FLOGVIT
.bible

ÅpenbaringenKapittel 6

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Vis de syv seglBokrullen åpnes

Lammet åpner de syv seglene på bokrullen. Hvert segl utløser hendelser i endetiden.

1

Hvit hest

Rytteren har bue og krone - han drar ut for å seire.

v.1, 2
2

Rød hest

Rytteren tar freden fra jorden - mennesker dreper hverandre.

v.3, 4
3

Svart hest

Rytteren har en vekt - hungersnød og dyrtid.

v.5, 6
4

Gulblek hest

Rytteren heter Døden, med dødsriket etter seg. Makt over fjerdedelen av jorden.

v.7, 8
5

Martyrenes rop

Under alteret roper sjeler: "Hvor lenge før du dømmer?"

v.9, 10, 11
6

Jordskjelv og tegn

Stort jordskjelv, sol blir svart, måne som blod, stjerner faller.

v.12, 13, 14
7

Stillhet i himmelen

Stillhet i en halv time. De syv basunene gjøres klare.

v.
Og eg såg då Lammet opna det første av dei sju segla, og eg høyrde eitt av dei fire levande vesena seia med ei røyst som torebrak: «Kom!»
Καὶ εἶδον ⸀ὅτε ἤνοιξεν τὸ ἀρνίον μίαν ἐκ τῶν ἑπτὰ σφραγίδων, καὶ ἤκουσα ἑνὸς ἐκ τῶν τεσσάρων ζῴων λέγοντος ὡς φωνῇ βροντῆς· ⸀Ἔρχου.
Og eg såg, og sjå, ein kvit hest! Og han som sat på han, hadde ein boge, og det vart gjeve han ein sigerskrans, og han drog ut som sigerherre og for å sigra.
καὶ ⸂εἶδον, καὶ⸃ ἰδοὺ ἵππος λευκός, καὶ ὁ καθήμενος ἐπʼ αὐτὸν ἔχων τόξον, καὶ ἐδόθη αὐτῷ στέφανος, καὶ ἐξῆλθεν νικῶν καὶ ἵνα νικήσῃ.
Og då han opna det andre seglet, høyrde eg det andre levande vesenet seia: «Kom!»
Καὶ ὅτε ἤνοιξεν τὴν ⸂σφραγῖδα τὴν δευτέραν⸃, ἤκουσα τοῦ δευτέρου ζῴου λέγοντος· Ἔρχου.
Og det kom fram ein annan hest, ein eldraud. Og han som sat på han, fekk makt til å ta freden bort frå jorda, så folk skulle slakta kvarandre. Og det vart gjeve han eit stort sverd.
καὶ ἐξῆλθεν ἄλλος ἵππος πυρρός, καὶ τῷ καθημένῳ ἐπʼ αὐτὸν ἐδόθη αὐτῷ λαβεῖν τὴν εἰρήνην ἐκ τῆς γῆς ⸀καὶ ἵνα ἀλλήλους ⸀σφάξουσιν, καὶ ἐδόθη αὐτῷ μάχαιρα μεγάλη.
Og då han opna det tredje seglet, høyrde eg det tredje levande vesenet seia: «Kom!» Og eg såg, og sjå, ein svart hest! Og han som sat på han, hadde ei vekt i handa si.
Καὶ ὅτε ἤνοιξε τὴν σφραγῖδα τὴν τρίτην, ἤκουσα τοῦ τρίτου ζῴου λέγοντος· Ἔρχου. καὶ ⸀εἶδον, καὶ ἰδοὺ ἵππος μέλας, καὶ ὁ καθήμενος ἐπʼ αὐτὸν ἔχων ζυγὸν ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ.
Og eg høyrde liksom ei røyst midt imellom dei fire levande vesena som sa: «Ein mål kveite for ein denar, og tre mål bygg for ein denar. Men oljen og vinen skal du ikkje skada.»
καὶ ἤκουσα ⸀ὡς φωνὴν ἐν μέσῳ τῶν τεσσάρων ζῴων λέγουσαν· Χοῖνιξ σίτου δηναρίου, καὶ τρεῖς χοίνικες ⸀κριθῶν δηναρίου· καὶ τὸ ἔλαιον καὶ τὸν οἶνον μὴ ἀδικήσῃς.
Og då han opna det fjerde seglet, høyrde eg røysta til det fjerde levande vesenet seia: «Kom!»
Καὶ ὅτε ἤνοιξεν τὴν σφραγῖδα τὴν τετάρτην, ἤκουσα ⸀φωνὴν τοῦ τετάρτου ζῴου λέγοντος· ⸀Ἔρχου.
Og eg såg, og sjå, ein gulbleik hest! Og han som sat på han, bar namnet Døden, og Dødsriket følgde med han. Og dei fekk makt over fjerdeparten av jorda, til å drepa med sverd og med hungersnaud og med pest og ved villdyra på jorda.
καὶ ⸂εἶδον, καὶ⸃ ἰδοὺ ἵππος χλωρός, καὶ ὁ καθήμενος ἐπάνω αὐτοῦ ὄνομα αὐτῷ ὁ Θάνατος, καὶ ὁ ᾅδης ἠκολούθει ⸂μετʼ αὐτοῦ⸃, καὶ ἐδόθη ⸀αὐτοῖς ἐξουσία ἐπὶ τὸ τέταρτον τῆς γῆς, ἀποκτεῖναι ἐν ῥομφαίᾳ καὶ ἐν λιμῷ καὶ ἐν θανάτῳ καὶ ὑπὸ τῶν θηρίων τῆς γῆς.
Og då han opna det femte seglet, såg eg under altaret sjelene til dei som var slakta for Guds ord skuld og for det vitnemålet dei hadde.
Καὶ ὅτε ἤνοιξεν τὴν πέμπτην σφραγῖδα, εἶδον ὑποκάτω τοῦ θυσιαστηρίου τὰς ψυχὰς τῶν ἐσφαγμένων διὰ τὸν λόγον τοῦ θεοῦ καὶ διὰ τὴν ⸀μαρτυρίαν ἣν εἶχον.
Og dei ropa med høg røyst og sa: «Kor lenge, Herre, du heilage og sannferdige, før du dømer og hemnar blodet vårt på dei som bur på jorda?»
καὶ ἔκραξαν φωνῇ μεγάλῃ λέγοντες· Ἕως πότε, ὁ δεσπότης ὁ ἅγιος καὶ ἀληθινός, οὐ κρίνεις καὶ ἐκδικεῖς τὸ αἷμα ἡμῶν ἐκ τῶν κατοικούντων ἐπὶ τῆς γῆς;
Og det vart gjeve kvar av dei ei kvit kjortel, og det vart sagt til dei at dei skulle kvila endå ei lita stund, til talet var fullt på medtenarane deira og syskena deira som skulle bli drepne liksom dei.
καὶ ἐδόθη αὐτοῖς ἑκάστῳ στολὴ λευκή, καὶ ἐρρέθη αὐτοῖς ἵνα ⸀ἀναπαύσονται ἔτι χρόνον ⸀μικρόν, ἕως ⸀πληρωθῶσιν καὶ οἱ σύνδουλοι αὐτῶν καὶ οἱ ἀδελφοὶ ⸀αὐτῶν οἱ μέλλοντες ⸀ἀποκτέννεσθαι ὡς καὶ αὐτοί.
Og eg såg då han opna det sjette seglet, og det vart eit stort jordskjelv. Sola vart svart som ein sekk av hår, og heile månen vart som blod.
Καὶ εἶδον ὅτε ἤνοιξεν τὴν σφραγῖδα τὴν ἕκτην, καὶ σεισμὸς μέγας ἐγένετο, καὶ ὁ ἥλιος ⸂ἐγένετο μέλας⸃ ὡς σάκκος τρίχινος, καὶ ἡ σελήνη ὅλη ἐγένετο ὡς αἷμα,
Og stjernene på himmelen fall ned på jorda, liksom eit fikentre kastar dei umogne fikena sine når det vert rista av ein sterk vind.
καὶ οἱ ἀστέρες τοῦ οὐρανοῦ ἔπεσαν εἰς τὴν γῆν, ὡς συκῆ ⸀βάλλει τοὺς ὀλύνθους αὐτῆς ὑπὸ ἀνέμου μεγάλου σειομένη,
Og himmelen kvarv bort som ein bokrull som vert rulla saman, og kvart fjell og kvar øy vart flytta frå staden sin.
καὶ ὁ οὐρανὸς ἀπεχωρίσθη ὡς βιβλίον ἑλισσόμενον, καὶ πᾶν ὄρος καὶ νῆσος ἐκ τῶν τόπων αὐτῶν ἐκινήθησαν.
Og kongane på jorda og stormennene og hærførarane og dei rike og dei mektige, og kvar træl og kvar fri mann, gøymde seg i holene og mellom berghamrane i fjella.
καὶ οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς καὶ οἱ μεγιστᾶνες καὶ οἱ χιλίαρχοι καὶ οἱ πλούσιοι καὶ οἱ ἰσχυροὶ καὶ πᾶς δοῦλος καὶ ἐλεύθερος ἔκρυψαν ἑαυτοὺς εἰς τὰ σπήλαια καὶ εἰς τὰς πέτρας τῶν ὀρέων·
Og dei seier til fjella og berghamrane: «Fall over oss og gøym oss for andletet til han som sit på trona, og for vreiden til Lammet!
καὶ λέγουσιν τοῖς ὄρεσιν καὶ ταῖς πέτραις· Πέσετε ἐφʼ ἡμᾶς καὶ κρύψατε ἡμᾶς ἀπὸ προσώπου τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ θρόνου καὶ ἀπὸ τῆς ὀργῆς τοῦ ἀρνίου,
For den store vreidedagen deira er komen, og kven kan då stå?»
ὅτι ἦλθεν ἡ ἡμέρα ἡ μεγάλη τῆς ὀργῆς ⸀αὐτῶν, καὶ τίς δύναται σταθῆναι;
←→