1. KorinterneKapittel 3

Og eg, sysken, kunne ikkje tala til dykk som til åndelege menneske, men som til kjøtlege, som til småborn i Kristus.
Også jeg, brødre, kunne ikke tale til dere som til åndelige mennesker, men som til kjødelige, som til spedbarn i Kristus.
Eg gav dykk mjølk å drikka, ikkje fast føde, for de var ikkje i stand til det. Ja, de er det ikkje enno heller,
Jeg ga dere melk å drikke, ikke fast føde, for dere tålte det ikke ennå. Ja, dere tåler det fortsatt ikke,
for de er enno kjøtlege. Når det er misunning og strid mellom dykk, er de ikkje då kjøtlege og lever som vanlege menneske?
for dere er fortsatt kjødelige. For når det er misunnelse og strid blant dere, er dere ikke da kjødelige og lever på menneskelig vis?
Når ein seier: «Eg høyrer til Paulus,» og ein annan: «Eg høyrer til Apollos,» er de ikkje då som andre menneske?
For når én sier: «Jeg hører til Paulus», og en annen: «Jeg hører til Apollos», er dere ikke da mennesker?
Tenarar som de kom til tru ved, kvar etter det Herren gav.
Hva er da Apollos? Og hva er Paulus? Tjenere som dere kom til tro ved – hver etter det Herren ga ham.
Eg planta, Apollos vatna, men Gud gav vekst.
Jeg plantet, Apollos vannet, men Gud ga veksten.
Så er korkje den som plantar eller den som vatnar noko, men Gud som gjev vekst.
Så er verken den som planter eller den som vanner noe, men bare Gud som gir vekst.
Den som plantar og den som vatnar, er eitt, men kvar av dei skal få si løn etter sitt eige arbeid.
Den som planter og den som vanner er ett, men hver skal få sin egen lønn etter sin egen innsats.
For vi er Guds medarbeidarar, og de er Guds åkerland, Guds bygning.
For vi er Guds medarbeidere. Dere er Guds åkerland, Guds bygning.
Etter den nåden Gud har gjeve meg, la eg grunnvollen som ein vis byggmeister, og ein annan byggjer vidare. Men kvar og ein må sjå til korleis han byggjer.
Etter den nåde Gud har gitt meg, har jeg som en vis byggmester lagt grunnvollen, og en annen bygger videre på den. Men enhver må passe på hvordan han bygger.
For ingen kan leggja ein annan grunnvoll enn den som alt er lagd, det er Jesus Kristus.
For ingen kan legge en annen grunnvoll enn den som er lagt, det er Jesus Kristus.
Om nokon byggjer på denne grunnvollen med gull, sølv, edle steinar, tre, høy eller halm,
Men om noen bygger på denne grunnvollen med gull, sølv, edle steiner, tre, høy, halm –
så skal verket til kvar og ein bli synleg. For dagen skal visa det, for han blir openberra i eld, og elden skal prøva korleis verket til kvar og ein er.
skal hver enkelts verk bli åpenbart. For dagen skal vise det, for den åpenbares med ild, og ilden skal prøve hvordan hvers verk er.
Om det verket nokon har bygt, blir ståande, skal han få løn.
Om det verk noen har bygget, blir stående, skal han få lønn.
Om det verket nokon har bygt, brenn opp, skal han lida tap. Men sjølv skal han bli frelst, om enn som gjennom eld.
Om noens verk brenner opp, skal han lide tap. Selv skal han bli frelst, men da som gjennom ild.
Veit de ikkje at de er Guds tempel, og at Guds Ande bur i dykk?
Vet dere ikke at dere er Guds tempel og at Guds Ånd bor i dere?
Om nokon øydelegg Guds tempel, skal Gud øydeleggja han. For Guds tempel er heilagt, og det tempelet er de.
Om noen ødelegger Guds tempel, skal Gud ødelegge ham. For Guds tempel er hellig, og dette tempelet er dere.
Lat ingen lura seg sjølv! Om nokon av dykk meiner han er vis i denne verda, lat han bli ein dåre, så han kan bli vis.
La ingen bedra seg selv! Om noen blant dere mener han er vis i denne verden, la ham bli en dåre, så han kan bli vis.
For visdomen i denne verda er dårskap for Gud. Det står skrive: «Han fangar dei vise i deira eiga list.»
For denne verdens visdom er dårskap for Gud. For det står skrevet: «Han fanger de vise i deres egen list.»
Og vidare: «Herren veit at tankane til dei vise er tomme.»
Og videre: «Herren kjenner de vises tanker, at de er tomme.»
Så lat ingen skryta av menneske! For alt høyrer dykk til,
Så la ingen skryte av mennesker. For alt tilhører dere,
anten det er Paulus eller Apollos eller Kefas, anten det er verda eller livet eller døden, anten det er det som no er eller det som kjem – alt høyrer dykk til.
enten det er Paulus, Apollos eller Kefas, verden, livet eller døden, det nåværende eller det kommende – alt tilhører dere,
Men de høyrer Kristus til, og Kristus høyrer Gud til.
og dere tilhører Kristus, og Kristus tilhører Gud.