FLOGVIT
.bible

Apostlenes gjerningerKapittel 22

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
«Brør og fedrar, høyr no mitt forsvar til dykk!»
«Brødre og fedre, hør nå på mitt forsvar til dere.»
Då dei høyrde at han tala til dei på hebraisk, vart dei endå meir stille. Og han sa:
Da de hørte at han talte til dem på hebraisk, ble de enda stillere. Og han sa:
«Eg er ein jødisk mann, fødd i Tarsos i Kilikia, men oppfostra her i denne byen ved føtene til Gamaliel. Eg vart opplært strengt etter lova frå fedrane og var nidkjær for Gud, slik de alle er i dag.
«Jeg er en jødisk mann, født i Tarsus i Kilikia, men oppvokst her i denne byen. Ved Gamaliels føtter ble jeg opplært nøye i fedrenes lov, og jeg var ivrig for Gud, slik dere alle er i dag.
Eg forfølgde denne Vegen heilt til døden, og batt og overleverte både menn og kvinner til fengsel.
Jeg forfulgte denne Veien til døden, lenket og kastet både menn og kvinner i fengsel.
Øvstepresten og heile eldsterådet kan vitna om dette. Frå dei fekk eg òg brev til brørne i Damaskus, og eg drog dit for å føra dei som var der, bundne til Jerusalem, så dei kunne bli straffa.
Dette kan øverstepresten og hele eldsterådet bekrefte. Fra dem fikk jeg også brev til brødrene i Damaskus, og jeg dro dit for å føre dem som var der, i lenker til Jerusalem for å bli straffet.
Men då eg var på veg og nærma meg Damaskus, kring middag, lyste det brått eit sterkt lys frå himmelen rundt meg.
Men da jeg var underveis og nærmet meg Damaskus, skjedde det midt på dagen at et sterkt lys fra himmelen plutselig lyste rundt meg.
Eg fall til jorda og høyrde ei røyst som sa til meg: 'Saul, Saul, kvifor forfølgjer du meg?'
Jeg falt til bakken og hørte en stemme som sa til meg: 'Saul, Saul, hvorfor forfølger du meg?'
Eg svara: 'Kven er du, Herre?' Og han sa til meg: 'Eg er Jesus frå Nasaret, han som du forfølgjer.'
Jeg svarte: 'Hvem er du, Herre?' Og han sa til meg: 'Jeg er Jesus fra Nasaret, han som du forfølger.'
Dei som var med meg, såg lyset, men dei høyrde ikkje røysta til han som tala til meg.
De som var med meg, så lyset, men hørte ikke stemmen til ham som talte til meg.
Eg spurde: 'Kva skal eg gjera, Herre?' Og Herren sa til meg: 'Reis deg og gå inn i Damaskus! Der skal det bli fortalt deg alt det som er fastsett at du skal gjera.'
Jeg spurte: 'Hva skal jeg gjøre, Herre?' Og Herren sa til meg: 'Reis deg og gå inn i Damaskus. Der vil du få vite alt som er bestemt at du skal gjøre.'
Sidan eg ikkje kunne sjå på grunn av glansen frå det lyset, vart eg leidd ved handa av dei som var med meg, og kom inn i Damaskus.
Siden jeg ikke kunne se på grunn av glansen fra det lyset, ble jeg ledet ved hånden av dem som var med meg, og kom inn i Damaskus.
Der var det ein mann som heitte Ananias, ein gudfryktig mann etter lova, som hadde godt vitnemål frå alle jødane som budde der.
En mann ved navn Ananias, en gudfryktig mann etter loven, med godt vitnesbyrd fra alle jødene som bodde der,
Han kom til meg, stod framfor meg og sa: 'Saul, bror, få synet att!' Og i same stund fekk eg synet att og såg på han.
han kom til meg, stilte seg foran meg og sa: 'Saul, bror, få synet tilbake!' Og i samme øyeblikk fikk jeg synet tilbake og så på ham.
Han sa: 'Gud åt fedrane våre har utvalt deg til å kjenna hans vilje, til å sjå Den rettferdige og høyra røysta frå hans munn.
Han sa: 'Våre fedres Gud har utvalgt deg til å kjenne hans vilje, til å se Den Rettferdige og høre ord fra hans munn.
For du skal vera hans vitne for alle menneske om det du har sett og høyrt.
For du skal være vitne for ham overfor alle mennesker om det du har sett og hørt.
Kva ventar du på no? Reis deg, lat deg døypa og få syndene dine vaska bort medan du kallar på hans namn!'
Hvorfor nøler du nå? Reis deg, bli døpt og få dine synder vasket bort ved å påkalle hans navn.'
Då eg hadde vendt attende til Jerusalem og bad i tempelet, kom eg i ekstase.
Da jeg hadde vendt tilbake til Jerusalem og ba i tempelet, kom jeg i henrykkelse.
Eg såg han, og han sa til meg: 'Skund deg og kom deg fort ut av Jerusalem, for dei kjem ikkje til å ta imot vitnemålet ditt om meg.'
Jeg så ham, og han sa til meg: 'Skynd deg og kom deg raskt ut av Jerusalem, for de vil ikke ta imot ditt vitnesbyrd om meg.'
Eg sa: 'Herre, dei veit sjølve at eg gjekk frå synagoge til synagoge og fengsla og piska dei som trudde på deg.
Jeg svarte: 'Herre, de vet selv at jeg fengslet og pisket dem som trodde på deg i synagogene.
Og då blodet til Stefanus, vitnet ditt, vart utrent, stod eg sjølv der og samtykte, og eg vakta kleda til dei som drap han.'
Og da blodet til Stefanus, ditt vitne, ble utøst, sto jeg selv der, samtykket og passet på klærne til dem som drepte ham.'
Då sa han til meg: 'Gå! For eg vil senda deg langt bort til heidningfolka.'»
Han sa til meg: 'Gå! For jeg vil sende deg langt bort til hedningfolkene.'»
Dei høyrde på han til han sa dette ordet. Då heva dei røysta si og ropa: «Bort frå jorda med ein slik mann! Han fortener ikkje å leva!»
De lyttet til ham helt til dette ordet. Da løftet de stemmen og ropte: «Bort fra jorden med en slik mann! Han fortjener ikke å leve!»
Medan dei skreik og kasta kleda sine og kasta støv opp i lufta
Mens de skrek, kastet av seg kappene og slengte støv opp i luften,
gav kommandanten ordre om at han skulle førast inn i festninga. Han sa at han skulle forhøyrast med piskeslag, så han kunne finna ut kvifor dei ropa slik mot han.
befalte kommandanten at Paulus skulle føres inn i festningen. Han ga ordre om at han skulle forhøres under pisking, for å finne ut hvorfor de ropte slik mot ham.
Men då dei batt han fast med reimene, sa Paulus til offiseren som stod der: «Er det lovleg for dykk å piska ein romersk borgar som ikkje er dømd?»
Men da de bandt ham fast med remmer, sa Paulus til offiseren som sto der: «Er det tillatt for dere å piske en romersk borger som ikke er dømt?»
Då offiseren høyrde dette, gjekk han til kommandanten og melde frå: «Kva tenkjer du å gjera? Denne mannen er ein romarborgar!»
Da offiseren hørte dette, gikk han til kommandanten og meldte fra: «Tenk på hva du gjør! Denne mannen er jo romersk borger!»
Kommandanten kom bort og sa til han: «Sei meg, er du romarborgar?» Han svara: «Ja.»
Kommandanten kom bort og spurte ham: «Si meg, er du romersk borger?» Han svarte: «Ja.»
Kommandanten svara: «Eg måtte betala ein stor sum for å få dette borgarskapet.» Men Paulus sa: «Eg er fødd som romarborgar.»
Kommandanten sa: «Jeg betalte en stor sum for å få dette borgerskapet.» Paulus svarte: «Men jeg er født med det.»
Straks trekte dei som skulle forhøyra han seg tilbake. Kommandanten vart òg redd då han forstod at han var romarborgar, og at han hadde lagt han i lenkjer.
Straks trakk de som skulle forhøre ham seg tilbake. Også kommandanten ble redd da han forsto at Paulus var romersk borger, og at han hadde bundet ham.
Dagen etter ville han finna ut kva jødane verkeleg skulda han for. Han løyste han frå lenkjene og baud at ovsteprestane og heile Rådet skulle koma saman. Så førte han Paulus ned og stilte han fram for dei.
Dagen etter ville han finne ut nøyaktig hva jødene anklaget ham for. Han løste ham og befalte at overprestene og hele Rådet skulle samles. Så førte han Paulus ned og stilte ham fram for dem.
←→