵרִ֥ים יָ֖ד בַּמֶּ֑לֶךְ שְׁלֹמֹה֙ בָּנָ֣ה אֶת־הַמִּלּ֔וֹא סָגַ֕ר אֶת־פֶּ֕רֶץ עִ֖יר דָּוִ֥ד אָבִֽיו׃
28Jeroboam var ein dugande mann, og då Salomo såg at den unge mannen var arbeidsam, sette han han over alt pliktarbeidet til Josefs hus.
וְהָאִ֥ישׁ יָרָבְעָ֖ם גִּבּ֣וֹר חָ֑יִל וַיַּ֨רְא שְׁלֹמֹ֜ה אֶת־הַנַּ֗עַר כִּֽי־עֹשֵׂ֤ה מְלָאכָה֙ ה֔וּא וַיַּפְקֵ֣ד אֹת֔וֹ לְכָל־סֵ֖בֶל בֵּ֥ית יוֹסֵֽף׃ ס
Profeten Ahias løfte til Jeroboam
Profeten Ahia fra Sjilo ga Jeroboam løftet om at han skulle bli konge over ti av Israels stammer, noe som direkte påvirket Seruas etterkommeres skjebne.
29På den tida hende det at Jeroboam gjekk ut frå Jerusalem. Profeten Akia frå Sjilo møtte han på vegen. Akia hadde på seg ei ny kappe, og dei to var åleine ute på marka.
וַֽיְהִי֙ בָּעֵ֣ת הַהִ֔יא וְיָֽרָבְעָ֖ם יָצָ֣א מִירוּשָׁלָ֑͏ִם וַיִּמְצָ֣א אֹת֡וֹ אֲחִיָּה֩ הַשִּׁילֹנִ֨י הַנָּבִ֜יא בַּדֶּ֗רֶךְ וְה֤וּא מִתְכַּסֶּה֙ בְּשַׂלְמָ֣ה חֲדָשָׁ֔ה וּשְׁנֵיהֶ֥ם לְבַדָּ֖ם בַּשָּׂדֶֽה׃
30Då greip Akia tak i den nye kappa han hadde på seg, og reiv ho i tolv stykke.
וַיִּתְפֹּ֣שׂ אֲחִיָּ֔ה בַּשַּׂלְמָ֥ה הַחֲדָשָׁ֖ה אֲשֶׁ֣ר עָלָ֑יו וַיִּ֨קְרָעֶ֔הָ שְׁנֵ֥ים עָשָׂ֖ר קְרָעִֽים׃
31Han sa til Jeroboam: «Ta ti stykke til deg! For så seier Herren, Israels Gud: Sjå, eg riv riket ut av handa til Salomo og gjev deg ti stammar.
וַיֹּ֙אמֶר֙ לְיָֽרָבְעָ֔ם קַח־לְךָ֖ עֲשָׂרָ֣ה קְרָעִ֑ים כִּ֣י כֹה֩ אָמַ֨ר יְהוָ֜ה אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל הִנְנִ֨י קֹרֵ֤עַ אֶת־הַמַּמְלָכָה֙ מִיַּ֣ד שְׁלֹמֹ֔ה וְנָתַתִּ֣י לְךָ֔ אֵ֖ת עֲשָׂרָ֥ה הַשְּׁבָטִֽים׃
32Men éin stamme skal han få ha, for David, tenaren min, skuld og for Jerusalem skuld, byen eg har valt ut av alle Israels stammar.
וְהַשֵּׁ֥בֶט הָאֶחָ֖ד יִֽהְיֶה־לּ֑וֹ לְמַ֣עַן ׀ עַבְדִּ֣י דָוִ֗ד וּלְמַ֙עַן֙ יְר֣וּשָׁלִַ֔ם הָעִיר֙ אֲשֶׁ֣ר בָּחַ֣רְתִּי בָ֔הּ מִכֹּ֖ל שִׁבְטֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃
33Dette er fordi dei har forlate meg og tilbede Astarte, gudinna til sidonarane, Kemosj, guden til Moab, og Milkom, guden til ammonittane. Dei har ikkje gått på vegane mine og gjort det som er rett i mine auge, og ikkje halde forskriftene og lovene mine, slik David, far hans, gjorde.
יַ֣עַן ׀ אֲשֶׁ֣ר עֲזָב֗וּנִי וַיִּֽשְׁתַּחֲווּ֮ לְעַשְׁתֹּרֶת֮ אֱלֹהֵ֣י צִֽדֹנִין֒ לִכְמוֹשׁ֙ אֱלֹהֵ֣י מוֹאָ֔ב וּלְמִלְכֹּ֖ם אֱלֹהֵ֣י בְנֵֽי־עַמּ֑וֹן וְלֹֽא־הָלְכ֣וּ בִדְרָכַ֗י לַעֲשׂ֨וֹת הַיָּשָׁ֧ר בְּעֵינַ֛י וְחֻקֹּתַ֥י וּמִשְׁפָּטַ֖י כְּדָוִ֥ד אָבִֽיו׃
34Men eg vil ikkje ta heile riket frå handa hans. Eg lèt han vera fyrste så lenge han lever, for David, tenaren min, skuld, han som eg valde ut, og som heldt boda og forskriftene mine.
וְלֹֽא־אֶקַּ֥ח אֶת־כָּל־הַמַּמְלָכָ֖ה מִיָּד֑וֹ כִּ֣י ׀ נָשִׂ֣יא אֲשִׁתֶ֗נּוּ כֹּ֚ל יְמֵ֣י חַיָּ֔יו לְמַ֨עַן דָּוִ֤ד עַבְדִּי֙ אֲשֶׁ֣ר בָּחַ֣רְתִּי אֹת֔וֹ אֲשֶׁ֥ר שָׁמַ֖ר מִצְוֺתַ֥י וְחֻקֹּתָֽי׃
35Men eg vil ta kongedømet frå handa til son hans og gje det til deg, dei ti stammane.
וְלָקַחְתִּ֥י הַמְּלוּכָ֖ה מִיַּ֣ד בְּנ֑וֹ וּנְתַתִּ֣יהָ לְּךָ֔ אֵ֖ת עֲשֶׂ֥רֶת הַשְּׁבָטִֽים׃
36Til son hans vil eg gje éin stamme, så David, tenaren min, alltid skal ha ei lampe for andletet mitt i Jerusalem, byen eg har valt ut til å setja namnet mitt der.
וְלִבְנ֖וֹ אֶתֵּ֣ן שֵֽׁבֶט־אֶחָ֑ד לְמַ֣עַן הֱיֽוֹת־נִ֣יר לְדָֽוִיד־עַ֠בְדִּי כָּֽל־הַיָּמִ֤ים ׀ לְפָנַי֙ בִּיר֣וּשָׁלִַ֔ם הָעִיר֙ אֲשֶׁ֣ר בָּחַ֣רְתִּי לִ֔י לָשׂ֥וּם שְׁמִ֖י שָֽׁם׃
37Men deg vil eg ta, og du skal rå over alt det hjarta ditt ønskjer, og du skal vera konge over Israel.
וְאֹתְךָ֣ אֶקַּ֔ח וּמָ֣לַכְתָּ֔ בְּכֹ֥ל אֲשֶׁר־תְּאַוֶּ֖ה נַפְשֶׁ֑ךָ וְהָיִ֥יתָ מֶּ֖לֶךְ עַל־יִשְׂרָאֵֽל׃
38Om du lyder alt det eg byd deg, går på vegane mine og gjer det som er rett i mine auge, og held forskriftene og boda mine, slik David, tenaren min, gjorde, då vil eg vera med deg og byggja deg eit hus som står fast, slik eg bygde for David. Og eg vil gje deg Israel.
וְהָיָ֗ה אִם־תִּשְׁמַע֮ אֶת־כָּל־אֲשֶׁ֣ר אֲצַוַּ[t]ךָ֒ וְהָלַכְתָּ֣ בִדְרָכַ֗י וְעָשִׂ֨יתָ הַיָּשָׁ֤ר בְּעֵינַי֙ לִשְׁמ֤וֹר חֻקּוֹתַי֙ וּמִצְוֺתַ֔י כַּאֲשֶׁ֥ר עָשָׂ֖ה דָּוִ֣ד עַבְדִּ֑י וְהָיִ֣יתִי עִמָּ֗ךְ וּבָנִ֨יתִי לְךָ֤ בַֽיִת־נֶאֱמָן֙ כַּאֲשֶׁ֣ר בָּנִ֣יתִי לְדָוִ֔ד וְנָתַתִּ֥י לְךָ֖ אֶת־יִשְׂרָאֵֽל׃
39Eg vil tukta Davids ætt på grunn av dette, men ikkje for alle tider.»
וַֽאעַנֶּ֛ה אֶת־זֶ֥רַע דָּוִ֖ד לְמַ֣עַן זֹ֑את אַ֖ךְ לֹ֥א כָל־הַיָּמִֽים׃ ס
Jeroboam blir konge over Israel
Etter Salomos død og Rehabeams ukloke styre ble Seruas sønn Jeroboam valgt til konge over de ti nordlige stammene, og riket ble delt.
20Då heile Israel høyrde at Jeroboam var komen attende, sende dei bod og kalla han til forsamlinga og gjorde han til konge over heile Israel. Det var ingen som følgde Davids hus, utan Juda stamme åleine.
וַיְהִ֞י כִּשְׁמֹ֤עַ כָּל־יִשְׂרָאֵל֙ כִּֽי־שָׁ֣ב יָרָבְעָ֔ם וֽ͏ַיִּשְׁלְח֗וּ וַיִּקְרְא֤וּ אֹתוֹ֙ אֶל־הָ֣עֵדָ֔ה וַיַּמְלִ֥יכוּ אֹת֖וֹ עַל־כָּל־יִשְׂרָאֵ֑ל לֹ֤א הָיָה֙ אַחֲרֵ֣י בֵית־דָּוִ֔ד זוּלָתִ֥י שֵֽׁבֶט־יְהוּדָ֖ה לְבַדּֽוֹ׃
Referanse i Krønikebøkene
Serua nevnes igjen i Krønikebøkene i forbindelse med Jeroboams opprør mot Rehabeam, Salomos sønn.
6Men Jeroboam, son til Nebat, tenaren til Salomo, Davids son, reiste seg og gjorde opprør mot herren sin.
וַיָּ֙קָם֙ יָרָבְעָ֣ם בֶּן־נְבָ֔ט עֶ֖בֶד שְׁלֹמֹ֣ה בֶן־דָּוִ֑יד וַיִּמְרֹ֖ד עַל־אֲדֹנָֽיו׃