FLOGVIT
.bible

Apostlenes gjerningerKapittel 6

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
I desse dagane, då talet på læresveinar auka, byrja dei gresktalande jødane å murra mot dei hebraisktalande, fordi enkjene deira vart oversedde i den daglege utdelinga.
Då kalla dei tolv saman heile flokken av læresveinar og sa: «Det er ikkje rett at vi forsømer Guds ord for å stella med utdelinga.»
Vel difor ut, brør, sju menn blant dykk som har godt ord på seg og er fylte av Ande og visdom. Dei skal vi setja til denne oppgåva.
Men vi skal halda oss til bøna og tenesta med Ordet.»
Forslaget fall i god jord hos heile forsamlinga, og dei valde Stefanus, ein mann full av tru og Den heilage ande, Filip, Prokorus, Nikanor, Timon, Parmenas og Nikolaus, ein proselytt frå Antiokia.
Desse førte dei fram for apostlane, som bad og la hendene på dei.
Guds ord hadde framgang, og talet på læresveinar i Jerusalem auka sterkt. Også ein stor flokk av prestane vart lydige mot trua.
Stefanus var full av nåde og kraft og gjorde store under og teikn mellom folket.
Då stod det fram nokre frå den synagogen som vart kalla «dei frigjevne», med folk frå Kyréne og Alexandria og frå Kilikia og Asia, og dei gav seg i ordskifte med Stefanus.
men dei makta ikkje å stå imot den visdomen og Anden han tala med.
Då lokka dei nokre menn til å seia: «Vi har høyrt han tala spottande ord mot Moses og Gud.»
Slik eggja dei opp folket og dei eldste og dei skriftlærde. Dei gjekk på han, greip han og førte han for Rådet.
Der stilte dei fram falske vitne som sa: «Denne mannen held ikkje opp med å tala mot denne heilage staden og mot lova.
For vi har høyrt han seia at denne Jesus frå Nasaret skal riva ned denne staden og endra dei skikkane som Moses gav oss.»
Alle som sat i Rådet, stirte på han, og dei såg at andletet hans var som andletet til ein engel.
←→