FLOGVIT
.bible

ÅpenbaringenKapittel 7

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Etter dette såg eg fire englar som stod ved dei fire hjørna på jorda. Dei heldt tilbake dei fire vindane på jorda, slik at ingen vind skulle blåsa over jorda eller over havet eller mot noko tre.
⸀Μετὰ τοῦτο εἶδον τέσσαρας ἀγγέλους ἑστῶτας ἐπὶ τὰς τέσσαρας γωνίας τῆς γῆς, κρατοῦντας τοὺς τέσσαρας ἀνέμους τῆς γῆς, ἵνα μὴ πνέῃ ἄνεμος ἐπὶ τῆς γῆς μήτε ἐπὶ τῆς θαλάσσης μήτε ἐπὶ ⸀πᾶν δένδρον.
Og eg såg ein annan engel stiga opp frå soloppgangen. Han hadde seglet til den levande Gud, og han ropa med høg røyst til dei fire englane som hadde fått makt til å skada jorda og havet:
καὶ εἶδον ἄλλον ἄγγελον ἀναβαίνοντα ἀπὸ ἀνατολῆς ἡλίου, ἔχοντα σφραγῖδα θεοῦ ζῶντος, καὶ ἔκραξεν φωνῇ μεγάλῃ τοῖς τέσσαρσιν ἀγγέλοις οἷς ἐδόθη αὐτοῖς ἀδικῆσαι τὴν γῆν καὶ τὴν θάλασσαν,
«Skad ikkje jorda eller havet eller trea før vi har sett segl på panna til tenarane åt vår Gud.»
λέγων· Μὴ ἀδικήσητε τὴν γῆν μήτε τὴν θάλασσαν μήτε τὰ δένδρα, ⸀ἄχρι σφραγίσωμεν τοὺς δούλους τοῦ θεοῦ ἡμῶν ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῶν.
Og eg høyrde talet på dei som var forsegla: hundre og førtifire tusen forsegla frå alle ættene til Israels søner.
Καὶ ἤκουσα τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐσφραγισμένων, ⸀ἑκατὸν τεσσεράκοντα τέσσαρες χιλιάδες, ⸀ἐσφραγισμένοι ἐκ πάσης φυλῆς υἱῶν Ἰσραήλ·
Frå Juda-ætta tolv tusen forsegla, frå Ruben-ætta tolv tusen, frå Gad-ætta tolv tusen,
ἐκ φυλῆς Ἰούδα δώδεκα χιλιάδες ⸀ἐσφραγισμένοι, ἐκ φυλῆς Ῥουβὴν δώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆς Γὰδ δώδεκα χιλιάδες,
frå Asjer-ætta tolv tusen, frå Naftali-ætta tolv tusen, frå Manasse-ætta tolv tusen,
ἐκ φυλῆς Ἀσὴρ δώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆς Νεφθαλὶμ δώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆς Μανασσῆ δώδεκα χιλιάδες,
frå Simeon-ætta tolv tusen, frå Levi-ætta tolv tusen, frå Issakar-ætta tolv tusen,
ἐκ φυλῆς Συμεὼν δώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆς Λευὶ δώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆς Ἰσσαχὰρ δώδεκα χιλιάδες,
frå Sebulon-ætta tolv tusen, frå Josef-ætta tolv tusen, frå Benjamin-ætta tolv tusen forsegla.
ἐκ φυλῆς Ζαβουλὼν δώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆς Ἰωσὴφ δώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆς Βενιαμὶν δώδεκα χιλιάδες ⸀ἐσφραγισμένοι.
Etter dette såg eg, og sjå, ein stor flokk som ingen kunne telja, frå alle folkeslag og ætter og folk og tungemål. Dei stod framfor trona og framfor Lammet, kledde i kvite kapper og med palmegreiner i hendene.
Μετὰ ταῦτα εἶδον, καὶ ἰδοὺ ὄχλος πολύς, ὃν ἀριθμῆσαι ⸀αὐτὸν οὐδεὶς ἐδύνατο, ἐκ παντὸς ἔθνους καὶ φυλῶν καὶ λαῶν καὶ γλωσσῶν, ⸀ἑστῶτες ἐνώπιον τοῦ θρόνου καὶ ἐνώπιον τοῦ ἀρνίου, περιβεβλημένους στολὰς λευκάς, καὶ ⸀φοίνικες ἐν ταῖς χερσὶν αὐτῶν·
Og dei ropa med høg røyst og sa: «Frelsa tilhøyrer vår Gud, han som sit på trona, og Lammet.»
καὶ κράζουσι φωνῇ μεγάλῃ λέγοντες· Ἡ σωτηρία τῷ θεῷ ἡμῶν τῷ καθημένῳ ἐπὶ τῷ θρόνῳ καὶ τῷ ἀρνίῳ.
Og alle englane stod rundt trona og dei eldste og dei fire skapningane, og dei fall ned på andletet framfor trona og tilbad Gud,
καὶ πάντες οἱ ἄγγελοι εἱστήκεισαν κύκλῳ τοῦ θρόνου καὶ τῶν πρεσβυτέρων καὶ τῶν τεσσάρων ζῴων, καὶ ἔπεσαν ἐνώπιον τοῦ θρόνου ἐπὶ τὰ πρόσωπα αὐτῶν καὶ προσεκύνησαν τῷ θεῷ,
og sa: «Amen! Velsigning og herlegdom og visdom og takk og ære og makt og styrke tilhøyrer vår Gud i all æve! Amen.»
λέγοντες· Ἀμήν· ἡ εὐλογία καὶ ἡ δόξα καὶ ἡ σοφία καὶ ἡ εὐχαριστία καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ ἰσχὺς τῷ θεῷ ἡμῶν εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν.
Og ein av dei eldste tok til orde og sa til meg: «Desse som er kledde i dei kvite kappene, kven er dei, og kvar kjem dei frå?»
Καὶ ἀπεκρίθη εἷς ἐκ τῶν πρεσβυτέρων λέγων μοι· Οὗτοι οἱ περιβεβλημένοι τὰς στολὰς τὰς λευκὰς τίνες εἰσὶν καὶ πόθεν ἦλθον;
Eg svara han: «Herre, du veit det.» Og han sa til meg: «Dette er dei som kjem ut av den store trengsla. Dei har vaska kappene sine og gjort dei kvite i blodet til Lammet.»
καὶ ⸀εἴρηκα αὐτῷ· Κύριέ μου, σὺ οἶδας. καὶ εἶπέν μοι· Οὗτοί εἰσιν οἱ ἐρχόμενοι ἐκ τῆς θλίψεως τῆς μεγάλης, καὶ ἔπλυναν τὰς στολὰς αὐτῶν καὶ ἐλεύκαναν ⸀αὐτὰς ἐν τῷ αἵματι τοῦ ἀρνίου.
Difor er dei framfor Guds trone og tener han dag og natt i tempelet hans. Og han som sit på trona, skal breida sitt telt over dei.
διὰ τοῦτό εἰσιν ἐνώπιον τοῦ θρόνου τοῦ θεοῦ, καὶ λατρεύουσιν αὐτῷ ἡμέρας καὶ νυκτὸς ἐν τῷ ναῷ αὐτοῦ, καὶ ὁ καθήμενος ἐπὶ ⸂τοῦ θρόνου⸃ σκηνώσει ἐπʼ αὐτούς.
Dei skal ikkje lenger svelta og ikkje lenger tyrsta. Sola skal ikkje stikka dei, og ingen brennande hite.
οὐ πεινάσουσιν ἔτι ⸀οὐδὲ διψήσουσιν ἔτι, οὐδὲ μὴ πέσῃ ἐπʼ αὐτοὺς ὁ ἥλιος οὐδὲ πᾶν καῦμα,
For Lammet midt framfor trona skal vera hyrding for dei og føra dei til kjelder med livsens vatn. Og Gud skal tørka bort kvar tåre frå auga deira.
ὅτι τὸ ἀρνίον τὸ ἀνὰ μέσον τοῦ θρόνου ⸀ποιμανεῖ αὐτούς, καὶ ⸀ὁδηγήσει αὐτοὺς ἐπὶ ζωῆς πηγὰς ὑδάτων· καὶ ἐξαλείψει ὁ θεὸς πᾶν δάκρυον ἐκ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν.
←→