FLOGVIT
.bible

2. SamuelKapittel 13

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Ei tid etter hende dette: Absalom, son til David, hadde ei vakker syster som heitte Tamar. Amnon, son til David, vart forelska i henne.
Amnon vart så plaga at han gjorde seg sjuk på grunn av Tamar, syster si. For ho var jomfru, og det syntest umogleg for Amnon å gjera noko med henne.
Amnon hadde ein ven som heitte Jonadab, son til Sjima, bror til David. Jonadab var ein svært listig mann.
Han sa til han: «Kvifor ser du så avmagra ut, du som er kongsson, morgon etter morgon? Vil du ikkje fortelja meg det?» Amnon sa til han: «Eg elskar Tamar, syster til Absalom, bror min.»
Jonadab sa til han: «Legg deg i senga og lat som du er sjuk. Når far din kjem for å sjå til deg, skal du seia til han: 'Lat syster mi Tamar koma og gje meg mat. Lat henne laga maten framfor auga mine, så eg kan sjå på, og eta av hennar hand.'»
Så la Amnon seg og lest som han var sjuk. Då kongen kom for å sjå til han, sa Amnon til kongen: «Lat syster mi Tamar koma og laga eit par hjartekakar framfor auga mine, så eg kan eta av hennar hand.»
David sende bod til Tamar i huset og sa: «Gå no til huset åt Amnon, bror din, og lag mat til han.»
Tamar gjekk til huset åt Amnon, bror sin, der han låg. Ho tok deig, elta han og laga hjartekakar framfor auga hans, og steikde kakene.
Ho tok panna og auste opp framfor han, men han nekta å eta. Amnon sa: «Send alle ut herifrå!» Så gjekk alle ut frå han.
Då sa Amnon til Tamar: «Ber maten inn i rommet, så eg kan eta av di hand.» Tamar tok kakene ho hadde laga og bar dei inn til Amnon, bror sin, i rommet.
Då ho kom bort til han med maten, greip han tak i henne og sa: «Kom og ligg med meg, syster mi!»
Ho sa til han: «Nei, bror min! Ikkje vanæra meg! Slikt gjer ein ikkje i Israel. Gjer ikkje denne skammelege gjerningen!»
«Kor skulle eg gjera av skamma mi? Og du ville bli rekna som ein dåre i Israel. Snakk heller med kongen, for han vil ikkje nekta deg meg.»
Men han ville ikkje høyra på henne. Han var sterkare enn henne, og han valdtok henne og låg med henne.
Så vart Amnon fylt av eit veldig hat mot henne. Hatet han kjende mot henne var større enn kjærleiken han hadde hatt til henne. Amnon sa til henne: «Stå opp og gå!»
Ho sa til han: «Nei! Å jaga meg bort er ei endå større ugjerning enn det du alt har gjort mot meg.» Men han ville ikkje høyra på henne.
Han ropa på tenaren sin og sa: «Få denne kvinna ut herifrå, og lås døra etter henne!»
Ho hadde på seg ein sid kjortel, for slik kledde kongsdøtrene seg så lenge dei var jomfruer. Tenaren hans førte henne ut og låste døra etter henne.
Tamar tok oske på hovudet sitt og reiv sund den side kjortelen ho hadde på seg. Ho la handa på hovudet og gjekk bort medan ho skreik.
Absalom, bror hennar, sa til henne: «Har Amnon, bror din, vore hjå deg? Tei no stilt, syster mi. Han er bror din. Ikkje ta dette så tungt.» Så vart Tamar buande einsam og forlaten i huset til Absalom, bror sin.
Då kong David høyrde om alt dette, vart han svært harm.
Absalom sa ikkje eit ord til Amnon, korkje godt eller vondt. For Absalom hata Amnon fordi han hadde vanæra Tamar, syster hans.
To år seinare hadde Absalom saueklipping i Baal-Hasor, nær Efraim. Absalom bad alle kongssønene.
Absalom kom til kongen og sa: «Sjå, tenaren din har saueklipping. Vil ikkje kongen og tenarane hans koma med tenaren din?»
Kongen sa til Absalom: «Nei, son min, lat oss ikkje alle koma, så vi ikkje blir til bry for deg.» Han trengde på, men kongen ville ikkje gå. Han velsigna han likevel.
Absalom sa: «Om ikkje du vil, lat i det minste Amnon, bror min, få gå med oss.» Kongen sa til han: «Kvifor skal han gå med deg?»
Men Absalom trengde på, så han lét Amnon og alle dei andre kongssønene gå med han.
Absalom gav tenarane sine denne ordren: «Gjev akt! Når Amnon blir i godt humør av vinen og eg seier til dykk: 'Slå Amnon!' – då skal de drepa han. Ver ikkje redde! Er det ikkje eg som har gjeve dykk ordre? Ver modige og sterke!»
Tenarane til Absalom gjorde med Amnon som Absalom hadde bode. Då reiste alle kongssønene seg, sette seg på kvart sitt muldyr og flykta.
Medan dei enno var på vegen, kom det rykte til David: «Absalom har slege i hel alle kongssønene, og ikkje ein av dei er att!»
Då reiste kongen seg, reiv sund kleda sine og kasta seg ned på jorda. Alle tenarane hans stod der med sundrivne klede.
Jonadab, son til Sjima, bror til David, tok til orde og sa: «Min herre må ikkje tru at dei har drepe alle dei unge mennene, kongssønene. Berre Amnon er død. Dette har lege i Absaloms tankar heilt sidan den dagen Amnon vanæra Tamar, syster hans.»
«Så må ikkje min herre kongen ta seg dette så nær og tru at alle kongssønene er døde. Berre Amnon er død.»
Absalom flykta. Vakta som heldt utkik, såg opp og fekk sjå mykje folk som kom på vegen frå åssida bak han.
Jonadab sa til kongen: «Sjå, kongssønene kjem! Det er som tenaren din sa.»
Med det same han hadde sagt dette, kom kongssønene. Dei brast i gråt, og kongen og alle tenarane hans gret òg svært sårt.
Absalom flykta og drog til Talmai, son til Ammihud, kongen i Gesjur. David sørgde over sonen sin alle dagar.
Absalom flykta og drog til Gesjur, og han vart verande der i tre år.
Kong David slutta å forfølgja Absalom, for han var trøysta over Amnon, sidan han var død.
←→