FLOGVIT
.bible

2. SamuelKapittel 16

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
David hadde kome eit lite stykke forbi toppen då Siba, tenaren til Mefiboset, kom imot han med to esel som var sala. På dei var det to hundre brød, hundre rosinkaker, hundre sommarfrukter og ein skinnsekk med vin.
Da David hadde kommet et lite stykke forbi toppen, kom Siba, Mefibosjets tjener, ham i møte. Han hadde med seg to esel, lastet med to hundre brød, hundre rosinkaker, hundre sommerfrukter og en skinnsekk med vin.
Kongen sa til Siba: «Kva skal du med dette?»
Kongen spurte Siba: «Hva skal du med alt dette?» Siba svarte: «Eslene er til ridedyr for kongens hus, brødet og sommerfrukten er til mat for tjenerne, og vinen er til drikke for dem som blir utmattet i ørkenen.»
Då sa kongen: «Og kvar er son til herren din?» Siba svara kongen: «Han sit i Jerusalem, for han sa: I dag skal Israels hus gje meg att riket til far min.»
Kongen spurte: «Og hvor er din herres sønn?» Siba svarte kongen: «Han har blitt igjen i Jerusalem, for han sier: I dag vil Israels hus gi meg tilbake min fars kongedømme.»
Då sa kongen til Siba: «Alt som høyrer Mefiboset til, skal no vera ditt.» Siba sa: «Eg bøyer meg! Måtte eg finna nåde for auga dine, herre min konge.»
Da sa kongen til Siba: «Alt som tilhører Mefibosjet, skal nå være ditt.» Siba sa: «Jeg bøyer meg for deg. Måtte jeg finne nåde hos deg, min herre og konge.»
Då kong David kom til Bahurim, kom det ein mann ut derifrå. Han var av same ætta som Sauls hus og heitte Sjimi, son til Gera. Han kom ut, og han heldt fram med å forbanna.
Da kong David kom til Bahurim, kom en mann ut derfra som var av Sauls slekt. Han het Sjimi, sønn av Gera. Han kom ut, stadig forbannende.
Han kasta steinar mot David og mot alle tenarane til kong David, medan alt folket og alle krigarane gjekk på høgre og venstre sida hans.
Han kastet stein på David og på alle kong Davids tjenere, mens hele folket og alle krigerne gikk på begge sider av ham.
Sjimi ropte og forbanna: «Bort, bort med deg, du blodsmann og du niding!»
Og slik ropte Sjimi mens han forbannet: «Bort, bort med deg, din blodmann, din ondskapsfulle mann!
Herren har late alt blodet frå Sauls hus koma attende over deg, du som vart konge i hans stad. Herren har gjeve kongedømet i handa på Absalom, son din. Sjå, no er du ramma av di eiga ulukke, for du er ein blodsmann!»
Herren har gjengjeldt deg for alt blodet fra Sauls hus, du som ble konge i hans sted. Nå har Herren gitt riket i din sønn Absaloms hånd. Se, ulykken har rammet deg, for du er en blodmann!»
Då sa Abisjai, son til Seruja, til kongen: «Kvifor skal denne døde hunden få forbanna herren min, kongen? Lat meg gå bort og hogga hovudet av han!»
Da sa Absjai, sønn av Seruja, til kongen: «Hvorfor skal denne døde hunden få forbanne min herre kongen? La meg gå bort og hogge hodet av ham!»
Men kongen sa: «Kva har eg med dykk å gjera, de søner av Seruja? Lat han forbanna! For Herren har sagt til han at han skal forbanna David. Kven kan då seia: Kvifor gjer du dette?»
Men kongen svarte: «Hva har jeg med dere å gjøre, dere Serujas sønner? Når han forbanner, er det fordi Herren har sagt til ham: Forbann David! Hvem kan da si: Hvorfor gjør du dette?»
David sa til Abisjai og til alle tenarane sine: «Sjå, min eigen son, som er komen frå mitt eige skaut, står meg etter livet. Kor mykje meir då denne benjaminitten! Lat han vera og lat han forbanna, for Herren har sagt det til han.
David sa til Absjai og til alle sine tjenere: «Se, min egen sønn, som er utgått fra mitt liv, står meg etter livet. Hvor mye mer da denne benjaminitten! La ham forbanne, for Herren har sagt det til ham.
Kanskje Herren vil sjå til meg og løna meg med godt for den forbanninga som råkar meg i dag.»
Kanskje Herren vil se til meg og gjengjelde meg med godt for den forbannelsen som rammer meg i dag.»
Så gjekk David og mennene hans vidare på vegen, medan Sjimi gjekk langs fjellsida jamsides med han. Han forbanna og kasta steinar mot han og kasta jord på han.
Så fortsatte David og mennene hans på veien. Sjimi gikk langs fjellsiden rett overfor ham. Han forbannet mens han gikk, og kastet stein og støv mot ham.
Kongen og alt folket som var med han, kom fram utmatta, og han kvilde seg der.
Kongen og alt folket som var med ham, kom frem utmattet, og han hvilte der.
Absalom og alt folket, Israels menn, kom til Jerusalem, og Ahitofel var med han.
Absalom og alt folket, Israels menn, kom til Jerusalem, og Akitofel var med ham.
Då Husjai frå Arki, Davids ven, kom til Absalom, sa Husjai til Absalom: «Leve kongen! Leve kongen!»
Da Husjaj fra Arki, Davids venn, kom til Absalom, sa Husjaj til Absalom: «Leve kongen! Leve kongen!»
Absalom sa til Husjai: «Er dette den truskap du viser venen din? Kvifor følgde du ikkje med venen din?»
Absalom sa til Husjaj: «Er dette din troskap mot din venn? Hvorfor dro du ikke med din venn?»
Husjai svara Absalom: «Nei! Den som Herren og dette folket og alle Israels menn har valt, han vil eg høyra til, og hos han vil eg bli.
Husjaj svarte Absalom: «Nei! Den som Herren og dette folket og alle Israels menn har utvalgt – ham vil jeg tilhøre, og hos ham vil jeg bli.
Og for det andre: Kven skulle eg tena om ikkje sonen hans? Liksom eg har tent far din, slik vil eg tena deg.»
Og for det andre: Hvem skulle jeg ellers tjene? Burde det ikke være overfor hans sønn? Slik jeg tjente din far, slik vil jeg tjene deg.»
Absalom sa til Ahitofel: «Gjev oss råd! Kva skal vi gjera?»
Absalom sa til Akitofel: «Gi oss råd. Hva skal vi gjøre?»
Ahitofel svara Absalom: «Gå inn til medkonene til far din, dei han lét att for å ta vare på huset. Då skal heile Israel høyra at du har gjort deg forhatt hos far din, og alle som er med deg, skal få styrkt motet.»
Akitofel sa til Absalom: «Gå inn til din fars medhustruer, dem han lot bli igjen for å vokte huset. Da vil hele Israel høre at du har gjort deg forhatt av din far, og alle som er med deg, vil få styrket mot.»
Så sette dei opp eit telt for Absalom på taket, og Absalom gjekk inn til medkonene til far sin for auga på heile Israel.
Så satte de opp et telt for Absalom på taket, og Absalom gikk inn til sin fars medhustruer for hele Israels øyne.
Dei råda Ahitofel gav på den tida, var som om ein spurde Gud sjølv til råds. Slik var alle råda frå Ahitofel, både for David og for Absalom.
På den tiden var et råd fra Akitofel som om en mann spurte Gud om råd. Slik var hvert råd fra Akitofel, både for David og for Absalom.
←→