FLOGVIT
.bible

2. SamuelKapittel 13

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Ei tid etter hende dette: Absalom, son til David, hadde ei vakker syster som heitte Tamar. Amnon, son til David, vart forelska i henne.
En tid senere hendte dette: Absalom, Davids sønn, hadde en vakker søster som het Tamar, og Amnon, Davids sønn, ble forelsket i henne.
Amnon vart så plaga at han gjorde seg sjuk på grunn av Tamar, syster si. For ho var jomfru, og det syntest umogleg for Amnon å gjera noko med henne.
Amnon var så plaget at han ble syk av begjær etter sin søster Tamar, for hun var jomfru, og det syntes umulig for Amnon å gjøre noe med henne.
Amnon hadde ein ven som heitte Jonadab, son til Sjima, bror til David. Jonadab var ein svært listig mann.
Amnon hadde en venn som het Jonadab, sønn av Sjimea, Davids bror. Jonadab var en svært listig mann.
Han sa til han: «Kvifor ser du så avmagra ut, du som er kongsson, morgon etter morgon? Vil du ikkje fortelja meg det?» Amnon sa til han: «Eg elskar Tamar, syster til Absalom, bror min.»
Han sa til ham: «Hvorfor blir du magrere for hver morgen, du som er kongens sønn? Vil du ikke fortelle meg det?» Amnon svarte: «Jeg elsker Tamar, min bror Absaloms søster.»
Jonadab sa til han: «Legg deg i senga og lat som du er sjuk. Når far din kjem for å sjå til deg, skal du seia til han: 'Lat syster mi Tamar koma og gje meg mat. Lat henne laga maten framfor auga mine, så eg kan sjå på, og eta av hennar hand.'»
Jonadab sa til ham: «Legg deg på sengen og lat som du er syk. Når din far kommer for å se til deg, skal du si til ham: La min søster Tamar komme og gi meg mat. La henne lage maten for øynene mine, så jeg kan se på, og la meg spise av hennes hånd.»
Så la Amnon seg og lest som han var sjuk. Då kongen kom for å sjå til han, sa Amnon til kongen: «Lat syster mi Tamar koma og laga eit par hjartekakar framfor auga mine, så eg kan eta av hennar hand.»
Så la Amnon seg ned og lot som han var syk. Da kongen kom for å se til ham, sa Amnon til kongen: «La min søster Tamar komme og lage et par hjertekaker for øynene mine, så jeg kan spise av hennes hånd.»
David sende bod til Tamar i huset og sa: «Gå no til huset åt Amnon, bror din, og lag mat til han.»
David sendte bud hjem til Tamar og sa: «Gå til din bror Amnons hus og lag mat til ham.»
Tamar gjekk til huset åt Amnon, bror sin, der han låg. Ho tok deig, elta han og laga hjartekakar framfor auga hans, og steikde kakene.
Tamar gikk til sin bror Amnons hus, og han lå til sengs. Hun tok deig, eltet den, formet kakene for øynene hans og stekte hjertekakene.
Ho tok panna og auste opp framfor han, men han nekta å eta. Amnon sa: «Send alle ut herifrå!» Så gjekk alle ut frå han.
Så tok hun pannen og satte den foran ham, men han nektet å spise. Amnon sa: «Send alle ut herfra!» Da gikk alle ut.
Då sa Amnon til Tamar: «Ber maten inn i rommet, så eg kan eta av di hand.» Tamar tok kakene ho hadde laga og bar dei inn til Amnon, bror sin, i rommet.
Amnon sa til Tamar: «Bring maten inn i kammeret, så jeg kan spise av din hånd.» Tamar tok kakene hun hadde laget og bar dem inn i kammeret til sin bror Amnon.
Då ho kom bort til han med maten, greip han tak i henne og sa: «Kom og ligg med meg, syster mi!»
Da hun kom bort til ham med maten, grep han tak i henne og sa: «Kom og ligg med meg, søster.»
Ho sa til han: «Nei, bror min! Ikkje vanæra meg! Slikt gjer ein ikkje i Israel. Gjer ikkje denne skammelege gjerningen!»
Hun svarte ham: «Nei, bror! Ikke krenk meg! Slikt gjør man ikke i Israel. Gjør ikke denne skammelige handlingen!»
«Kor skulle eg gjera av skamma mi? Og du ville bli rekna som ein dåre i Israel. Snakk heller med kongen, for han vil ikkje nekta deg meg.»
Hvor skulle jeg gjøre av min skam? Og du ville bli regnet som en av dårene i Israel. Snakk heller med kongen, for han vil ikke nekte deg meg.»
Men han ville ikkje høyra på henne. Han var sterkare enn henne, og han valdtok henne og låg med henne.
Men han ville ikke høre på henne. Han var sterkere enn henne, og han krenket henne og lå med henne.
Så vart Amnon fylt av eit veldig hat mot henne. Hatet han kjende mot henne var større enn kjærleiken han hadde hatt til henne. Amnon sa til henne: «Stå opp og gå!»
Så ble Amnon fylt av et voldsomt hat mot henne. Hatet han følte mot henne, var større enn kjærligheten han hadde hatt til henne. Amnon sa til henne: «Reis deg og gå!»
Ho sa til han: «Nei! Å jaga meg bort er ei endå større ugjerning enn det du alt har gjort mot meg.» Men han ville ikkje høyra på henne.
Hun sa til ham: «Nei! Denne store ondskapen å sende meg bort er verre enn den andre du har gjort mot meg.» Men han ville ikke høre på henne.
Han ropa på tenaren sin og sa: «Få denne kvinna ut herifrå, og lås døra etter henne!»
Han ropte på tjenestegutten sin og sa: «Få denne kvinnen ut herfra, bort fra meg, og lås døren etter henne!»
Ho hadde på seg ein sid kjortel, for slik kledde kongsdøtrene seg så lenge dei var jomfruer. Tenaren hans førte henne ut og låste døra etter henne.
Hun hadde på seg en sid kjortel, for slike kapper bar kongens døtre så lenge de var jomfruer. Tjeneren førte henne ut og låste døren etter henne.
Tamar tok oske på hovudet sitt og reiv sund den side kjortelen ho hadde på seg. Ho la handa på hovudet og gjekk bort medan ho skreik.
Tamar strødde aske på hodet sitt og rev i stykker den side kjortelen hun hadde på seg. Hun la hånden på hodet og gikk bort mens hun ropte høyt.
Absalom, bror hennar, sa til henne: «Har Amnon, bror din, vore hjå deg? Tei no stilt, syster mi. Han er bror din. Ikkje ta dette så tungt.» Så vart Tamar buande einsam og forlaten i huset til Absalom, bror sin.
Hennes bror Absalom sa til henne: «Har din bror Amnon vært hos deg? Ti nå stille, søster, han er din bror. Legg ikke dette så tungt på hjertet.» Så ble Tamar boende ensom og forlatt i sin bror Absaloms hus.
Då kong David høyrde om alt dette, vart han svært harm.
Da kong David hørte om alt dette, ble han meget vred.
Absalom sa ikkje eit ord til Amnon, korkje godt eller vondt. For Absalom hata Amnon fordi han hadde vanæra Tamar, syster hans.
Absalom talte ikke til Amnon, verken ondt eller godt, for Absalom hatet Amnon fordi han hadde krenket hans søster Tamar.
To år seinare hadde Absalom saueklipping i Baal-Hasor, nær Efraim. Absalom bad alle kongssønene.
To år senere hadde Absalom saueklipping i Baal-Hasor, nær Efraim. Absalom innbød alle kongens sønner.
Absalom kom til kongen og sa: «Sjå, tenaren din har saueklipping. Vil ikkje kongen og tenarane hans koma med tenaren din?»
Absalom kom til kongen og sa: «Se, din tjener har saueklipping. La kongen og hans tjenere bli med din tjener!»
Kongen sa til Absalom: «Nei, son min, lat oss ikkje alle koma, så vi ikkje blir til bry for deg.» Han trengde på, men kongen ville ikkje gå. Han velsigna han likevel.
Kongen svarte Absalom: «Nei, min sønn, vi kan ikke alle komme og være til byrde for deg.» Absalom ba ham inntrengende, men han ville ikke gå. Han velsignet ham likevel.
Absalom sa: «Om ikkje du vil, lat i det minste Amnon, bror min, få gå med oss.» Kongen sa til han: «Kvifor skal han gå med deg?»
Da sa Absalom: «Kan ikke i det minste min bror Amnon få bli med oss?» Kongen spurte ham: «Hvorfor skal han gå med deg?»
Men Absalom trengde på, så han lét Amnon og alle dei andre kongssønene gå med han.
Men Absalom ba ham så inntrengende at han lot Amnon og alle kongens sønner gå med ham.
Absalom gav tenarane sine denne ordren: «Gjev akt! Når Amnon blir i godt humør av vinen og eg seier til dykk: 'Slå Amnon!' – då skal de drepa han. Ver ikkje redde! Er det ikkje eg som har gjeve dykk ordre? Ver modige og sterke!»
Absalom befalte sine tjenere: «Pass på! Når Amnon blir lystig av vinen og jeg sier til dere: Slå Amnon! – da skal dere drepe ham. Frykt ikke! Er det ikke jeg som har befalt dere det? Vær modige og vis dere som tapre menn!»
Tenarane til Absalom gjorde med Amnon som Absalom hadde bode. Då reiste alle kongssønene seg, sette seg på kvart sitt muldyr og flykta.
Absaloms tjenere gjorde med Amnon som Absalom hadde befalt. Da sprang alle kongens sønner opp, satte seg på hvert sitt muldyr og flyktet.
Medan dei enno var på vegen, kom det rykte til David: «Absalom har slege i hel alle kongssønene, og ikkje ein av dei er att!»
Mens de ennå var på vei, nådde ryktet David: «Absalom har slått i hjel alle kongens sønner. Ikke én av dem er i live.»
Då reiste kongen seg, reiv sund kleda sine og kasta seg ned på jorda. Alle tenarane hans stod der med sundrivne klede.
Da reiste kongen seg, rev i stykker sine klær og kastet seg ned på jorden. Alle hans tjenere sto omkring ham med klærne revet i stykker.
Jonadab, son til Sjima, bror til David, tok til orde og sa: «Min herre må ikkje tru at dei har drepe alle dei unge mennene, kongssønene. Berre Amnon er død. Dette har lege i Absaloms tankar heilt sidan den dagen Amnon vanæra Tamar, syster hans.»
Men Jonadab, sønn av Sjimea, Davids bror, tok til orde og sa: «Min herre må ikke tro at de har drept alle de unge mennene, kongens sønner. Bare Amnon er død. Dette har vært planlagt av Absalom helt siden den dagen han krenket hans søster Tamar.»
«Så må ikkje min herre kongen ta seg dette så nær og tru at alle kongssønene er døde. Berre Amnon er død.»
Så må ikke min herre kongen ta seg dette så nær og tro at alle kongens sønner er døde. Bare Amnon er død.»
Absalom flykta. Vakta som heldt utkik, såg opp og fekk sjå mykje folk som kom på vegen frå åssida bak han.
Absalom flyktet. Vakten som holdt utkikk, løftet blikket og så en stor folkemengde komme på veien bak ham, ned fra fjellsiden.
Jonadab sa til kongen: «Sjå, kongssønene kjem! Det er som tenaren din sa.»
Jonadab sa til kongen: «Se, kongens sønner kommer! Det er som din tjener sa.»
Med det same han hadde sagt dette, kom kongssønene. Dei brast i gråt, og kongen og alle tenarane hans gret òg svært sårt.
Knapt hadde han sagt dette, før kongens sønner kom. De brast i gråt, og også kongen og alle hans tjenere gråt sårt.
Absalom flykta og drog til Talmai, son til Ammihud, kongen i Gesjur. David sørgde over sonen sin alle dagar.
Absalom flyktet og dro til Talmai, sønn av Ammihud, kongen av Gesjur. David sørget over sin sønn dag etter dag.
Absalom flykta og drog til Gesjur, og han vart verande der i tre år.
Absalom flyktet og dro til Gesjur, og han ble der i tre år.
Kong David slutta å forfølgja Absalom, for han var trøysta over Amnon, sidan han var død.
Kong David lengtet etter å dra ut til Absalom, for han hadde funnet trøst etter Amnons død.
←→