FLOGVIT
.bible

Apostlenes gjerningerKapittel 22

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
«Brør og fedrar, høyr no mitt forsvar til dykk!»
Ἄνδρες ἀδελφοὶ καὶ πατέρες, ἀκούσατέ μου τῆς πρὸς ὑμᾶς νυνὶ ἀπολογίας.
Då dei høyrde at han tala til dei på hebraisk, vart dei endå meir stille. Og han sa:
Ἀκούσαντες δὲ ὅτι τῇ Ἑβραΐδι διαλέκτῳ προσεφώνει αὐτοῖς μᾶλλον παρέσχον ἡσυχίαν. καὶ φησίν·
«Eg er ein jødisk mann, fødd i Tarsos i Kilikia, men oppfostra her i denne byen ved føtene til Gamaliel. Eg vart opplært strengt etter lova frå fedrane og var nidkjær for Gud, slik de alle er i dag.
⸀Ἐγώ εἰμι ἀνὴρ Ἰουδαῖος, γεγεννημένος ἐν Ταρσῷ τῆς Κιλικίας, ἀνατεθραμμένος δὲ ἐν τῇ πόλει ταύτῃ παρὰ τοὺς πόδας Γαμαλιήλ, πεπαιδευμένος κατὰ ἀκρίβειαν τοῦ πατρῴου νόμου, ζηλωτὴς ὑπάρχων τοῦ θεοῦ καθὼς πάντες ὑμεῖς ἐστε σήμερον,
Eg forfølgde denne Vegen heilt til døden, og batt og overleverte både menn og kvinner til fengsel.
ὃς ταύτην τὴν ὁδὸν ἐδίωξα ἄχρι θανάτου, δεσμεύων καὶ παραδιδοὺς εἰς φυλακὰς ἄνδρας τε καὶ γυναῖκας,
Øvstepresten og heile eldsterådet kan vitna om dette. Frå dei fekk eg òg brev til brørne i Damaskus, og eg drog dit for å føra dei som var der, bundne til Jerusalem, så dei kunne bli straffa.
ὡς καὶ ὁ ἀρχιερεὺς μαρτυρεῖ μοι καὶ πᾶν τὸ πρεσβυτέριον· παρʼ ὧν καὶ ἐπιστολὰς δεξάμενος πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς εἰς Δαμασκὸν ἐπορευόμην ἄξων καὶ τοὺς ἐκεῖσε ὄντας δεδεμένους εἰς Ἰερουσαλὴμ ἵνα τιμωρηθῶσιν.
Men då eg var på veg og nærma meg Damaskus, kring middag, lyste det brått eit sterkt lys frå himmelen rundt meg.
Ἐγένετο δέ μοι πορευομένῳ καὶ ἐγγίζοντι τῇ Δαμασκῷ περὶ μεσημβρίαν ἐξαίφνης ἐκ τοῦ οὐρανοῦ περιαστράψαι φῶς ἱκανὸν περὶ ἐμέ,
Eg fall til jorda og høyrde ei røyst som sa til meg: 'Saul, Saul, kvifor forfølgjer du meg?'
ἔπεσά τε εἰς τὸ ἔδαφος καὶ ἤκουσα φωνῆς λεγούσης μοι· Σαοὺλ Σαούλ, τί με διώκεις;
Eg svara: 'Kven er du, Herre?' Og han sa til meg: 'Eg er Jesus frå Nasaret, han som du forfølgjer.'
ἐγὼ δὲ ἀπεκρίθην· Τίς εἶ, κύριε; εἶπέν τε πρὸς ⸀ἐμέ· Ἐγώ εἰμι Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος ὃν σὺ διώκεις.
Dei som var med meg, såg lyset, men dei høyrde ikkje røysta til han som tala til meg.
οἱ δὲ σὺν ἐμοὶ ὄντες τὸ μὲν φῶς ⸀ἐθεάσαντο τὴν δὲ φωνὴν οὐκ ἤκουσαν τοῦ λαλοῦντός μοι.
Eg spurde: 'Kva skal eg gjera, Herre?' Og Herren sa til meg: 'Reis deg og gå inn i Damaskus! Der skal det bli fortalt deg alt det som er fastsett at du skal gjera.'
εἶπον δέ· Τί ποιήσω, κύριε; ὁ δὲ κύριος εἶπεν πρός με· Ἀναστὰς πορεύου εἰς Δαμασκόν, κἀκεῖ σοι λαληθήσεται περὶ πάντων ὧν τέτακταί σοι ποιῆσαι.
Sidan eg ikkje kunne sjå på grunn av glansen frå det lyset, vart eg leidd ved handa av dei som var med meg, og kom inn i Damaskus.
ὡς δὲ οὐκ ἐνέβλεπον ἀπὸ τῆς δόξης τοῦ φωτὸς ἐκείνου, χειραγωγούμενος ὑπὸ τῶν συνόντων μοι ἦλθον εἰς Δαμασκόν.
Der var det ein mann som heitte Ananias, ein gudfryktig mann etter lova, som hadde godt vitnemål frå alle jødane som budde der.
Ἁνανίας δέ τις ἀνὴρ ⸀εὐλαβὴς κατὰ τὸν νόμον μαρτυρούμενος ὑπὸ πάντων τῶν κατοικούντων Ἰουδαίων,
Han kom til meg, stod framfor meg og sa: 'Saul, bror, få synet att!' Og i same stund fekk eg synet att og såg på han.
ἐλθὼν πρὸς ⸀ἐμὲ καὶ ἐπιστὰς εἶπέν μοι· Σαοὺλ ἀδελφέ, ἀνάβλεψον· κἀγὼ αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἀνέβλεψα εἰς αὐτόν.
Han sa: 'Gud åt fedrane våre har utvalt deg til å kjenna hans vilje, til å sjå Den rettferdige og høyra røysta frå hans munn.
ὁ δὲ εἶπεν· Ὁ θεὸς τῶν πατέρων ἡμῶν προεχειρίσατό σε γνῶναι τὸ θέλημα αὐτοῦ καὶ ἰδεῖν τὸν δίκαιον καὶ ἀκοῦσαι φωνὴν ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ,
For du skal vera hans vitne for alle menneske om det du har sett og høyrt.
ὅτι ἔσῃ μάρτυς αὐτῷ πρὸς πάντας ἀνθρώπους ὧν ἑώρακας καὶ ἤκουσας.
Kva ventar du på no? Reis deg, lat deg døypa og få syndene dine vaska bort medan du kallar på hans namn!'
καὶ νῦν τί μέλλεις; ἀναστὰς βάπτισαι καὶ ἀπόλουσαι τὰς ἁμαρτίας σου ἐπικαλεσάμενος τὸ ὄνομα ⸀αὐτοῦ.
Då eg hadde vendt attende til Jerusalem og bad i tempelet, kom eg i ekstase.
Ἐγένετο δέ μοι ὑποστρέψαντι εἰς Ἰερουσαλὴμ καὶ προσευχομένου μου ἐν τῷ ἱερῷ γενέσθαι με ἐν ἐκστάσει
Eg såg han, og han sa til meg: 'Skund deg og kom deg fort ut av Jerusalem, for dei kjem ikkje til å ta imot vitnemålet ditt om meg.'
καὶ ἰδεῖν αὐτὸν λέγοντά μοι· Σπεῦσον καὶ ἔξελθε ἐν τάχει ἐξ Ἰερουσαλήμ, διότι οὐ παραδέξονταί ⸀σου μαρτυρίαν περὶ ἐμοῦ.
Eg sa: 'Herre, dei veit sjølve at eg gjekk frå synagoge til synagoge og fengsla og piska dei som trudde på deg.
κἀγὼ εἶπον· Κύριε, αὐτοὶ ἐπίστανται ὅτι ἐγὼ ἤμην φυλακίζων καὶ δέρων κατὰ τὰς συναγωγὰς τοὺς πιστεύοντας ἐπὶ σέ·
Og då blodet til Stefanus, vitnet ditt, vart utrent, stod eg sjølv der og samtykte, og eg vakta kleda til dei som drap han.'
καὶ ὅτε ⸀ἐξεχύννετο τὸ αἷμα Στεφάνου τοῦ μάρτυρός σου, καὶ αὐτὸς ἤμην ἐφεστὼς καὶ συνευδοκῶν ⸀καὶ φυλάσσων τὰ ἱμάτια τῶν ἀναιρούντων αὐτόν.
Då sa han til meg: 'Gå! For eg vil senda deg langt bort til heidningfolka.'»
καὶ εἶπεν πρός με· Πορεύου, ὅτι ἐγὼ εἰς ἔθνη μακρὰν ἐξαποστελῶ σε.
Dei høyrde på han til han sa dette ordet. Då heva dei røysta si og ropa: «Bort frå jorda med ein slik mann! Han fortener ikkje å leva!»
Ἤκουον δὲ αὐτοῦ ἄχρι τούτου τοῦ λόγου καὶ ἐπῆραν τὴν φωνὴν αὐτῶν λέγοντες· Αἶρε ἀπὸ τῆς γῆς τὸν τοιοῦτον, οὐ γὰρ καθῆκεν αὐτὸν ζῆν.
Medan dei skreik og kasta kleda sine og kasta støv opp i lufta
⸀κραυγαζόντων ⸀τε αὐτῶν καὶ ῥιπτούντων τὰ ἱμάτια καὶ κονιορτὸν βαλλόντων εἰς τὸν ἀέρα,
gav kommandanten ordre om at han skulle førast inn i festninga. Han sa at han skulle forhøyrast med piskeslag, så han kunne finna ut kvifor dei ropa slik mot han.
ἐκέλευσεν ⸂ὁ χιλίαρχος εἰσάγεσθαι αὐτὸν⸃ εἰς τὴν παρεμβολήν, ⸀εἴπας μάστιξιν ἀνετάζεσθαι αὐτὸν ἵνα ἐπιγνῷ διʼ ἣν αἰτίαν οὕτως ἐπεφώνουν αὐτῷ.
Men då dei batt han fast med reimene, sa Paulus til offiseren som stod der: «Er det lovleg for dykk å piska ein romersk borgar som ikkje er dømd?»
ὡς δὲ ⸀προέτειναν αὐτὸν τοῖς ἱμᾶσιν εἶπεν πρὸς τὸν ἑστῶτα ἑκατόνταρχον ὁ Παῦλος· Εἰ ἄνθρωπον Ῥωμαῖον καὶ ἀκατάκριτον ἔξεστιν ὑμῖν μαστίζειν;
Då offiseren høyrde dette, gjekk han til kommandanten og melde frå: «Kva tenkjer du å gjera? Denne mannen er ein romarborgar!»
ἀκούσας δὲ ὁ ἑκατοντάρχης προσελθὼν ⸂τῷ χιλιάρχῳ ἀπήγγειλεν⸃ λέγων· ⸀Τί μέλλεις ποιεῖν; ὁ γὰρ ἄνθρωπος οὗτος Ῥωμαῖός ἐστιν.
Kommandanten kom bort og sa til han: «Sei meg, er du romarborgar?» Han svara: «Ja.»
προσελθὼν δὲ ὁ χιλίαρχος εἶπεν αὐτῷ· Λέγε μοι, ⸀σὺ Ῥωμαῖος εἶ; ὁ δὲ ἔφη· Ναί.
Kommandanten svara: «Eg måtte betala ein stor sum for å få dette borgarskapet.» Men Paulus sa: «Eg er fødd som romarborgar.»
ἀπεκρίθη ⸀δὲ ὁ χιλίαρχος· Ἐγὼ πολλοῦ κεφαλαίου τὴν πολιτείαν ταύτην ἐκτησάμην. ὁ δὲ Παῦλος ἔφη· Ἐγὼ δὲ καὶ γεγέννημαι.
Straks trekte dei som skulle forhøyra han seg tilbake. Kommandanten vart òg redd då han forstod at han var romarborgar, og at han hadde lagt han i lenkjer.
εὐθέως οὖν ἀπέστησαν ἀπʼ αὐτοῦ οἱ μέλλοντες αὐτὸν ἀνετάζειν· καὶ ὁ χιλίαρχος δὲ ἐφοβήθη ἐπιγνοὺς ὅτι Ῥωμαῖός ἐστιν καὶ ὅτι ⸂αὐτὸν ἦν⸃ δεδεκώς.
Dagen etter ville han finna ut kva jødane verkeleg skulda han for. Han løyste han frå lenkjene og baud at ovsteprestane og heile Rådet skulle koma saman. Så førte han Paulus ned og stilte han fram for dei.
Τῇ δὲ ἐπαύριον βουλόμενος γνῶναι τὸ ἀσφαλὲς τὸ τί κατηγορεῖται ⸀ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων ἔλυσεν ⸀αὐτόν, καὶ ἐκέλευσεν ⸀συνελθεῖν τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ ⸀πᾶν τὸ ⸀συνέδριον, καὶ καταγαγὼν τὸν Παῦλον ἔστησεν εἰς αὐτούς.
←→