FLOGVIT
.bible

OrdspråkeneKapittel 7

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Son min, ta vare på orda mine og gøym boda mine hos deg.
Min sønn, ta vare på mine ord, og gjem mine bud hos deg.
Hald boda mine, så skal du leva, og vakta læra mi som augnesteinen din.
Hold mine bud, så skal du leve, vokt min lære som din øyensten.
Bind dei om fingrane dine, skriv dei på tavla i hjartet ditt.
Bind dem om dine fingre, skriv dem på ditt hjertes tavle.
Sei til visdomen: «Du er syster mi», og kall innsikta din nære venn.
Si til visdommen: «Du er min søster», og kall innsikten din fortrolige.
Så ho kan verna deg mot den framande kvinna, mot den ukjende som talar med sleipe ord.
Da kan de bevare deg fra den fremmede kvinnen, fra den ukjente som bruker glatte ord.
For frå vindauget i huset mitt, gjennom gitteret, såg eg ut.
For gjennom vinduet i mitt hus, gjennom gitteret, så jeg ut.
Eg la merke til dei uerfarne, eg såg mellom dei unge ein gut utan vit.
Jeg la merke til de uerfarne, og blant de unge så jeg en gutt uten forstand.
Han gjekk over torget, nær hjørnet hennar, og steig fram på vegen mot huset hennar.
Han gikk gjennom gaten nær hennes hjørne og tok veien mot hennes hus.
I skumringa, då kvelden kom, i nattens mørke og kolsvarte natt.
I skumringen, ved dagens ende, i nattens dypeste mørke.
Og sjå, ei kvinne kom imot han, kledd som ei hore, med svik i hjartet.
Se, da kom en kvinne ham i møte, kledd som en hore, med listig hjerte.
Ho er høglytt og ustyrleg, føtene hennar held seg ikkje heime.
Høyrøstet og ustyrlig er hun, hennes føtter blir ikke hjemme.
Snart på gata, snart på torget, ved kvart eit hjørne ligg ho på lur.
Snart er hun på gaten, snart på torgene, ved hvert hjørne ligger hun på lur.
Ho greip tak i han og kyste han, med frekt andlet sa ho til han:
Hun grep tak i ham og kysset ham, og med frekk mine sa hun til ham:
«Eg hadde fredsoffer å bera fram, i dag har eg innfridd lovnadane mine.
«Fredsoffer har jeg gitt, i dag har jeg innfridd mine løfter.
Difor gjekk eg ut for å møta deg, for å leita etter deg, og eg fann deg.
Derfor gikk jeg ut for å møte deg, for å søke deg, og jeg fant deg.
Eg har reidd opp senga mi med tepper, med farga linklede frå Egypt.
Jeg har bredt tepper på min seng, fargerike stoffer fra Egypt.
Eg har dufta leiet mitt med myrra, aloë og kanel.
Jeg har duftet mitt leie med myrra, aloe og kanel.
Kom, lat oss nyta kjærleik til morgonen, lat oss kosa oss med elskov.
Kom, la oss beruse oss med kjærlighet til morgenen, la oss nyte elskovens gleder.
For mannen er ikkje heime, han har fare på ei lang reise.
For mannen er ikke hjemme, han har reist langt av sted.
Pengepungen tok han med seg, han kjem ikkje heim att før på den fastsette dagen.»
Pengepungen tok han med seg, han kommer ikke hjem før fullmånedagen.»
Ho lokka han med si overtalande tale, med sleipe lepper forførte ho han.
Hun fikk ham til å gi etter med all sin overtalelse, med sine glatte lepper drev hun ham av sted.
Brått følgjer han etter henne, som ein okse som går til slakting, som ein hjort som spring mot snara,
Med ett følger han etter henne, som en okse som går til slakting, som en dåre i fotlenker til tukt.
Til ei pil gjennomborer levra hans, lik ein fugl som skyndar seg mot snara, utan å vita at det gjeld livet hans.
Til en pil spalter hans lever, som en fugl som haster mot snaren – uten å vite at det koster ham livet.
Så høyr no på meg, born, og gjev akt på orda frå munnen min.
Så hør nå på meg, mine sønner, lytt til ordene fra min munn.
Lat ikkje hjartet ditt bøya av mot vegane hennar, villa deg ikkje bort på stigane hennar.
La ikke ditt hjerte vike av til hennes veier, gå ikke vill på hennes stier.
For mange er dei ho har felt, og mektige er alle ho har drepe.
For hun har felt mange ofre, og tallrike er alle hun har drept.
Huset hennar er vegen til dødsriket, som fører ned til dødens kammer.
Hennes hus er veier til dødsriket, de fører ned til dødens kamre.
←→