FLOGVIT
.bible

SalmeneKapittel 34

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Av David, då han lest som han var frå seg framfor Abimelek, så han jaga han bort, og han gjekk sin veg.
לְדָוִ֗ד בְּשַׁנּוֹת֣וֹ אֶת־טַ֭עְמוֹ לִפְנֵ֣י אֲבִימֶ֑לֶךְ וֽ͏ַ֝יְגָרֲשֵׁ֗הוּ וַיֵּלַֽךְ׃ ‬
Eg vil lova Herren til alle tider, alltid skal hans lovsong vera i min munn.
אֲבָרֲכָ֣ה אֶת־יְהוָ֣ה בְּכָל־עֵ֑ת תָּ֝מִ֗יד תְּֽהִלָּת֥וֹ בְּפִֽי׃ ‬
Mi sjel skal rosa seg i Herren, dei audmjuke skal høyra det og gleda seg.
בַּ֭יהוָה תִּתְהַלֵּ֣ל נַפְשִׁ֑י יִשְׁמְע֖וּ עֲנָוִ֣ים וְיִשְׂמָֽחוּ׃ ‬
Pris Herren saman med meg, lat oss saman opphøgja hans namn!
גַּדְּל֣וּ לַיהוָ֣ה אִתִּ֑י וּנְרוֹמְמָ֖ה שְׁמ֣וֹ יַחְדָּֽו׃ ‬
Eg søkte Herren, og han svara meg. Han fria meg frå alt eg frykta.
דָּרַ֣שְׁתִּי אֶת־יְהוָ֣ה וְעָנָ֑נִי וּמִכָּל־מְ֝גוּרוֹתַ֗י הִצִּילָֽנִי׃ ‬
Sjå opp til han og strål av glede, så skal andleta dykkar ikkje bli til skamme.
הִבִּ֣יטוּ אֵלָ֣יו וְנָהָ֑רוּ וּ֝פְנֵיהֶ֗ם אַל־יֶחְפָּֽרוּ׃ ‬
Denne fattige ropa, og Herren høyrde. Han frelste han frå alle trengslene hans.
זֶ֤ה עָנִ֣י קָ֭רָא וַיהוָ֣ה שָׁמֵ֑עַ וּמִכָּל־צָ֝רוֹתָ֗יו הוֹשִׁיעֽוֹ׃ ‬
Herrens engel slår leir rundt dei som fryktar han, og han friar dei ut.
חֹנֶ֤ה מַלְאַךְ־יְהוָ֓ה סָ֘בִ֤יב לִֽירֵאָ֗יו וַֽיְחַלְּצֵֽם׃ ‬
Smak og sjå at Herren er god! Sæl er den som søkjer tilflukt hos han.
טַעֲמ֣וּ וּ֭רְאוּ כִּי־ט֣וֹב יְהוָ֑ה אַֽשְׁרֵ֥י הַ֝גֶּ֗בֶר יֶחֱסֶה־בּֽוֹ׃ ‬
Frykt Herren, de hans heilage! For dei som fryktar han, manglar ingenting.
יְר֣אוּ אֶת־יְהוָ֣ה קְדֹשָׁ֑יו כִּי־אֵ֥ין מַ֝חְס֗וֹר לִירֵאָֽיו׃ ‬
Unge løver lid naud og svelt, men dei som søkjer Herren, manglar ikkje noko godt.
כְּ֭פִירִים רָשׁ֣וּ וְרָעֵ֑בוּ וְדֹרְשֵׁ֥י יְ֝הוָ֗ה לֹא־יַחְסְר֥וּ כָל־טֽוֹב׃ ‬
Kom, born, høyr på meg! Eg vil læra dykk å frykta Herren.
לְֽכוּ־בָ֭נִים שִׁמְעוּ־לִ֑י יִֽרְאַ֥ת יְ֝הוָ֗ה אֲלַמֶּדְכֶֽם׃ ‬
Kven er den som har lyst til livet, som elskar sine dagar og vil sjå det gode?
מִֽי־הָ֭אִישׁ הֶחָפֵ֣ץ חַיִּ֑ים אֹהֵ֥ב יָ֝מִ֗ים לִרְא֥וֹת טֽוֹב׃ ‬
Hald tunga di frå det vonde, og leppene dine frå å tala svik.
נְצֹ֣ר לְשׁוֹנְךָ֣ מֵרָ֑ע וּ֝שְׂפָתֶ֗יךָ מִדַּבֵּ֥ר מִרְמָֽה׃ ‬
Vend deg frå det vonde og gjer det gode, søk fred og jag etter han!
ס֣וּר מֵ֭רָע וַעֲשֵׂה־ט֑וֹב בַּקֵּ֖שׁ שָׁל֣וֹם וְרָדְפֵֽהוּ׃ ‬
Herrens auge er vende mot dei rettferdige, og øyra hans mot ropet deira.
עֵינֵ֣י יְ֭הוָה אֶל־צַדִּיקִ֑ים וְ֝אָזְנָ֗יו אֶל־שַׁוְעָתָֽם׃ ‬
Herrens andlet er vendt mot dei som gjer vondt, for å rydja ut minnet om dei frå jorda.
פְּנֵ֣י יְ֭הוָה בְּעֹ֣שֵׂי רָ֑ע לְהַכְרִ֖ית מֵאֶ֣רֶץ זִכְרָֽם׃ ‬
Dei ropar, og Herren høyrer. Han friar dei ut frå alle trengslene deira.
צָעֲק֣וּ וַיהוָ֣ה שָׁמֵ֑עַ וּמִכָּל־צָ֝רוֹתָ֗ם הִצִּילָֽם׃ ‬
Herren er nær dei som har eit sundkrasa hjarte, og han frelser dei som har ei knust ånd.
קָר֣וֹב יְ֭הוָה לְנִשְׁבְּרֵי־לֵ֑ב וְֽאֶת־דַּכְּאֵי־ר֥וּחַ יוֹשִֽׁיעַ׃ ‬
Mange er plagene til den rettferdige, men Herren friar han ut frå dei alle.
רַ֭בּוֹת רָע֣וֹת צַדִּ֑יק וּ֝מִכֻּלָּ֗ם יַצִּילֶ֥נּוּ יְהוָֽה׃ ‬
Han vernar alle beina hans, ikkje eitt av dei vert brote.
שֹׁמֵ֥ר כָּל־עַצְמוֹתָ֑יו אַחַ֥ת מֵ֝הֵ֗נָּה לֹ֣א נִשְׁבָּֽרָה׃ ‬
Det vonde drep den gudlause, og dei som hatar den rettferdige, vert dømde skuldige.
תְּמוֹתֵ֣ת רָשָׁ֣ע רָעָ֑ה וְשֹׂנְאֵ֖י צַדִּ֣יק יֶאְשָֽׁמוּ׃ ‬
Herren løyser ut sjela til tenarane sine, og ingen av dei som søkjer tilflukt hos han, vert dømde skuldige.
פּוֹדֶ֣ה יְ֭הוָה נֶ֣פֶשׁ עֲבָדָ֑יו וְלֹ֥א יֶ֝אְשְׁמ֗וּ כָּֽל־הַחֹסִ֥ים בּֽוֹ׃ ‬
←→